Altı gündür müthiş yüksek olan moralim sabahtan beri yerlerde. Sigarasız geçirdiğim en zor gün bugün. Onu düşünüp duruyorum. Kokusunu. Tadını. Yakmasını. Elinde tutmasını. Bunca günlük ayrılığın üstüne başımı nasıl döndüreceğini. Küllük görünce gözlerim dolacak haldeyim. Lanet olsun. Bu kadar saçma bir ruh hali olabilir mi? Öyle bir oluyor ki. Yaşayan bilir. Ve bilen öyle çok kişi var ki... Sizden gelen e-mailler sayesinde anladım. Aralarında çok ilginç deneyimler ve duygular var. Paylaşmak istiyorum çünkü birbirimize ihtiyacımız var:  

RÜYAMDA İÇSEM BİLE ÜZÜLÜYORUM
Tebrik ederim sigara için. Benim 5 yıl oldu. Daha önce birkaç kez bırakıp başladım. Rüyamda içtiğimi görüp mutlu oluyordum ki bu herkeste oluyormuş. En son bir gün, 'bu sefer kesin bırakıyorum' dedim ve işte 5 yıl oldu. Bu kesin karardan sonra rüyamda içtiğimi gördüğümde 'tüh yine başladım...' diye üzülüyordum. Sanırım beyinde bitirmek bu oluyor... Her hatırladığımda şükrediyorum. Koku yok, vakit kaybı yok... Tekrar tebrikler. (Demet A.)
ÇOK teşekkürler Demet! Rüyamda içtiğim olmadı şimdiye kadar. Olur da içerken yakalarsam kendimi, seni hatırlayacağım ve ben de çok üzüleceğim. Kutluyorum seni... 

TEKRAR DENEYECEĞİM
Size bu yazıyı Amerika'dan yazıyorum. 40 yıldan beri içtiğim sigarayı 10 yıldan beri bırakmaya çalışıyorum. Denemediğim yöntem, almadığım ilaç kalmadı. Sonunda 'çevrenin önemi büyük, içilmeyen bir yere gideyim' dedim. Gerçekten de burada sigara içeni doğduğuna pişman ederler... İlk 30 gün kendimle gurur duyarak büyük bir zorlukla geceleri kıvranarak, ağlayarak, günde 8 öğün yemek yiyerek içmedim! Ama Allah benim belamı versin, şimdi gene zıkkımlanıyorum. Aldığım 12 kilo da cabası. Yazınızdan kuvvet alarak tekrar deneyeceğim. Size de bu zor yolda başarılar diliyorum. (Faruk K.)
AH Faruk Bey, ah... Hiç kolay olmadığını görüyorum, yaşıyorum ben de bizzat, gözünüzün önünde. Ama yılmak yok. Mademki yazımdan kuvvetle tekrar deneyeceksiniz, ölsem dönmem ben bu yoldan. Döneceğim yoktu zaten de, beraberce daha büyük bir anlam kazandı. Ha gayret! Başaracağız...

BIRAKMADIM, İÇMİYORUM O KADAR
Nisanda 4 yıl olacak. Şunu biliyorum ki ben sigarayı bırakmadım sadece içmiyorum o kadar. İçmek istemiyor muyum tabii ki istiyorum ama kendimle uzuuun sürecek bir deneye kalkıştım ve kendimi, 'sigarasız ne oluyorum acaba?' sorusunun kobayı yaptım... Başım biraz yana düştü mesela. Gözlerim ağlamaklı bakıyormuş. Bir kimsesizlik hali bastırdı bir süre. Rüyamda çok sigara içtim, bir tanesi şöyleydi: Amfi gibi bir yerde sigarayı bırakma eğitimi veriyordum sözde ve 'bakın ben bıraktım ve bir daha içmem. Hatta şimdi bir tane içeyim de bir daha içmeyeceğimi size ispatlayayım' diyordum, herkes 'yapma yapma' diyene kadar bir tane yakmıştım bile! Bilmem siz içer misiniz ama rüyada içmek işe yarıyor bence... Bir de sigarasız (maalesef hala) ucu açık yaşıyormuşum gibi geliyor. Yemeği onunla noktalıyordum mesela. Hala yemek yiyorum ama noktalayamadığım için doymuyorum. Sanırım başka bir şeyle noktalıyor bırakanlar - tatlı filan -  ama yine bence yeri dolmuyor. En iyisi açık kalmasına müsaade etmek... (Hayriye G.)

SEVGİLİ Hayriye, dört yılın sonunda 'biliyorum ki bırakmadım, sadece içmiyorum o kadar' demek sana daha iyi hissettiriyor olabilir ama inan ben dördüncü yılın sonuna geldiğimde zil takıp oynayacağım! Her yıl sigarayı bırakma yıldönümü partileri vermek de çok iyi gelebilir. Tavsiye ederim. Ağlamak ne kelime, gülmelisin sabah akşam, çünkü müthiş bir iş başardın! Tebrik ediyorum, çok öpüyorum.