Dertleri yalan söylemek değil.

Nedir?

-Düzen bozmak.

-Güven yıkmak.

-Ülkeyi yönetilemez hale getirmek.

-Kaos.

Yani?

-Mesele "dezenformasyon" değil.

Bu yüzden "yalanları yalanlamak" çare olmuyor, olamıyor.

Bitmek bilmeyen saldırılar ile "gerçeklik" algısını tümüyle yerle bir etmeyi amaçlayan örgütlü bir yapının yıkıcı eylemleri "karşılık verme" yaklaşımı ile etkisiz kılınamaz.

Öncelikle doğru teşhis...

Sonra "önem" değerlendirmesi...

İmkan ve kabiliyetlerin seferber edilmesi...

Ve...

Yeniden konumlanma...

Çünkü...

Organize ve senkronize saldırılara karşı "bölük pörçük, plansız, tesadüflere bağlı, taktik-stratejik yaklaşımdan uzak, refleksif" mukavemet anlayışı iş yapmaz, yapamaz.

BİR: Bölgesel ve küresel etkinliğini her geçen gün artıran Türkiye, bundan rahatsız olan dış odaklara bağlı ajan unsurların kullanıldığı kesintisiz bir "asimetrik savaş" ile karşı karşıyadır.

İKİ: Türkiye'yi hedef alan saldırılar için "çok büyük finans, teknoloji, insan gücü" seferber edilmiştir.

ÜÇ: İletişim ortamı, yalan ve iftira temelli kara propaganda faaliyetleri yüzünden "enformasyon bataklığına" dönüşmüştür.

DÖRT: Sınırsız, sorumsuz, eşzamanlı-simultane hızla saldıran bir yapıya karşı "bürokratik kurallar zincirlerine vurulmuş hantal yaklaşımlarla yürütülen mücadele" başarısız olmaya mahkumdur.

BEŞ: Karşı karşıya olunan tehdidin "her şeyi çürüten" etkisi gözüne alınmalı, bu alandaki çalışmalar "bir numaralı iş" önceliğinde görülmeli, imkan ve kabiliyetler bu öncelik çerçevesinde seferber edilmelidir.

Terör örgütlerinin "gerilla" saldırıları karşısında düzenli ordularla sonuç alamayan devletler nasıl "gayrinizami harp" teknikleri ile uzmanlaşmış birlikler oluşturmuşsa bugün Türkiye'yi hedef alan zihin yıkıcı terörle mücadele için de benzer bir yaklaşımın sergilenmesi artık kaçınılmaz hale gelmiştir.

Sözünü ettiğimiz elbette bir şeydir.

Ama her şeyi yaralayan, karalayan, sakatlayan bir şey!

Şimdi "işi gücü bırakıp bununla mı uğraşacağız" diyenler mutlaka çıkacaktır.

Hep gördük.

Yine görürüz.

Ama...

Dönüp, dolaşıp aynı yere gelmenin de bir sonu, sınırı olmalı artık.

Haksız mıyım?