Yine toplanıyorlar.

Yuvarlak masanın etrafına dizilecekler.

Herkes soruyor.

Pazartesi günü 6'lı masanın toplantısından bir sonuç çıkar mı?

-Çıkmaz.

Niye?

-Sonuç peşinde değiller de ondan.

Dertleri ne peki?

-Birbirlerine kazık atmak.

Kılıçdaroğlu "atanamayan aday" pozisyonunda.

Akşener "ben olsam bari" diyebilir.

İmamoğlu hevesini kaybetmiş değil.

Mansur Yavaş aradan sıyrılma umudunu koruyor.

Diğerleri de "CHP ile İyi Parti'de pişer acaba bize ne düşer" hesabında.

Seyrettiğimiz nedir?

-Olmayanı paylaşma kavgasıdır.

Daha ortada aday yok.

Seçime nasıl gidecekleri belli değil.

Sanki seçim kazandılar da güç ve yetki paylaşımı yapıyorlar.

Sabah erken kalkan, muhalefet cephesinde yönetimi ele geçirmişçesine "böyle olacak" diyor.

Her kafadan ayrı ses çıkıyor.

Şimdiye kadar değil adayın kim olacağı, kurmayı istedikleri 6 ortaklı koalisyon hükümetinin protokolü bile ilan edilmiş olmalıydı.

Dünya sayısız kriz ile boğuşuyor, bizim muhalefetin gündeminde değil.

Güvenlik, dış politika, ekonomi...

Neyi, nasıl yapacaklarına dair anlamlı 3 cümle kurabilmiş değiller.

Kendileri ile o kadar meşguller ki, memleketi nasıl idare edebileceklerini düşünmeye vakit bulamıyorlar!

Ama Cumhur İttifakı güven veren adımlar atarak gücünü artırıyor.

Başkan Erdoğan siyasetteki "ustalığını" konuşturuyor.

Bahçeli her kritik meselede "devlet adamlığı dersi" veriyor.

Anketler Cumhur İttifakı'nın rüzgarı arkasına alıp oy oranını artırdığını ortaya koyuyor.

Şimdi vatandaşın yüzünü güldürecek adımlar peş peşe gelecek.

EYT, sözleşmeli personel, asgari ücret, emekli, işçi, memur maaşları...

Hayat pahalılığının belini kıracak hamleler...

Dahası...

TOGG, Yerli Muharip Savaş Uçağı, Kızılelma...

Ve...

Karadeniz doğalgazının mutfaklara getireceği bolluk, bereket...

Seçime daha aylar var, evet...

Ama görünen köy kılavuz ister mi?