B.

Bütün o sindirilmişliğin ve siyaseten sıfıra indirilmişliğin kendisine verdiği yetkiyle her türlü yöntemi kullanmayı mübah görüyor Meral Akşener.

Kendisine zerre merhameti olmayan yol arkadaşlarınca fırlatıldığı suyun en dibine çöker çökmez ayağını zemine basmaya ve mümkün mertebe yukarı zıplamaya çalışıyor. Belki yeniden yüzeye çıkar ve nefes alırım diye çabalıyor.

Doğal. Hiçbir anormallik yok. Müflis namzedi bir siyasetçi, iflas arifesinde duruyor. En büyük blöfü kendisine pahalıya patladı. Kalkardın-kalkmazdın derken Kemal Bey elinden partisinin anahtarını aldı.

Daha acısı, hıyn-i hacette bir nigahına muhtaç olduğu dostlarının âmâ olduklarını yeni fark etti Akşener.

E bizim de kabahatimiz var elbette. Bizler de Akşener'i tecrübeli siyasetçi olarak değerlendirdik bunca zaman.

İneğin yediği otu süte çevirmesi gibi bir şeydir tecrübe. Yaşadıklarınızı, malumunuz olanları bir başka şeye çevirebilirseniz tecrübe sahibi olursunuz. Yani aktif olarak bir parçası olmalısınız o tecrübe edinme sürecinin. Yok eğer hiçbir şekilde bu sürece katılmam, bir üretim de yapmam, tecrübe de üretmem diyorsanız; ot yiyip süt üretemeyen inek misalindeki gibi bir şey olur. Ottan tezek çıkar. Küçümsemeyiniz, sobada yanar.

Sayın Akşener birikimini maalesef tecrübeye dönüştürememiş. Dahası sürekli ve ısrarlı şekilde hepimize hakaret eder surette sahneye minik piyesler koyuyor. Elazığ'daki o dayı da neydi öyle... Ben bir yere kadar izler, bir noktaya kadar alınırım. Asıl gücenmesi gerekenler, Meral Hanım'ın seçmenleri. Taammüden enayi yerine konan bir kitle olmak sindirilmesi zor şeydir.

Şimdi, birkaç gündür yaşanan mermi piyesi ve Akşener'in dün Meclis grubunda yaptığı "Söyleyin" şovunu düşününce iki sonuca varıyorum.

Birincisi, Akşener'in öfkesi kesinlikle yapmacık değil, aksine son derece gerçekçi ve hakiki. Geçtiğimiz bir aylık süreçte sinirleri laçka oldu Meral Hanım'ın. Asıl patlaması gereken yer Altılı Masa'ydı, ancak masadan kalktıktan üç gün sonra kendisini oraya oturtanlar orada patlamasına bir şekilde mani oldular.

Allah aile huzurunu bozmasın, torunu torbasıyla mesudâne yaşasın inşallah. Evde patlamak da olmazdı.

Bir vesileyle bu birikmiş enerjinin açığa çıkması şarttı. Güzel bir bahane oldu. Her ne kadar bir Molliere tiyatrosu izliyor olsak da Sayın Akşener muhtaç oldu fırsatı buldu. Sinesine vura vura öfkesini döktü. Dünkü öfkesi de benzer bir boşalma, açığa çıkma halidir. İlkinde tam olarak boşaltamamış demek.

İkincisi ise, Sayın Akşener'in siyaseten gidecek çok fazla yönünün kalmadığı gerçeğiyle karşılaşmamız.

Kefenimizi giydik edebiyatına kadar geldiyse Akşener, siyasal ikbalinin salası yakında okunacak demektir. Kürsüde mermilerle beş taş oynamak falan nedir Allah aşkına? Bu kadar kötü oyunculuk, bu kadar yapmacık rakipleşmek mi olur?

"Yol arkadaşlarım kaale almıyor beni, bari Erdoğan'la rekabete gireyim" demek, Erdoğan'ın sizi muhatap alacağı anlamına gelmiyor. Evet bu muhatap alınmaya ihtiyacınız var biliyorum, fakat hiç zannetmiyorum.

En son Öztürk Yılmaz'ın bıçaklanması akabinde "Erdoğan, beni sindiremeyeceksin! Gümbür gümbür geliyorum" diye zırvalarken duymuştuk.

Düşmanın kadar büyüksün demişler... Rakibim Erdoğan olsun.

Yani "yol arkadaşlarım beni harcadı, kuyuların dibine attı, siyaseten mahvetti... Gelsin, Erdoğan çıkarsın, yeniden yükseltsin"

Memleketin ikbali yetmedi, sizin istikbalinizi de Erdoğan kurtarsın.

Oldu.