Çocuk başarısız... Okumak istemiyor, direniyor... Akşama kadar top peşinde...

Baba inatçı, asabi ve de pinti... Oğlu okusun inşaat mühendisi olsun istiyor. İyi de istemekle oluyor mu Allah aşkına? Olmuyor tabii ki!

Gel de babaya anlat!

Çocuk sınava giriyor, sonuçlar açıklanıyor fecaat! Babadan dayak yiyor, azar işitiyor; yani tahminler bu yönde.

Başlangıcı böyle bir hikâye işte.

Hikâyenin gelişme kısmı malumunuz; amcası mı dayısı mı yoksa ikisi mi? Elinden tutup Kıbrıs'a götürüyor. Yeğeni bir yere yazdıracaklar. Adadaki işler fevkalade karışık. Akdeniz mi Girne mi, inşaat mı İletişim mi işletme mi, iki yıllık mı dört yıllık mı? ... Karman çorman.

Zaten ada kısmı işin dümeni. Baba ANAP'lı... Eşi dostu var. Dönemin ANAP Milletvekili Necmettin Karaduman bunlardan biri. O referans olur da açılmayacak kapılar açılmaz mı? Baba, Necmettin Karaduman'la çok sıkı fıkı. Öyle böyle değil. Aralarından su sızmıyor. O derece yani! Fotoğraflı, belgeli...

Lakin oğul sıkışınca Karaduman'ı dış kapının mandalı gibi anlatmaya çalıştı. Derken boy boy fotoğraflar, o fotoğrafların altına yazılmış övgüler saçıldı ortalığa.

Soruyorlar oğlana! 'Yahu referansın bu adam, nesini inkâr ediyorsun' diye? İyi de nasıl kabul etsin, ne desin?

Absürtlük bundan ibaret olsa keşke.

O da ne? Baba parasıyla fellik fellik gezen oğlan, tuhaf o geçiş belgesine maddi durumunun iyi olmadığını yazmış. Ayıp yahu!

Bölgede maddi durum kötü ama İngilizcesi maşallah pek iyi. Auoo huuva hu...

Yakın zamana kadar oğlanın bülbülleri 'tamam geçiş sıkıntılı ama bunda çocuğun ne suçu var' diyorlardı. Ama şimdi diyemiyorlar. Hayatın normal akışına ters! Belli ki o süreçte film fırıldaklar çevrilmiş.

Çevrilmemiş olsa çocuğun yatay geçişini niye kabul etsinler? Nasıl etsinler? Topçuluğu yüzünden mi?

Demem o ki diploması yok!

Sadece diploması mı?

Acayip kokular geliyor, öyle böyle değil! CHP kasabasında herkes de o kokuları duyuyor.