Bugün izninizle kösemi Nihat Genç'e bırakıyorum...
'Savaş makinesi' çoktan yola çıktı, İstanbul'da oteller özgür Suriye ordusu denilen ya da Esad'a karşı örgütlenip adının önüne 'konsey' ibaresi koymuş gruplarca dolup taşıyor. Kimler yok ki, El-Kaide'den tutun Libya'dan gelen savaşçılara silahlara kadar. Ve Türkiye'den 'İslamcı gruplar' Afganistan işgali günlerindeki gibi 'mücahit' safhalarına canlarıyla kanlarıyla paralarıyla internet siteleriyle propagandalarıyla çoktan katıldılar, TRT'sini, cemaat gazetelerini, MİT'ini Kızılay çadırlarına kadar her birini ayrı ayrı saymaya yetişemeyiz.
Esad'ı devirmek için El Kaide, Türkiye'den İslamcı gruplar, Mısır'ın Müslüman Kardeşler'i, Türkiye Cumhuriyeti Devleti, İsrail, Suudlar, Amerika, Arap Ligi ve Avrupalı devletler, hepsi harıl harıl 'isyanı' yönetmeye Suriye sokaklarında bombalar patlatmaya çoktan başladılar.
Şu anda tartıştıkları tek şey, Suriye'de devrim, Mısır ve Tunus tarzı olmadı çünkü halk Esad'dan yana, Libya tarzı ise sonuçları itibariyle tam bir rezalet ve altından kalkılmayacak uluslar arası ihlallerle dolu, şimdi ne yapalım, yine başına 'insani' tabirini koyup 'insani koridor' açmak için uluslararası güçler devreye girmeli diye bastırıyorlar, insani dedikleri koridordan da silahlarını isyancı askerlerini ellerini kollarını sallayarak geçirmek. Bir yığın ayrıntısını geçelim.
Bu güçlerin hepsinin Suriye'den beklentileri hayalleri var, en çok İsrail, İran'ın kolu kanadı kesilecek diye Esad'ın devrilmesini dört gözle bekliyor.
Suudların kavgası sadece 'laik Baaslar'dan nefret değil, asıl hedefleri en büyük düşmanları İran Şii Rejimi'ni yok etmek. Suudlar'ın nihai hayalleri ise bizimkilerin Osmanlı hayallerine nal toplatır, aslında haklılar da, Esad yıkıldıktan sonra Amerika Suudlar'a mı daha yakın durur yoksa Türkiye'ye mi, şüpheniz olmasın bugünden Suudlar Amerika'nın tercihinin kendilerinden yana olacaklarından çok eminler.
El Kaide'yle CIA'in Suriye'ye karşı yan yana gelmesi ise hiç şaşırtıcı değil. Haa bu arada Irak sınırından Suriye'ye giren savaşçıları ve silahları unutmayalım. Ama asıl bu savaş makinesinin her biri Lübnan'daki Nasrallah'tan bir 'gizemli güç' bir, nerde ne zaman ne yapması bilinmeyen bir büyük tehlike olarak hepsi tırsıyor.
Mısır'ın Müslüman Kardeşler'i ise bizim cemaate çok benzer hamleler içinde. Şimdilik taşın altına hasar alacak şekilde ellerini sokmuyor ama bir numaralı destekçi gibi görünüyor ve asıl güçlerini Esad yıkıldıktan sonra Suriye'yi diğer isyancı güçlerin elinden almak. Hiç de yabana atılmaz bir görüş, çünkü her kaos sonucu 'kurulu düzenli ve zayiat vermemiş örgütler' hep kazanmıştır, tıpkı 12 Eylül öncesi etliye sütlüye kavgaya karışmayan İslamcı tarikat ve cemaatlerin uzun vadede kazanması gibi.
Oturup her bir siyasi grup ve gücün Suriye'den beklentilerini apayrı makaleler halinde sıraya koyup bir bir yazmak lazım.
Oysa işin özeti şu: İslamcılar içerde birbirlerini yiyor, İslamcılar dışarıda birbirlerini yiyor.
        Devam edecek...