Uzaktan memleketi seyretmek durumu daha hızlı kavramanıza sebep olur çoğu zaman.
Türkiye'de her daim gündeme dair bir uğultu vardır, içerideysen uğultuya kapılıp gidebilir, dışarıdaysan uğultunun rengini, cinsini, kokusunu ayırt edebilirsin..
Ülkeyi terk etmeden bu ayrımı yapabilmek de mümkündür elbet ama meslektailarım arasında bunu yapabilene ender rastlanır.
***
Şimdi;
PKK silah bırakacakmış... Hurra herkes bir ucundan yorumlamaya başladı. Ev hapsi ve af söz konusu olmayacakmış.. Hurra gürültüye toz da karıştı..
Biri der 'bu Kürtler çok saf' biri der 'bu sefer çözüm çok yakın'..
Biri en gürültülü sesi çıkartarak 'barışçıl' olmaya davet eder herkesi.
'Gün barışa destek günüdür, destek vermeyeni aranızdan dışlayın' tadında yazılar saçılır etrafa..
***
Oysa dışarıdan görünen tek bir gerçek vardır o da biraz sessiz kalma ihtiyacıdır. Bu gündem başka gündem ve bu gündem sessizliğe muhtaç.
Konuya dair yorum yapmadan, destek veya köstek olmadan sadece sessiz kalmak gerekir ya  bazen.
İşte tam da o bazenlerden birindeyiz şu an..
***
Bakıyorum da Paris'te yaşanan suikast sonrası herkes birer dedektif kesilmiş.
Kapıdaki güvenlik kodundan kaç el ateş edildiğine kadar olayı 'polisiye' boyutuyla yorumluyor yazarlar. 'Bu bir profesyonel işi' diyorlar..
Ben de ısrarla diyorum ki; Şışştt, sessiz olun biraz! Hatta sessizliğinizi hüzünle birleştirip sükunetle davranmaya çalışın.
O etrafa saçtığınız fikirler.. Bilgisi olmayan fikirler..
***
Neyse lafı uzatmayayım, şimdi havaalanındayım, memlekete dönüyorum. Hepinize iyi pazarlar diliyorum..
Ve hayatta bazen sessiz kalmayı, söz almamayı, bilginizin, öngörünüzün yetmediği yerde susmayı öğrenmenizi diliyorum..