Şehirlerin (ayların) isimlendirilmesine dair hikmetlerden sohbet etmiştik. Sizinle bunları paylaşmaya devam edecektim. Ancak bayram sonrası buluştuğumuzda söz Hz. Musa'ya inen on emre gelince o emirlerden ilki olan 'Allah'a şirk koşmayacaksın!' cümlesine dair söylediklerini olduğu gibi paylaşmak istedim. Şirkten kaçınmanın sadece temel bir inanç olduğunu zannederken onun sosyal hayatı bütünüyle kuşatan yönüne şahit oldum. Siz de dinin sadece Allah ile kul arasında özel bir ilişki olduğunu, doğrusunun da bu olduğunu düşünenlerdenseniz buyurun bir de buradan dinleyin...
'Allaha şirk koşmayacaksın. Ne aşikarından ne gizlisinden. Aşikar şirk zaten herkesçe malumdur. Gizlisine gelince: Varlığı nefsinin çıkarlarına göre bölüp, bazısını sanki başka ilahlar yaratmış gibi görmeyesin. Bu görüşle adeta Allah bir değil birden çoktur, demeyesin. Bir kısmını dost tutup bir kısmına düşman olmayasın. Bütün varlığı yaratan tek bir Allah'tır diyesin. Sözünde durup varlığın her zerresinin kıymetini kendine denk sayasın. Davranışlarınla her zerrede Hakk'ın rızasını bulasın. Kendinde buna muhalif haller bırakmayasın. Sözde birlik söyler, davranışlarında tefrika edersen gizli şirke düşersin. Hz. Peygamber buyuruyor ki: Ümmetimde artık ebediyen son bulmuştur. Onların helakinden korktuğum şey ancak gizli şirktir. Bilesin ki gizli şirk, sanki yaratanları farklı ilahlarmış gibi varlığın hukukunun bazısını koruyup, bazısına umursamaz olmaktır. Sen ve sahiplendiklerinden başkalarını sanki seni yaratan Allah'tan başkası yaratmış gibi hakkı reva görmemektir. Eğer tek bir yaratıcıya inanıyorsan hakkı sadece kendin için tutup, başkalarına aynı hakları tanımazlık etmeyesin. Varlığın her zerresini ve haklarını kendin ve hakların gibi aziz tutasın. Aksi halde şirke düşer helak olanlara katılırsın. Yok, eğer birliği tercih edersen, nifaktan da, münafıklığın her türünden de ebediyen kurtulursun da kalbin ve yüzün nebilerin nuruyla aydınlanır.
Bilesin ki açık veya gizli şirk kalbine yerleşti mi ayrımcılık kavşağına oturursun. Haksızlık değneğini eline alırsın. Karşılaştıklarına onunla zulmedersin. Seninle münasebete giren herkesin hayatına senden zulüm yayılır. Onların iyilerinden ah, kötülerinden kin, nefret ve düşmanlık hasat edersin. Hayat harmanın huzursuzlukla dolar, taşar. Kendinde olan da dahil olmak üzere bütün kalplerden üzerine zulmet ve sıkıntı yağar. Amma kendini Hakk'a teslim edip tevhidi (birliği) yurt edinirsen, Hak adalet asasını eline verir. Kime dokunsan üzerine rahmet ve ilahi neşe yayılır. Rıza ve huzur hasadın olur, hayat harmanını doldurur. Kalbin tükenmez huzurun bahçesi olur. Artık Hak ta senden razı olmuştur kulları da. Kusurların dahi bağışlanmıştır. Duymadın mı, Hak ne buyurdu: İki şeyle geleni bağışlamam, şirk ve kul hakkı. O halde ne zaman işiten ve amel edenlerden olacaksın. Müslüman'ım diyorsan, her şeyi yaratan tek bir Allah'tır diyorsun. Yani her şeyin hakkı benim hakkım kadar kutsal ve bana emanettir, diyorsun. Kendini iyi işit. Bu inancından ve ilanından dolayı halk seni Musa hatırına nebilere mahrem saydı artık. Görünüşteki bu çokluğu Hak ile birlemenden dolayı yurdunu havz-ı kevser bildi. Seni Habibullah (Allah'ın sevgilisi Hz. Peygamber) ile beraber tutu. Elverir ki davranışların da buna uyumlu olsun. İnsan hata da  eder ama tövbesi vardır. Yeter ki bu yaban hali sevmesin, bilerek isteyerek varlığı bölüp parçalayıp, kimisini kendine düşman edinmesin. Varlığını kendi kıymetinden düşürmesin. Düşürdün mü Allah korusun, dilin ne kadar tevhit (birlik) söylerse söylesin, gerçekte bağışlanmayacaklardan olursun. Ne diyelim, hulasa, Şebüsteri'nin dediği gibi, içinde eğer nefsin kafirse, 'görünüşte Müslüman' olmaya razı olma, vesselam.'