Oğlan; lise öğrencisi gencecik bir kızı canlı canlı doğradı!  
Anne; oğlunun 'döktüğü kanı' eline bir bez ve kova almak suretiyle temizledi!
Baba; oğlunu arabaya atıp 'olay mahalli'nden uzaklaştırdı!
Amca; oğlanın kaçmasına ve saklanmasına yardım etti!
Adı üstünde: Aile boyu cinayet!
Baba Nida Garipoğlu cinayete yardım etmekten tutuklandı ancak ikametgahı belli olduğu için tutuksuz yargılanmasına karar verildi, serbest bırakıldı. Hemen akabinde de beraat etti.
Anne Makbule Garipoğlu 'temizlik', amca Hayyam Garipoğlu 'saklamak' suçundan 3'er yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Cezalar onandı.
İnfaz aşamasına gelinmişti.
O sırada Münevver Karabulut'un babası Süreyya Karabulut ve avukatları 'Hayyam Garipoğlu kaçmaya hazırlanıyor' iddiasıyla Cumhuriyet Başsavcılığı'na bir dilekçe sundu.
Kendilerine gönderilen 'imzasız' bir ihbar mektubu ve bazı evrakları da dosyaya koydular.
Bu gelişme tüm gazetelerde haber oldu.
Karabulut Ailesi'nin avukatı 'yurtdışı yasağı' talep etti ama reddedildi.
Aslında Hayyam Garipoğlu'nun başka bir dava sebebiyle yurtdışı çıkış yasağı bulunuyordu. Ama kendi talebi üzerine mahkeme bu kararı kaldırmayı uygun görmüştü, yeni bir yasaklamayı ise gereksiz.
Aradan geçen beş günün sonunda anlaşıldı ki Hayyam Garipoğlu çoktan ülkeyi terk etmişti bile.
Sabah gazetesi yazarı Şirin Sever'in Cuma günkü yazısına göre gitmeden önce bir de eğlence organize etmişti.
Bir meyhanede sahneye çıkacak olan Coşkun Sabah'ı dinlemesi için 80 arkadaşı için mekanı kapattı. Ödemeyi nakit yaptı. 'Ben olmayacağım ama dostlarım gelecek' dedi.
***
Sait Çakır, Coşkun Musluk, Ahmet Şık, Nedim Şener, Soner Yalçın, Müyesser Uğur, Doğan Yurdakul, Barış Terkoğlu, Tuncay Özkan, Barış Pehlivan, Mustafa Balbay gibi hali hazırda hapis yatan yüzlerce kişilik 'gazeteci ordusu' ise bir gün sabaha karşı ansızın evleri basılarak gözaltına alındı.
Özel hayatları didik didik edildi.
Kiminin çocuğunun yatak odası talan edildi, kiminin karısının iç çamaşırları.
Hemen gözaltına alındılar. Oradan da doğru tutuklu yargılanmak üzere Silivri Cezaevi'ne kondular.
Kimi dört seneyi, kimi bir buçuk seneyi devirdi orada.
Haklarında hazırlanan iddianamelerde, Garipoğlu Ailesi'nin aksine ne sadistçe işlenmiş bir cinayet var ne de cinayeti örtbas etmeye çalışanlar.
Ne kan var, ne testere, ne de gencecik yaşında sapıkça katledilmiş bir kız ve ardında kalan gözü yaşlı, adalet dilenen ailesi.
Dosyalar arasında tek bir benzerlik vardı o da 'imzasız ihbar mektubu'... Fark ise; gazetecileri ihbar eden mektuplar ciddiye alındı, Hayyam Garipoğlu kaçacak diyen 'ihbarcı' ise önemsenmedi.
Uzun zamandır tutuklu yargılanan gazetecilerden Doğan Yurdakul karısının ölümünü hücrede televizyondan öğrendi. Kaçmasın diye yoğun güvenlik önlemleri içinde mezarlığa getirildi. Cezaevinin zırhlı aracı mezarın dibine kadar girdi. Yurdakul, karısına o şartlar altında veda etti. Daha sonra sağlık sorunları nedeniyle 'yurtdışı yasağı konularak' tahliye edildi. Ne dersiniz Doğan Yurdakul ve diğer tüm gazeteciler Garipoğlu Ailesi'nden daha mı tehlikeliydi?

Şimdi sizi izlemek Istiyorum
ONCA davaya, tutukluluklara alkış tutanlar, 'Aziz Yıldırım'ın tutuklu yargılanması normaldir çünkü kaçabilir' diyenler, şimdi sizi ve takınacağınız tutumu pür dikkat izlemek istiyorum.
Sadistçe bir cinayet işlemiş olan yeğenini 'gizlemiş' ve bu cinayetin örtbas edilmesi için çabalamış bir 'suçlu'nun göz göre göre kaçmasına sessiz mi kalacaksınız yoksa adaletin yerine getirilmesini mi isteyeceksiniz.
Israrla ve tutkuyla 'daha fazla mahkum' diye inlerken bu olay karşısında ne yapacaksınız merak ediyorum.
Evladı olan, kardeşi olan, içinde bir parça insanlık olanın, Garipoğlu Ailesi'nin cezasız kalmasına gönlü razı olmaz.
Münevver Karabulut'u sapıkça doğrayan ve bu sapıklığı normalleştirerek oğullarına destek olan aile fertlerinin cezasız kalmadığını bilmek istiyorum.
Hayyam Garipoğlu ülkesine dönene ve adalete teslim olana kadar sizleri tepki vermeye davet ediyorum!