Doğum günleri lay lay lomluğu bırakıp canını yakmaya başladığında büyümeye mecbur kalıyor sanırım insan. Gelgelelim, annelerimiz gibi 'zamanlıca' çoluk çocuğa karışmayan biz şehirligiller için zor fiil şu 'büyümek'. Otuz da olsak, kırk da olsak haşarı kız çocukları gibi takılmaya alışkınız zira biz hayatla. Gün gelip 'teyze' diyeceğini bilsek de işgüzar bir çocuğun bize de aniden... Her eli maşalı teyze gibi kulağına yapışmak isteyeceğimizden emin olsak da o an o çocuğun (!) Benjamin Button* olma yolunda yapmayacağımız da yok gibi. Ajda Pekkan gibi 'uç' örnekler de kamçılıyor esasen bu yanımızı. Magazin forever olduktan beridir hayat, Ajda da evin bir insanına dönüştü malum ister istemez. Kolaydı sanki Ajda disiplinine, iradesine sahip olmak... Ama gel de kabullen. Ben neyim eksik hıh! tuşumuz takılı kaldı herhalde ki bir zaman bir yerlerde, tıpkı sinema yıldızları gibi 'beni daha çok sevin' hastalığına yakalandık topluca. Kimse kendini kandırmasın, var hepimizde biraz. Buna bağlı olarak da 'geldiler' hepimize biraz! En çok da bana geldiler hatta bugün. Ağğğ! Mideme vurdu resmen. Söylemesi hiç kolay değil ama 38 yaşını doldurduğum bu 'gıcık' günde (!) yağmurda kalmış sokak kedisi kadar mahzun, gözüne ışık tutulmuş tavşan kadar şaşkınım, sayın iyi dileklerden haylaz bir buket gönderen. Hayat, dedikleri kadar tuhaf sahiden de. Ne ara büyüdüm ki ben? Hiç hatırlamıyorum yemin ederim. Ve hiç de o yaşta (adı lazım değil!) hissetmiyorum. Yarına geçer geçmesine de ah bugünü bir atlatabilsem. Bunun daha gelecek yılı var üstelik! Beş yıl sonra bugün dertlendiğim 'şeyleri' mumla arayacak olmam da cabası. Bir xanax alıp yatayım ben en iyisi.    
(*) 'Yaşlı' doğan ve büyüdükçe gençleşen Benjamin Button (2008), aslen bir trajedinin kurbanıysa da, yaşlanmayı reddeden ve sonsuz gençliği 'kutsal' belleyen şimdiki zamanın da 'kahramanıdır'.

Benim Annem Cumartesi
Diziyi kaçırdım diye panikle kanalı açtım ve ancak sonunu yakalayabildim Behzat Ç.'nin. Ve o şarkıyı duydum sonra fonda:  
Benim annem pazarları, uyandırmaz yavrusunu
Benim annem pazartesi, demlikte bir çay tanesi
Benim annem salı günü, ya hüzün ya düğün tülü
Benim annem bir çarşamba, görmesen de sen aldanma
Benim annem perşembeyi, iyi bilir işkenceyi
Benim annem cumaları, gezer bütün kuytuları
Benim annem cumartesi, her bir dilde çıkar sesi
Benim annem cumartesi, elinde solmuş bir resim
Benim annem cumartesi, hesap soracak öfkesi
Benim annem cumartesi, benim annem cumartesi
Pişmanlığım katlandı da katlandı, sayın muhalif. Dinlemeyen, bilmeyen kalmasın Bandista'yı. Ve selam olsun; bu sözleri yazan, bu müziği yapan ve bu konuyu ajitasyona prim vermeden bir dizide ele almayı dosta düşmana gösteren tüm ustalara.

Cımbız
KEŞANLI ALİ NASIL OLUNUR? Bunu Yaşar Kemal benim için cevaplamıştı. Robert Kolej'den sonra Yale Üniversite'sinde tiyatro okuyup Türkiye'de Hamlet rolüyle müthiş bir rekora imzasını atan sonra da birdenbire karşıma hapiste yatmışçasına, o varoşlarda doğup büyümüşçesine bir Keşanlı Ali çıkartan benim için çok büyük bir oyuncudur demişti. (İlk 'Keşanlı Ali' Engin Cezzar'ın, Sibel Ateş Yengin'e verdiği    röportajdan).

Home Tweet Home:
80'ler dizisinde rol alacak Vural Çelik'i yakışıklı bir hale getirmek için 75 kişi seferber oldu ama umut yok, olmuyor. (birolgüven)