Bazen arkama yaslanıp, kendi kendime gülüyorum, deli gibi...Neden mi yapıyorum bunu?
Hemen anlatayım...
İzzet Çapa röportaj yapmaya başlamış.
Bizim mesleğin erbapları, kalantor takımı da kızmış.
Gazeteciliğin çivisi çıktı, her önüne gelen bizim işe bulaşıyor, namus elden gitti diye feryat etmişler...
Vay vay vay!
En tehlikesiz saldırı alanı İzzet Çapa bulunmuş olsa gerek, yoksa gazeteciliğin namusu 'gerçekten' elden giderken ses çıkartmayanların bu konuda şimdi haykırıyor olmalarının başka bir mantığı olamaz!
Hem meslektaşlarımıza şöyle bir baktığınızda aralarından onlarca 'çöp' çıkartabilecekken, pislik gazete sayfalarından üzerimize fışkırırken bunları yok sayıp da İzzet Çapa'ya geçirmek de nesi?
Korkakların korkmaktan yorulduğu, cesaretli olmayı özlediklerinin resmidir bana göre.
Korkuyu elden bırakamadıkları için de tehlikesiz sularda, ucu kendilerine değmeyecek alanlarda cesur davranıp gazetecilik ahkamı kesecekler akılları sıra... Peh! Kim takar bir bardak suda koparttığınız fırtınayı!
'Esas fırtınalarda nerelerdeydiniz, mesleğiniz gerçekten elden giderken ne yaptınız?' diye sormazlar mı adama...
İyisi mi hep beraber boşverelim bunları, bırakalım kendimizi sürecin akımına...
Ama bir yandan da beni dinleyin lütfen, Bu meslekte o kadar vasat, boş kafalı, omurgasız, tehlikeli adam kalem oynatmaktadır ki; İzzet Çapa'nın gazeteciliği, tarafımdan sevinçle karşılanır.
Hatta şunu iddia ederim; 10 köşe yazarını verir yerine bir İzzet Çapa alırım!
Kaldı ki İzzet Çapa birçoklarından 'dolu' ve 'ilkeli'dir, iyi bilirim!

Hamama gidelim...
Ben hamam sevenlerdenim.
Uzun zamandır da kendime yeni bir hamam aramaktaydım. Otel hamamlarında aradığım tadı bulamıyor, tarihi hamamlarda da pislikten şikayetçi oluyorum.
Bu durumu anlatırken bir arkadaşım 'Hürrem Sultan Hamamı açıldı' dedi... 'İyi, dene bence' dedi. Ayşe Arman'ın Meryem Uzerli'yle röportaj yaptığı hamam bilgisini de ekledi.
Yaz geldi, güneşe çıkmadan önce ölü derilerimden kurtulmalıyım. Hem tüm kışın kiri de üzerimde!
Perşembe günü kalktım Sultanahmet'e doğru yola koyuldum.
Yaşadığım şehre hayranlığımı hatırlaya hatırlaya gideceğim yere vardım.
Hürrem Sultan Hamamı tüm ihtişamıyla karşımda duruyordu.
Uzun uzun yazmak istemiyorum ama kapıdan girerken başlayan ve çıkana kadar süren sağlam bir etkilenme yaşadığımı da itiraf etmeliyim.
Sonunda olmuş, sonunda birileri bu işi kıvırmış!
Tertemiz, şık, dünya standartlarında hizmet veren bir işletme yaratılmış.
Turistler de bayılmış...
Resepsiyonundan, soyunma kabinlerinden, soğuma alanından, natırından, müşteriler için hazırladıkları minik 'hamam çantaları'na kadar her şeye tek kelimeyle hayran kaldım...
Hamamseverlere tavsiye ederim.

Mehmet Ali Birand'a şifa diliyorum
Hangİmİz hastalıklardan korkmuyoruz ki... Her türlü kavga, tartışma, endişe, başarı, başarısızlık, kariyer, para, hırs, tutku geçici... Tek gerçek, ayakta kalmanın tek formülü sağlık. Biz ölümlüler hayatı yaşarken bunu unutuyoruz. Sanki bedenimizden önde gelen çok önemli işlerimiz var sanıyoruz...
Hele bizim meslekte en hor kullanılan şey sağlık.
Sık sık hatırlatılsa da bize, aklımızı başımıza toplayamıyoruz bir türlü!
İşte alın size bir duayen daha hasta şimdi.
Mehmet Ali Birand iki gün önce ameliyat oldu. Başarılı geçti deniyor. Pankreasta bir kitleden bahsediliyor...
Kendisine acil şifa diliyorum.
Kendime ve sizlere; kendimize şefkatli davranmayı ve her şeyden önce sağlığımıza, kendimize iyi bakmayı öneriyorum!

Soner Yalçın'a özel not: Geçen sabah kız kardeşim aradı. Sesi endişeli, 'Gazeteleri okudun mu? Kadıköy'de açık giyimli kadınlar, kapalı giyimli kadınlar tarafından dövülmüş. Korktum ben' dedi... Önce 'saçmalama' diye başlayıp uzun bir söylev çekmeye yeltendim sonra hemen vazgeçtim. Sustum ve 'İşim var, bunları sonra konuşuruz' deyip kaçtım, resmen bu konudan kaçtım!