Türkiye fazla değil "aylar sonra" seçim iklimine girecek.

Tahminim: Eylül 2026 gibi "muhalefetin adayı kim olacak" tartışması başlar.

Kılıçdaroğlu'nun adaylığı ne zaman belirlenmişti?

-Mart 2023'teki "olaylı" altılı masa toplantısında.

Hatırlayalım.

Bu tarihten aylar değil, yıllar önce "aday kim" tartışmaları ekranları, köşeleri, sayfaları kaplamıştı.

Televizyon ekranlarında, gazete köşelerinde, internet sayfalarında, sosyal medyada, çarşıda, pazarda, berberde, takside konuşulan daha doğrusu "konuşturulan" tek mesele buydu.

Özellikle iki isim, İmamoğlu ve Yavaş sürekli gündemde tutuldu ve parlatıldı.

Görünür, bilinir, tanınır oldular.

Zihinlere bu isimler "Cumhurbaşkanı olma ihtimali yüksek aktörler" kodlamasıyla yerleştirildi.

Sonrası?

-Malum...

Belediyecilik karneleri zayıflarla doluydu. İş, hizmet, eser adına ortaya ne koyduklarını gören, duyan yoktu. Ama sadece muhalefete değil iktidara destek veren medya ve sosyal medya unsurları da bu iki ismin sivrilmesinde etkili oldu.

Kesintisiz gündemde tutuldular.

Geleceğin muhtemel liderleri üniformasını "bedavadan" giyme şansı yakaladılar.

Son yerel seçimleri de bu sayede "yürüyerek" kazandılar.

Sonra?

-Kolay para nasıl delikanlıyı bozarsa...

Çabasız, emeksiz, esersiz siyasetle hampadan mevzi ve mevki kazananların tahakkümü altında koskoca CHP pavyon masalarında kafalanmış delegelerle el değiştiren kalitesizliğe mahkum edildi.

Siyasal muhalefetin öncüsü konumundaki CHP, yolsuzluklar, hırsızlıklar, arsızlıklar arasında kaybolunca bundan sadece kendisi değil "demokratik siyaset ortamı" da zarar gördü.

Şimdi "ortaya karışık, alevli gündemler" yüzünden pek fark etmiyoruz belki ama Türkiye'de demokrasi için en büyük tehlike hem iktidar hem de muhalefet destekçileri nezdinde "çare siyaset" anlayışının güç kaybetmesidir.

Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın her türlü riski, tehlikeyi göze alıp defalarca canını ortaya koyarak liderlik ettiği "vesayet bataklığından kurtuluş" mücadelesi sayesinde Türkiye bugün hem de etrafımızdaki ateş çemberinin tam ortasında "güvenli liman" haline gelebildi.

Evet, her yeri tutmuşlardı.

Yaptırmıyorlardı.

Erdoğan yokuşları söke söke, çürükleri döke döke, bilekleri büke büke Türkiye'yi "yan gözle bakılamaz bir güç" haline getirdi.

Unutulmamalı. Bu gerçek hatırdan hiçbir zaman çıkarılmamalı.

Yine tarihi bir dönemece doğru yürüyoruz. Türkiye kısa zaman sonra yeni seçim sürecinin etkisi altına girecek. İlk düğmeler doğru iliklenirse... Güçlü ve büyük Türkiye'den yana esmeye başlayan bölgesel ve küresel rüzgarlar fayda verir.

Okyanuslar geçilirken "göz ardı edilmiş derelerin" nelere yol açabileceğini okumak isteyenler "tecrübe" isimli kitaba bakabilir.

Suyun şakası olmaz.

Seçimin ve sandığın hiç olmaz.