Bize bundan 3 yıl kadar önce bir devlet politikası olarak dershanelerin kapatılacağı açıklandığında bunun oldukça zor olacağını ifade etmiştim. hatta İstanbul Ticaret odasından yapılan bir toplantıda dershanelerin kapatılabileceğini ama bunun kağıt üzerinde bir işlem olacağını asıl yapılması gerekenin dershane ihtiyacını ortaya çıkaran eğitim sorunlarının çözümü olduğunu anlatmıştım. Bahsettiğim sorunların çözümü oldukça derin ve tefarruatlı bir iş aslında ama kısaca anlatayım; eğitim sistemimizin içeriği bilgi aktarımına dayalıdır bilgi aktarım temelli eğitim sisteminden beceri temelli sisteme geçmemiz gerekiyor. Yani bilgi yığınağı yapıp sonra bir sınav yapıp bunu sormak artık eğitim değil, bunun yerine birlikte üretim ve beceri kazandırma sistemi kabul görüyor ama maalesef biz halen bilgi aktarımına devam ediyoruz. Bu da velide öğretmende, öğrencide “ en çok kim ezberler ve aklında tutarsa kazanan o olur” motivasyonu yaratıyor. Bu da daha fazla bilgi arayışını bu da daha başka kaynakları doğruyor. Ama maalesef günün bitiminde elimizde kalan hiçbirşey oluyor.

İkincisi üniversitelere geçiş sistemi, sınava dayalı ve öğrencinin sadece en fazla boşluk doldurarak başarılı sayıldığı, “karadenizde dağların denize paralel uzaması” bilgisini bilenin reklamcı olma adayı olduğu bir sistemden bahsediyoruz. Sonuçta yine ezberi iyi olan daha fazla bilgi depolayanın karlı çıktığı sistem. Ama yine sonuçta elde var sıfır.
Bu sorunları yazarak bitiremeyiz. Ama dönelim konumuza; MEB dershanleri kaptama konusunda önce uğraştı sonra dönüşüm dedi. Birçok kurum üç yıl boyunca kapandı, dönüştü derken bütün kaynaklarını ve ticari olarak yarattığı değeri kaybetti. Ama yine de çözümcü davranarak “hadi devlet bu kararı aldıysa destekleyelim “ bilinci ile MEB’in dediğini yaptı ve temel lise adıyla açıldı. Çok zor bir yola girdiler ama memleket meselesi diyerek girdiler. Sonuçta yüz yıla yakın oluşan ve tüm dünyada bence oldukça önemli birikimler sağlayan dershanecilik yasal olarak son buldu.
Ama sadece kağıt üzerinde, işin ilginç yanı bu kapanan dershanelerin yerini hiç de şaşırtıcı olmayacak şekilde; kurslar (resmi açıldı), etüt merkezleri (resmi ama ne yaptığı belli değil), butik dershaneler, hatta bazı dershane grupları hiçbirşey olmamış gibi devam ediyorlar. Peki o kadar yasa, yönetmelik, toplantı sonuç; devletini seven yine zarar gördü kanun tanımama ya da kuralsızlık yine prim yaptı.
Temel lise adıyla kurallara uyanlar bir miktar öğrenciyle devletin gücüne inanıp ayakta durmaya çalışırken mahalle aralarında hatta kamu kurumlarının bilgisi ve gözü önünde dershaneciliğe devam ediyor. Peki ama bu nasıl olur? Neden yine iyi kaybediyor? Bunu duyan gören yok mu?
İşte bu soruların muhattabı da bu süreci başından beri yöneten başta bakanlık olmak üzere bütün sorumlulardır. Sonuçta yine benim dediğim oldu ama keşke olmasaydı ; tamirhaneleri kapattığınızda trafik kazaları bitmiyor maalesef. Ama bari tamirhanleri kapatmadan önce biraz yolları ve sürücüleri düzeltseydiniz. MEB temel liselere sahip çıkmalıdır. Aksi halde kendine güvenen ve inanan dürüst eğitimcileri kaybedecek benden söylemesi...