Büyük felaketin yıldönümü...

Adıyaman'daydık.

Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanı Murat Kurum ile birlikte "asrın inşası" için yapılan çalışmaları yerinde gördük.

Her gittiğimiz yerde Bakan Kurum ile vatandaşlar arasındaki diyaloglara şahit olduk.

-Bizim Murat...

Öyle diyorlar.

Çünkü hep orada...

İçeride.

Vatandaşın arasında.

Eli taşın altında.

Kolay iş değil.

Yıkım büyük.

Acılar taze.

Ama...

Umutlar filizlenmiş.

Metrekareye düşen çaba, çok kısa bir süre sonra Adıyaman ve depremde yıkılan tüm şehirlerin yepyeni çehreleri ile ayağa kalkacaklarını müjdeliyor.

Her şehir birer şantiye...

Dünyada hiçbir ülkenin altından kolay kolay kalkamayacağı ağırlıkta bir yük...

14 milyon depremzede...

150 milyar dolar maliyet...

Hastaneler, okullar, yollar, iş alanları, kilometre cinsinden Türkiye'nin çevresini dolaşacak uzunlukta alt yapı hatları...

Sor sokaktaki çocuğa...

Söyleyeceği bellidir.

-Böyle büyük bir felaketin ardından izlerin silinmesi için on yıllar gerekir.

Devlet tüm gücüyle zamanı hızlandırıyor.

Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın "yılbaşına kadar toplam 453 bin konut yani neredeyse yarım milyon konut yapacak ve evine girmeyen, işyerine kavuşmayan tek bir vatandaşımızı dahi bırakmayacağız" sözü ete, kemiğe bürünüyor.

Bir teklif...

Muhalefet partilerinin önden gidenleri için deprem bölgesine "turistik geziler" düzenlenmeli.

Durumları malum...

Konforları mutlaka düşünülmeli.

Yeme, içme, dinlenme, eğlenme ihtiyaçları, "alışkın oldukları düzeyde" karşılanabilirse gelirler sanki!

Özel konserler, yakın çevredeki kış turizmi merkezlerine seyahatler, yöresel tatlar, ziyafetler...

Yılda bir defa uğrayıp geçtikleri şehirlerde "hiç değilse birkaç hafta" vakit geçirseler...

Sadece iki senede 201 bin konutun nasıl tamamlandığını, bundan daha fazlasının da tamamlanmak üzere olduğunu yerinde görseler...

Belki...

Aynaya bakarlar ve "elimizdeki bakanlıkları aşan devasa bütçeli belediyeler vasıtası ile her şehirde ilaç için birer tane konut yapsaydık keşke" derler...

Fena mı olur?