Kimse bilmiyor.

Kendisine sorsalar o da cevap veremez.

Konuşmasını dinledik.

Bir şey anlamadık.

Bir yıldır etrafında toplandıkları yuvarlak masaya demediğini bırakmadı.

Kılıçdaroğlu'nu da onu destekleyenleri de yerden yere vurdu.

"Millet düşmanı" ilan etti.

Ortaklık yaptığı 5 partiyi "dayatmacılıkla" suçladı.

Etraf toz duman.

Muhalefetten tek bir şey bekleniyordu.

Neydi?

Sadece ama sadece bir aday bulmak...

Onun etrafında kenetlenmek.

Sonuç?

Yapmaları gereken tek işi de yüzlerine, gözlerine bulaştırdılar.

Yere göğe sığdıramadıkları "parlamenter sistemin kurbanı" oldular.

Çok ortaklı koalisyonların en ufak sarsıntıda nasıl yıkılabileceğini ispat ettiler.

Bütün hikayenin aslında "ben-ben kavgası"ndan ibaret olduğunu tescillediler.

Herkesin kafasında aynı soru...

Bundan sonra ne olur?

İş gizem-gerilim dizisine döndü.

Entrika, aksiyon, trajedi...

Ne ararsan var.

Sadece samimiyet yok.

Belliydi.

Ne?

Dağıldıkları...

Nasıl?

Muhalefet masası aslında çok önce dağılmıştı.

Şimdi sadece adını koydular.

Gerçek durumu ilan ettiler.

Neden?

Türkiye depremlerin yaralarını sarmaya çalışırken...

Yitirilen canların acısı yürekleri yakarken...

Dayanışma ruhu seferberliğe dönüşmüşken...

Gittiler.

Enkaz üstünde siyaset yaptılar.

Yalanlara sarıldılar.

İftiralardan medet umdular.

Acılardan "siyasi rant" çıkarma peşinde koştular.

Ve sonuç?

Samimiyetsizliklerinin bedelini ödüyorlar.

Birbirlerine güven veremediler?

Milletin yüzüne nasıl bakacaklar?

Adını koyalım.

Dün itibarıyla Türkiye siyasetinde yeni bir sayfa açılmıştır.

Artık hiçbir şey 3 gün önceki gibi olmaz, olamaz.

Kalbi Türkiye'den yana atanlar için tarihi kenetlenmenin tam vaktidir.

Hayırlı olsun.