Beyaz adam her şeylerine el koydu. Canlarına, mallarına, namuslarına...

Milyonlarca insanı katletti.

Ne çocuk dinledi ne de kadın!

Yüzlerce yıl süren bir vahşetin, soykırımın mimarı oldu!

Hayatlarını çaldı.

Bedenlerini çaldı.

Baharatlarını, madenlerini, topraklarını...

Altınlarını, petrollerini...

Sularını...

Her şeylerini!

Aç, sefil bıraktı.

Köle pazarlarında alıp sattı.

Kolunu, parmağını, ayağını kesti...

Kendi vahşiliklerini gizlemek için filmler yapıp, kurbanları vahşi ilan etti.

Siyah adam yamyam!

Çizgi filmlere bile konu edildi.

Ortada bir kazan, altında ateş, içinde az sonra yenilecek insan! Kazanın başında siyah adam!

Beyaz adam dillerini de çaldı.

Fransa'nın nüfusu altmış sekiz milyon. Ülke dışında yüz kırk milyon insan Fransızca konuşuyor. Nerede? Tabii ki sömürgelerinde.

'Ötekileri' ben ötekileştirmedim. Fransız beyaz adam, siyah adamın üzerine basarak elde ettiği refahı bilmek istemiyor. Sahip olduğu her şeyin ama her şeyin sömürülen 'ötekine' ait olduğunu kabul etmek istemiyor.

Azıcığını bile 'ötekiyle' paylaşmak istemiyor. Beyaz olduğu için kendisini birinci sınıf zannediyor.

Utanmaz, arsız ve pişkin!

Dahası ezilen, öldürülen, gasp edilen siyah adamın isyanını bastırmak için 'sokağa' iniyor.

Bir kez daha katletmek için.

Ahlaksıza bakın hele.

17 yaşındaki çocuğu şakağından vurup katlediyor.

Çünkü öteki!

Ama Neal'in akranları o gün geldiğinde yeni bir Fransız İhtilali ortaya koyacak. O ihtilal dalga dalga Avrupa'ya yayılacak.

Siyah adam özgürlüğüne kavuştuğu gün, sömürüye başkaldırdığı gün, kendinden yöneticileri başa getirdiği gün Afrika kıtası dünyanın parlayan yıldızı olacak. Çok uzak değil, belki beş belki on yıl!

İlahi adalet er ya da geç tecelli edecek.

Şimdi birileri varsın tuhaf yorumlar yapsın, yazsın, çizsin...

'Solcular' desin 'sağcılar' desin. Kriminal değerlendirmeler yapsın.

Olayın aslı da özü de budur!

Dünya beşten büyüktür.