B.

Öyle görünüyor ki İran İsrail'i beklenenden daha sert vurdu. Cümleyi ihtimal olarak kuruyorum zira başa çıkmamız mümkün olmayan bir dezenformasyon bulutuyla çepeçevreyiz. Böyle bir ortamda ve bilgiden yola çıkarak yorum yapmak namümkündür. Sahadan gelen bilgiler bilgiler kadar gelmeyen bilgiler, gelen bilgilerin sıhhati, sizi bilgilendirenlerin hangi motivasyonla bunu yaptıkları gibi faktörler hayati öneme sahiptir. Güvenilir bildiğimiz kaynakların bazıları bazen gösteriyor göstere bir yerlere hizmet etmekten çekinmiyor. Kesif bir sis tabakası var etrafımızda; el yordamıyla bir şeyleri bulmaya, anlamaya çalışıyoruz. İşte tam olarak böyle bir ortamda yorumu genel çerçeve üzerinden yapmak en sağlıklısıdır gibi geliyor bana.

İran'ın son büyük saldırı dalgası akabinde Türkiye ve dünya kamuoyunda İsrail'in zarar görmesi perspektifinden olumlu bir hava oluştu. Dünya artık İsrail karşıtı nefretini taşıyamaz durumda. Batı toplumlarında İsrail karşıtlığı II. Dünya Savaşı sonrası hiç görülmedik seviyelere ulaştı. Bir süre öncesine kadar İsrail'i kritize etmeye niyetlenen her kim varsa antisemitizm kartını oynayarak dünyanın en mücrim insanlarından ilan eden ve susturan sistem artık bu kontrol kabiliyetini yitirmiş durumda. Bir realite olarak antisemitizmin yükseldiğini de reddetmiyorum; fakat bu yükselişte İsrail terörünün hiçbir şekilde eleştirilemez oluşundaki payı görmek istemeyen batılı güçlerin payını hatırlamamız gerektiğini düşünüyorum. Tarihinde batıda yaşanan pogromların bir benzeri olmayan şarklı toplumlar sanki antisemitizmin merkeziymiş gibi anlatılıyor dünyaya. Yalandır, onlar da biliyorlar. Fakat toplumlarına söyleyecek birtakım yalanlara ihtiyaçları olduğu için en kolay ve kabul edilebilir, suç ortaklığı çıkarılabilecek hikâyeye yani antisemitizme sarılıyorlar. "bakın antisemitizm her yerde olan bir şey günahkar olan biz değiliz" demenin utanmazca bir yoludur bu. Dikkat ederseniz aynı merkezler Ermeni soykırımı propagandasını da en fazla yapan ve yaptıranlardır. Suçu kolektifleştirerek kendilerini masumlaştırma çabası... garip şey...

Böyle bir ortamda İsrail'in İran'dan aldığı darbelerin büyük neticeleri olmasını temenni eden Dünya halklarının antisemitik talepleri olduğunu intihar etmek riyakarlıktır. O çok ikna oldukları huzur içinde, barış içinde bir dünya var ya; İsrail olmazsa onun olabileceğini zannediyor bu insanlar, bu sebeple illa olacaksa başka bir İsrail olsun ama bu İsrail olmasın istiyorlar. Çünkü bu İsrail sadece çevresine değil tüm dünyaya kan ve gözyaşından başka bir şey getirmedi. Bu sebeple İsrail'in kaybetmesini istiyorlar.

Bu noktada bir hakikat unutuluyor. İsrail'i vurarak zayıflatmak çok da mümkün değildir. Örneğin rafinesi vurulduğunda yerine çok daha fazlasını ikame eden paryalar var. Parayla-pulla da zayıflatmak mümkün değildir. Öyle mel'un bir sistem kurulmuş ki, evladınıza aldığınız sütten İsrail'e para aktarıyor. Bu küresel kapitalist sistem İsrail'i paraya muhtaç bırakmaz, yerine daha fazlasını koyar. İsrail'i öldürerek de zayıflatmazsınız, binlerce yıllık bir kolektif hafıza var ve sürekli öldükleri halde kolektif olarak varlıklarını sürdürebilirdiklerini hatırlıyorlar. Fakat öyle bir şey zayıflatır ki İsrail'i, daha kuruluşundan önce hülyaları kurulan ve yegane amaç olan toprak hedeflerinden geriye gidişle bu sert gerçeklikle karşılaşabilir İsrail. İsrail'i ancak toprak kaybetmek zayıflatır. Yayılmacılığının durmasından, kardan zarar etmesinden bahsetmiyoruz; aksine var olan topraklarının ufacık bir kısmını yitirse dahi İsrail gerçekten zayıflamış olacak. İsrail kolektif hafızasının bir türlü atamadığı korku budur. Bu süreç sonunda böyle bir şey gerçekleşecek mi bilmiyorum fakat İsrail toprak elde etmeye çalışacak, bunu çok iyi biliyorum.