Hazırsanız ışınlanıyoruz, sayın dinlemeye gönlü olan. Yıl 2006... 'Cosmopolis' kılığında sokak sokak gezip şehir dedektifliği yapıyorum televizyonda. Bir gün bir öğrendik, Güngörenli bir grup genç, 'graffiti'ye gönül vermiş ve GNG Klan adıyla; başlarını derde sokmak pahasına graffiti denen sokak sanatının peşinde duvardan duvara koşuyorlar. İllegal bir faaliyet önceleri, yaptıkları. Fakat onlar polisten kaçmaktan yılmış ve belediyeyle işbirliğine gitmişler. Boyalarını ve yeteneklerini, yaşadıkları yeri güzelleştirmeye adamışlar. Bayıldım ben bu işe, sayın 'sokakta hayat var' diyen. Yaptık hazırlığımızı ve kalktık gittik o hafta Güngören'e. GNG Klan üyeleri heyecan ve hevesle karşıladılar bizi. Tanışma faslından sonra önde biz (fahri üyesiyim ya klanın) arkada kamera, girdik graffiti dostu bir nalbura... Belediye'den iznimiz de var, havamız bin beş yüz. Başladık bize gösterilen duvarı boyayacağımız sprey boyaları seçmeye. Favori markaları neyse ondan seçtik tüm renkleri, hayırlı işler diledik dost nalbura ve tuttuk duvarın yolunu... Jest olarak, en afillisinden dev bir 'cosmopolis' yazdılar, dört koldan duvara. Birazını da ben boyadım, bana öğrettikleri gibi. Güngören'deki o duvarın önünde yaptığımız mini röportajda graffiti tutkularını, kültürünü, kent duvarlarının lisanını, bir gün bu işin bizde de, dünyada olduğu gibi 'sanat' sayılacağının hayallerini, Bulgaristan'daki 'graffiti artistleri' yarışmasına katılacak olan yıldız klan üyesi için giriştikleri para toplama kampanyasını konuştuk... Öyle gerçekti ki o duvarlara aşkı o çocukların ve öyle inanıyorlardı ki yaptıkları işe. Şehre en sadık bölümlerimizden biriydi bana göre, Güngören'den çıkan o buluğ çağındaki sesi televizyona taşımak. Şehrin ruhunu yanıbaşımda hissettiğim o nadide günden sonra haber alamadım GNG Klan'dan. Ama işte hayat sürprizlerle dolu be usta...
GÜNGÖREN'DEN İSTANBUL MODERN'E
Önceki gün İstanbul Modern'de müthiş bir sergi açılışı vardı. 'Kent Duvarlarının Yarım Yüzyılı' başlıklı, Burhan Doğançay Retrospektifi... 'Duvarlar toplumun aynasıdır' diyen, öncü bir çağdaş Türk sanatçısı Burhan Doğançay. 1960'lardan bugüne duvarlar aracılığıyla modern ve çağdaş kent kültürünün toplumsal, kültürel ve politik dönüşümünü araştırıyor. Bir kent gezgini olarak yarım yüzyıldır dünyanın farklı şehirlerindeki duvarların izini sürüyor. Kültür sanat camiasının ileri gelenlerinin tümü akın etmişti dolayısıyla açılışa. Ve pide kuyruğu uzunluğunda bir sırada bekledikten sonra girilebiliyordu nihayet içeriye. Sürpriz karşılaşmalar adettendir bu gibi buluşmalarda ya, ben de kimi hoş karşılaşmalar eşliğinde dolanıyorum sergide. İstanbul Modern Yönetim Kurulu Başkanı Oya Eczacıbaşı açılış konuşmasını henüz bitirmişken kimlere rastlasam beğenirsiniz? Bizim asi ve de asil ruhlu Güngören klanının öncüleri değil mi bunlar? Vay vay vay... Büyümüş de, şirket kurmuş bizim graffiticiler... Belediyelerle çeşitli sosyal sorumluluk projeleri hakkında işbirliği yapıyor ve en önemlisi de, duvar boyayarak hayatlarını kazanıyorlarmış...
BATI, MATEMAN ve BOYALI ELLER
Şirketlerine enfes bir isim koymuşlar; Boyalı Eller. Uğur Erdem (24) ve Ulaş Çelik (22) onlar. 'Batı' ve 'Mateman' olarak biliniyorlar, artistik graffiti dünyasında. 'Sokaklar hakkında diye geldik bu sergiye' dediler. Ve pazar günü sergi kapsamında bir etkinlikte yer alacaklarını müjdelediler! İstanbul Modern'in açık alanına kurulacak bir platformu boyayarak performans yapacak Türk graffiti artistlerini takdimimdir hanımlar, beyler... 'Cosmopolis, bizim ilk televizyon programımızdı, sizi hiç unutmadık' dediler ve bir solukta anlattılar ya bunları, daha büyük hediye olamazdı. Burhan Doğançay eserlerinden biri benim olmuşçasına havalara uçtum. Dilerim, 'kent duvarlarının yarım yüzyılı', İstanbul Modern'de ziyarete açılmışken gidin görün ve bu film gibi hikayeyi de cebinize atıverin, sayın sokaklara ve hayallere sadık olan.

Home Tweet Home: 'Yürekten sevdiğin bir insan varsa, bir kişi varsa yeter; hayatın kurtulmuş demektir - Haruki Murakami' (@ruhumbaykus)