B.

Özel hayatında takke takan subaylar tehdit ediliyor, yıllardır unuttuğumuz bir defter yeniden açılıyor ve başörtüsüne alan tahdidi öneriliyor, müziğinden ziyade bedeni ile öne çıkan bir sahne figürü İmam Hatiplere saldırıyor, Ümit Özdağ camide provokasyon yapıyor...

Bunlar geçtiğimiz ay her biri birer hafta kamuoyunu işgal eden hadiseler olarak zihnimize kazındı.

Ondan önceki ay ve ondan önceki ay ve ondan önceki ay... Her ay kendine mahsus bir din odaklı sosyal gerilime şahit olduk. Tartışma talebi dindarlardan gelmiyor, zira bu kadar tartışılmak ve tartışmanın odağında olmak ne dinin ne dindarın ruhuna uygun düşüyor.

Elbette tarihin her döneminde olduğu gibi günümüzde de provokatif dini figürler çıkıyor ve kütleleri tahrik edici birtakım şeyler söylüyor. Savonarolalar Molla Kabızlar doğuda da batıda da bitmez. Bunlar çeşitli merkezlerden kütleleri tahrik eder. Gelgelelim Fransız İhtilali'nden beri dindar-seküler kavgası; aydınlanmacıların saldırıları, dindarların ise mevzi savunmaları suretinde devam eder.

Dilerseniz "canınız cehenneme ne haliniz varsa görünüz" deyip başınızdan savmaya azmedin, yahut "bana dokunmayın, Mısır'a sultan olun" deyin; bir şekilde size deyip dokunmayı, ülkemizde de sizinle yüz göz olmayı, laubali olmayı kendisine hak gören cahil bir kütle ile karşı karşıyasınızdır.

Toplumu kutuplaştırmak ve bunu siyasal çıkar aracı haline getirmek öyle iddia ettikleri gibi dindarların, muhafazakarların, AK Parti'nin, Erdoğan'ın talebi falan değildir. Aksine, siz onlardan olmadıktan sonra ağzınızla kuş tutsanız dahi sizden razı olmayacakların kendi iç seslerinden ürettikleri bir kavgadır bu.

Tahayyül edemeyecekleri hizmetleri ayaklarına götürseniz, sırtlarını pohpohlayıp "ağamsın paşamsın" deseniz, diledikleri dejenerikliğe zemin hazırlayıp, buyurun istediğiniz gibi çıldırın da deseniz; onlar gibi olmadığınız takdirde sizi taciz etmekten, huzurunuzu kaçırmaktan, insan onurunun kaldıramayacağı hakaretlerde bulunmaktan vazgeçmeyeceklerdir.

"Şunlardan birine denk gelmeyeyim, camiye gireyim, kendi kendime burada vakit geçireyim" demeniz de sizi kurtarmaya yetmez kimi zaman. Ümit Özdağ gibi bir tip gelip, ayıptır-günahtır demeden camide siyasal provokasyon yapacak seviyeye inecektir.

Bendeniz de çok düşündüm, çok aradım, bulmaya gayret ettim, bunun bir çaresi ve çözümü var mıdır; bir toplumsal mutabakata varmak, bu bitmek bilmeyen gerilimi sonlandırmak mümkün müdür diye.

Esef ederek gördüm ki değildir! Zira bir şekilde ontolojik olarak size karşı ve sizi yok etmeden rahatlayamayacak bir muarızınız vardır.

Şimdi düşünüp duruyorlar artan hayat pahalılığına rağmen CHP'nin oyları yükselmiyor, AK Parti'nin oyları bir türlü beklendiği şekilde düşmüyor diye...

Fazla düşünmenin âlemi yoktur, mesele ortadadır. Türkiye'de siyasetin mecraı dindir. Dini siyasete alet eden, dinin siyasal bir mevzu haline gelmesini sağlayan kimseler ise dindarlar değildir. Saldırganların tabiatı değişmiyor. Sürekli saldırıya uğradığı bu ortamda muhafazakâr her şeyden önce varlığını muhafaza etmeye gayret ediyor Bizleri bu sipere indirenler utansın.