Sağım solum, önüm arkam meme kanseri teşhisini almış, kanser olgusuyla taze tanışmış dostlarla dolu. Lanet olsun, hepsi de pek kıymetlim.
Gerçi kıymetlim olmasa ne yazar, 'düşmanımın kanseri' bile içimi yakar...
***
Sosyal hayatta, cemiyette, medya dünyasında gayet tanınan, bilinen bir kadın Deniz Yurdakul.
Eğlenceli biri.
Delimsirek.
Neşeli.
Sınır tanımayan.
Aykırı.
Ezber bozan biri.
***
Sokakta karşılaşsan 'marjinal', evde görsen '3 çocuk anası' ...
Stresli bir iş hayatı yok.
Fazla takipçili bir blog'u var.  Yeme içme, gezme tozma üzerine yazılar yazıyor.
Ankaralı.
Haa, bir de bu son dönemin en 'sakıncalı' adamlarından, Silivri'nin önde gelen isimlerinden Doğan Yurdakul'un yeğeni.
Benim dostum.
Dost dediysem, öyle her gün el ele, kol kola oturup, saatlerce telefonda konuştuğum bir gençkızlık dostluğundan bahsetmiyorum.
Kucağında böğürerek, haykırarak ve inleyerek ağlayabildiğim bir dostluktan bahsediyorum.
***
Geçenlerde Özben Önal aradı 'Deniz kanser' dedi.
Yalan yok, hemen çöktüm olduğum yere.
Geçmişte kaldı o 'zor yıkılmalar'...
Ama eski alışkanlık, hemen toparlandım.
En iyi bildiğimiz şey, zorlukta birlik olmak!
Özben, büyük bir disiplinle ele almış Deniz'i de hastalığı da... Tüm detaylara hakim.
Ameliyat ve sonrasında geçirilecek olan kemoterapi, radyo terapi süreçleri enine boyuna konuşuldu.
***
Toplandık, bir araya geldik.
Aramızda bir tane bile 'normal yok' Allah'a şükür...
Deniz tam bir okuryazar olarak kanseri didik didik etmiş.
Ne yenir, ne yenmez, ne yapılır ne yapılmaz ezberinde.
Ameliyat öncesi sonrası, kemo tedbirleri hepsi titizlikle yerine getirilmiş.
Şimdi bunları size neden anlattığıma gelelim...
Çünkü hepimiz kanser riskiyle yaşıyoruz. Bugün ona yarın bana...
Ve ne yazık ki cahiliz bu konuda.
Ancak başımıza geldiğinde bir şeyler öğrenmeye çalışıyoruz genelde çevremizden eksik, yarım yamalak bilgi topluyoruz...
Ortada yazılı bilgi çok. Ama aramızdan birinin, anlayacağımız dilde, ihtiyaç duyacaklarımızı, yapmamız gerekenleri bize anlatmasına ihtiyacımız var.
Deniz Yurdakul blogunu kanser deneyimine ayırdı. Yani ne yaşıyorsa yazıyor. Aysedenizgeziyor.com'da.
Tedavi süreci tamamlandığında da bir kitap yazacak.
Meme kanseri olan kadınlara, konu hakkında bilgi edinmek isteyen yakınlarına, 'acaba ben de mi' diye yanıp kavrulanlara şiddetle tavsiye ederim.
Ben sık sık girip okuyorum. Neticede ondaki memeyse bendeki de meme, biliyorum!

Saba Tümer 'bedelli evlilik' istiyor!
Geçen hafta Saba Tümer aradı.
Sesi gayet kendinden emin 'Senden bir ricam
var' dedi.
Ben 'bedelli evlilik' çıkmasını istiyorum.
Nasıl erkekler için askerlik mecburi ise Türkiye'de de biz kadınlar için evlilik mecburi.
Belli bir yaşa gelmiş ve hala evlenmemişsen toplum baskısından bunalmaya başlıyorsun.
Her karşılaştığın insan 'evlilik var mı ufukta' diye soruyor, hadi onu da geçtim arkandan 'evde kaldı' dedikoduları yapılıyor.
Sanki bir kere evlenip boşansam rahatlayacaklar.
Evet, 40'larıma yaklaştım ama evlenmek istediğim bir an bile olmadı.
Belki de bana onu hissettirecek adamla karşılaşmadım.
Kafası karışık birçok arkadaşım sırf bu baskılar sebebiyle yanlış evlilikler yaptı.
Mutsuzluk, dayak, aldatılma gibi her türlü berbat şey başlarına geldi.
Ben de diyorum ki;
Bedelli evlilik çıksın. Biz gidelim parasını ödeyelim ve bu işi yapmış kabul edilelim.
Siz rahatlayın biz de rahat
edelim!
Elbette bu konuşma kahkahalarla sonlandı... Ama özü gerçek ve samimiydi.
Gazeteleri açın bakın, yaşanan evliliklere ve bitiş şekillerine.
Bu evlilik baskısından vazgeçilmediği sürece de bunlar yaşanmaya devam edecek.
Hem bu dünyada her kadın evlenmek zorunda mı? 
Evet 'bedelli evlilik' işin şakası ama evlenmedi, evlenmek istemiyor ya da aradığını bulamadı diye kadınlara eziyet etmekten vazgeçin... Hem evlenince ne oluyor ki? Adamın biri kadının kadınlığını mı onaylamış oluyor? Buyurun size hastalıklı bir erkek bakışı daha! Tartışın durun şimdi...