Muhterem bi çıkardı zamanında, bütün eğlence dururdu tek kanallı hayatımızda. Ve herkes hayal etmeye çalışırdı "teknik arıza" denen o esrarengiz hadiseyi... Kablolar, uydular, sinyaller, monitörler, kameralar uff "uzay yolu" gibi ortam! Kim bilir ne aksaklık çıktı, öyle ya? Seyirci cephesinde çok bilinmeyenli bir denklem iken, yayıncılık cephesinde işin rengi bambaşkadır... Tüm yayıncılar bilir ki; "teknik arıza" ifadesi "şifreli" bir ifadedir. Çünkü arızaların yüzde doksanı; Ahmet-Mehmet-Hüseyin ya da Ayşe-Fatma-Zehra'ların yolaçtığı "insan hatası"ndan başka şey değildir. Yayının herhangi kademesinden sorumlu bir kişi bir basiretsizlik eder ve haydaa ayıkla pirincin taşını! Onca seyirciye, yönetime, kuruma laf anlatmaktansa "teknik arıza" der yürürsün inceden. Sen sağ ben selamet. Acun'un "bayrak sansürü"ne taktığı kulp da o hesap işte...

YAYINDA YER(!)

Yarışmacının giydiği takım formasındaki Türk bayrağını "sansürlemek" gibi büyük bir hataya düşen ekibi adına "özür" dileyeceği yerde, "teknik bir aksaklık" diye geçiştiriyor skandalı. Yersek tabii!? Ne tekniği, ne aksaklığı yahu? Yanlış karar, yanlış uygulama, yanlış onay, yanlış yayıncılık ve devasa bir "sorumsuzluk" var ortada. Gel gelelim "suçu" üstlenen, af dileyen yok... "Hızlı" televizyoncuların ilk öğrendiği şeydir zaten; "Daya gitsin abi, yayında yer..." Dayarlar. Yemediği yerde de teknik aksaklık der geçerler işte böyle, sayın seyirci.

Kıvanç'ın oyunculuğu

Yılmaz Erdoğan filmi 'Kelebeğin Rüyası' gala yaptı ve galadan çıkan herkeste yine aynı cümle; "Kıvanç kendini çok geliştirdi"... Yıllardır aynı laf! Ay lütfettiniz. Sanırsın herkes oyuncu koçu! Bir kişi de dili varıp; "Büyük yetenek", "Oyunculuk için yaratılmış", "Hayranlık verici" dese dişimi kırıcam. Hep bir temkin, bir yarımağız, bir aman söylemeyelim de şımarmasın kafası. Alaturka alaturka haller. Dört kol çengi magazin dümbeleği olmak dururken kendini bilen adamlığı seçince böyle oluyor işte... Notu kıt öğretmen kesiliyor herkes. Ne komik. "Mütevazı olma gerçek sanırlar" deyişi boş yere çıkmamış.

Koko Cango!

Tarantino filmi gibi bir yaratık. Fazla güzel, doğuştan vahşi ve kendince adil... 40 günlük bir kaplan yavrucuğu. Annesi bakmayı reddetmiş. Görevliler tarafından biberon ve bebek beziyle büyütülmeye çalışılıyor. Haberlerde gördüm onu. Ve söyleyebilirim ki; Ankara'nın en güzel yanı -İstanbul'a dönüşü falan değil- Koko Cango'su şu an! Güle güle büyüsün ve annesiyle arası bir an önce düzelsin dilerim...

Hello Tweetheart: "Kurnazlığın zekâ sayıldığı bir toplumda, yetenek kendini gösteremez - La Edri"          (@OyunculukDergis)