B.

Şu sıralar çocukların ellerinde çok yaygın bir oyuncak görmek mümkün. Adına squishy dedikleri bir minik top bu; içinde yoğun mayi bir madde dışında ise sert ve patlamayı engelleyen kauçuk-plastik bir kılıf var. Bir tarafından bastırdığınızda diğer tarafa doğru hacimli şekilde büyüyor bu oyuncak. Eğlenceli bir oyuncak, bana sorarsanız öğretici tarafları da var. Her şeyden evvel çocuklar bir tarafa tazyik yaptıklarında diğer tarafın şiştiğini, şişen tarafı dengelemek istediklerinde ise oraya tazyik yaparak yoğunluğu bir başka cenaha yönlendirebileceklerini tecrübe ediyorlar. Bütün şişkinliği ortadan kaldıracak toptan bir basınç uygulamak ise namümkün olduğu için tazecik ancak bir yerden bir yere sevk edilebiliyor, toptan ortadan kaldırılamıyor.

Açık açık söylemenin bir faydası olmadığını düşündüğüm için ancak squishy örneği üzerinden afaki bir meseleymiş gibi siyasi bir konuya değinmeyi tercih ediyorum bugün. Bazen içerideki ihtirası dengelemek için dışarıdaki muhterislerin varlığına ihtiyaç duyan arif kimseler, katiyen kendilerine teveccüh edilmez zannedilen kimselere ihtiyaç duyabilirler. Malumunuz çok yabancısı olduğumuz şey değildir, eskiden beridir Türkiye'de hava durumunu Balkanlardan gelen alçak-yüksek basınç dengeler. "Bize ait bir hava durumu değil" diyerek dudak bükmek, bununla alakadar olmamak lüksümüz yoktur. Mucibince hareket etmek, yeni hava koşullarına ayak uydurmak durumundasınızdır.

Zannedildiği gibi Türkiye'de onlarca parti olduğunu düşünenlerden değilim. Bana kalırsa Türkiye'de iki parti vardır; siyasetin ana mecranın yapıcısı, paradigmanın sahibi CHP ve dönemsel olarak CHP'nin karşısında bulunan parti hangisi ise odur. Farklı siyasal hareketleri ortaya çıkar, değişik yollar ortaya konur, kimi dinden kimi milletten kimi Milliyet'ten kim ideolojiden yola çıkarak kendince söylemler geliştirir; fakat Türk halkı genel tensibini CHP ve karşıtları şeklinde yapar, gider. Maziye bakıyorum, elbette farklı suretlerde yorumlanması mümkün siyasal bölünmelerle karşı karşıya geliyorum; velakin en nihayetinde Türkiye'nin aynı hat üzerinden ikili bir tercihler bütününe göz kırptığını görüyorum. Erdoğan o kadar büyük bir siyasal figür ki, yakın dönemde bu yarılmayı Erdoğan ve karşıtları şeklinde yeniden tasarlayabileceklerini inandı bir takım siyaset yapıcılar. Gün sonunda yine ezberimize döndük. CHP de kendi sahasında o kadar büyüktür ki, bir şekilde kendileriyle ittifak eden her partinin seçmenini yakın vadede kendi seçmeni kılar ve o partileri yok eder. Buna da şahit olduk.

Şimdi bu tazyik ayarı günlerinde fark etmedikleri bir şeyi fark eden siyasiler tazecik ayarına teşne bir görünüm arz ediyorlar. Erdoğan'a muhalefet edecekseniz de bu CHP'nin yanında değil Erdoğan ile aynı hat üzerindeyken ancak mümkün olabilecek bir şeydir; zira vatandaş CHP ile aynı çizgide gördüğü anda sizi CHP'den bir farklı bünye olarak görmez ve bu sizi CHP ile aynı meşruiyet çizgisine indirir. Şimdi içerideki harisleri dışarıdaki muhterislerle dengeleme bahsinde ortaya konulabilecek son söz bence şudur: el başkası Siyasal hareket ortaya koyabilecek olanlar, siyaset piyesinde kendilerine mahsus bir perde yazılsın ve orada başrol oynayayım diye heves edenler, bu oyunun böyle bir oyun olmadığını anladıkları anda ikincil rolleri zevkle kabul eder hale gelebilirler. Bunda şaşılacak, anlaşılmayacak bir şey yoktur. Asıl anlaşılması gereken ve analizin yapılması gereken şey, dengenin dengeleyicisinin bu aktörleri nerede ve hangi merkezde dengeleyici olarak kullandığıdır.

Bundan daha açık yazmayı tercih etmem. Bu adam da ne demiş böyle diye düşünen olursa peşinen affı dilerim.