Türkiye çok sıkıntılı bir süreçten geçiyor. Ağdalı cümlelere, sözü dolandırmaya, eğip bükmeye gerek yok. Çepeçevre kuşatıldık!

Eyvallah eski Türkiye değiliz. ‘Hasta adam’ hiç değiliz. Gücümüz kuvvetimiz yerinde. Kendi silahımızı üretiyoruz. Cesaretimiz tam. Diz çökmeye de boyun eğmeye de niyetimiz yok. Dahası, imkânlarımız itibarıyla kora kor mücadelemizi de yapabiliriz. Hâsılı kolay lokma değiliz.

Enerjide dışa bağımlı olmaktan kurtulmak istiyoruz. Böylece üretim üssü olma arzusundayız. Pazar olmaktan çıkıp, üretici olma derdindeyiz.

Meselenin özeti budur.

Asla unutmayın! Birinci dünya savaşı hammadde ve sömürge arayışları nedeniyle çıktı. Sonrasında enerji.

Koca bir yüzyıl geçti üzerinden.

Şimdi dünya yeniden şekilleniyor.

Batasıca batı doymak bilmiyor. Ekonomileri daraldı, nüfusu yaşlanıyor. Elden ayaktan düşmeden şimdi bir kez daha güç devşirmek zorunda. Bunun için de tüm vahşiliğiyle saldırıyor.

Meselenin özeti budur.

Arap baharları boşuna değildi.

Muadili Gezi olayları da.

Suriye’yi, Libya’yı, Mısır’ı, Suud’u, BAE’yi saf dışı bıraktılar. Yeni bir yüzyılın başında tüm bu ülkelerin yöneticilerini bir kez daha kukla haline getirdiler. Halkların uyanışını binbir çeşit entrikayla bastırdılar.

Onlar adına geçmiş ola.

Meselenin özeti budur.

Haritadaki avantajlı konumu, genç nüfusu, enerji kaynakları ve organize kabiliyetiyle Türkiye kartlar yeniden karılıp dağıtılırken maalesef ayağa dolandı!

Yetmezmiş gibi tarihi köklerini hatırladı. Dahası küresel liderliğe soyundu. ‘Bu coğrafyada bensiz yahut bana rağmen hiçbir şey yaptırmam’ dedi. Hakkı olanı talep etti.

Meselenin özeti budur.

Türkiye kendisine giydirilen deli gömleğini yırtıp attı. Şükür ki bugün artık iddiaları, idealleri, hedefleri olan bir ülke. Gelin görün ki bu manzara birileri açısından tahammül edilir gibi değil. Demem o ki behemehâl durdurulmalı.

Gerçeği söylemek gerekirse Türkiye’yle bir dertleri yok aslında. Ama hangi Türkiye ile? Tabii ki eskisiyle. Yani emir eri olanıyla. Macron da zaten açık açık söylüyor Biden da! Tek dertleri Erdoğan.

Meselenin özeti budur.

Aslında Erdoğan diz çökse, boyun eğse, yaltaklansa mesela BAE gibi, Sisi gibi ülkesini satsa sorun kalmayacak. Bir gecede dünyanın en karizmatik, en saygıdeğer, en demokrat lideri ilan edilecek.

Nobel ödülü vermezlerse ne olayım!

Doğu Akdeniz’de hak iddia etmesin, enerji arayışlarını durdursun, PKK’ya ses etmesin, Suriye’yi Libya’yı diledikleri gibi şekillendirmelerine göz yumsun görün bakın neler oluyor.

Meselenin özeti budur.

Dert etmeyin. Türkiye bu yamyamların alayıyla baş edebilecek güce ve kabiliyete sahiptir. Ama bunun önünde çok ciddi bir engeli var.

Nedir o?

Beşinci kol gibi çalışan siyasi partiler, sivil toplum kuruluşları, medya organları, barolar, odalar…

Ülke enerjisini tüm bu aktörlerin saldırılarına karşı koyabilmek için tüketiyor. Gezi’de amaç neydi? Erdoğan’ı devirmek. Peki 17/25 Aralık? Yine aynı. Ya 15 Temmuz? Farklı mıydı? Onun da amacı Erdoğan’ı devirmek değil miydi? Macron’un istediği nedir? Yahut Biden’in?

Erdoğan’ı devirmek!

Meselenin özeti budur.

HDP demek PKK demektir. Bunu bilmeyen mi var? O halde nasıl oluyor da Cumhuriyet’in kurucusu olmakla övünen CHP, Cumhuriyeti yıkmaya niyetli HDP’yle iş tutuyor. İYİ Parti’ye ne demeli? Saadet’e ne?

Hepsi ve daha fazlası tabanlarını uydurdukları ‘kutsal bir amaç’ için inandırmışlar.

Erdoğan’ı devirmek.

Yüzyıl sonra bugün bir kez daha birinci dünya savaşı şartlarını yaşıyoruz. Bu kez kaybedersek elimizde kalan şu vatan toprağından da olacağız. Biliniz ki gidecek başka bir yerimiz de yok.

Meselenin özeti budur.

Ve son bir not.

Türkiye çepeçevre kuşatılmışken ana muhalefet partisinin lideri Sayın Kemal Kılıçdaroğlu’nun gündeminde ne var? Kahvehanelerdeki iskambil kâğıtları.

Onun vizyonu ‘batak masasında’ karılan iskambil kâğıtlarından öteye geçemiyor.

O elle kaç söylersin Kemal Bey?