Kalınlaşmaya yüz tutmuş sesleriyle slogan atıyor okuldan çıkan liseliler; 'Şehitler ölmez, vatan bölünmez!'... Polis 'dıırrrt' der demez ikiletmeden susuyorlar. Gündelik gürültüsüne geri dönüyor sokak akabinde. Eve varıp karınlarını doyurur doyurmaz facebook'larını açıp 'Eylemdeydik' yazmış olmalı o gençler. Yas günlerinin sosyal medyadaki yankılarına sıradan bir örnek. Genel durumsa tam bir raydan çıkmışlık hali maalesef: Eline geçirdiğini asmaktan, kesmekten, deşmekten yana kanlı tweet'ler savurmalar. Ata'yı, Mehmetçik'i, bayrağı profil resmi yapıp galeyana gelmeler. Magazinin kara kutusu bir doktorun cesur yürekliğine biat etmeler. Arada Kaddafi'nin Hillary'ye 'Wow!' dedirten son görüntüleri için sağa sola tıklamalar. Bu dijital esrime ve 'cengaverlik' karşısında hayal kırıklığı ve utançtan başka ne var hissedilebilecek..? Barıştan, silah bırakmaktan yana ne bir istek, ne de bir dilek, ne de bir ümit yok dillerde. Bu kafayla daha çok anamız ağlar bu memlekette. Akıl, fikir, vicdan ve BARIŞ diliyorum cümlemize.

Yaz kızım (!)
Üçüncü sayfaya geri dönen kadın cinayeti haberlerinden birindeki katil koca, işlediği cinayeti şöyle 'izah' ediyor: 'Olay günü dışarıdan evimizi gözetlemeye başladım. Yeğenlerim M. ve F. geldi. Bir süre sonra üzerlerinin çıplak olduğunu gördüm. Eve koştum. Eşimi ellerimle boğup öldürdüm. Yeğenlerime de 'Şerefsizler, sizler bir de
namus bekçisi olacaksınız, insan bunu yapar mı?' diye bağırdım...' İddiaya göre, öldürülen kadın bir süredir kocasına karşı 'kadınlık vazifesini' yapmayı da reddediyormuş. Mahkeme, ağırlaştırılmış müebbet cezasını 'tahrik' nedeniyle ve katil kocanın duruşmadaki 'iyi hali' sebebiyle 20 yıla indirmiş.
Kadınlık görevi, evlilik, namus bekçiliği, akrabalık, tahrik, iyi hal gibi uç durumların aynı paragrafa sığabildiği hayatlardan kim kimi koruyabilir ve sağ çıkarabilir? Umutsuzum. Resmi evraklar, bu vakaları bu kavramlarla kayıt altına almayı sürdürdükçe huzur bir pastane adı olmaktan öteye zor gider.

Şahane Hatalar
'İyi' bir şey kıtlığı çekilen şu günlerde sürpriz April Yayıncılık'tan geldi. 'Şahane Hatalar' adındaki o enteresan roman elimde şu an. Heather McElhatton yazdığı, 600 küsur sayfalık bir tuğla! Ancak bu kitabı öyle baştan sona okumuyorsunuz, sayın gözü korkan. Her roman gibi başından başlıyorsunuz evet ve ama her bölümün sonunda verdiğiniz kararın sizi götürdüğü sayfaya hoplaya zıplaya 15-20 dakikada 'ölüp' kitabı deviriyorsunuz. Sonrası büyük zevk, çünkü hemen başa dönüyor ve başka seçimlerle başka maceralara dalıyorsunuz. Kahraman sizsiniz. Hayat sizin. Karar sizin. Ve yüzlerce farklı hayatınız ve bir o kadar hata yapma hakkınız var... Daha ne olsun?! Ben az önce 102 yaşında, papağanlarım Sokrates ve Platon'la okyanus kenarındaki evimde resim yaparken hayata gözlerimi yumdum mesela... Yeni macera için ayrılıyorum şimdi huzurdan. Katlanılabilir hafta sonları, mümkün mertebe.

Cımbız
74 YAŞINDAKİ AKTÖR: İki tane erkek evlat evlendirdim; ev dayadık, döşedik. Hastalığım iki yıl sürdü ve çok para gitti. Şu yaşımda çalışmak zorundayım. Kendi başıma kalınca diyorum ki 'Allah'ım daha fazla yaşamak istemiyorum'... Çünkü ilerleyen yıllarda param kalmamış olacak. Oturduğum eve güveniyordum. Bunu satıp, parasının yarısına başka bir ev alıp yarısıyla kalan günlerimi geçirecektim. Buraları SİT alanı ilan etmişler. Mahkemeye verdik, sonuçlanmasını bekliyoruz. (Cüneyt Arkın'ın Ateş Korucuoğlu'na verdiği röportajdan.)

Home Tweet Home:
Asıl 'Umutsuz Üniversite Mezunları' dizisi çekilse ülke sallanır, reyting şahlanır. (istiklalAkarsu)