Peki, 11 Eylül sonrası dağıtılan kartlardan payını alan Türkiye bu fotoğrafta nerede?
1989'da Berlin duvarı yıkılırken kaç kişi dünyanın bugününü tahayyül edebildi? Sanırım pek az kimse... Tunus'la başlayan Ortadoğu fırtınası bu yüzyılın şüphesiz ki son derece kritik bir eşiği ve muhtemelen pek az kimse bundan sonra olacaklara dair bir öngörüde bulunabilir. Şu anda çöküşe direnen Arap rejimlerinin yerini nasıl bir Ortadoğu fotoğrafı alacak bilemiyoruz ama şurası çok açık ki enerji havzaları üzerinde kartlar yeniden dağıtılıyor. Ve bu yeni düzene geçiş hiç de yumuşak bir şekilde olmayacak.

ZORLAMA ROL
Özgürlük ve demokrasi yalanlarıyla başlayan işgal şimdi Arap uyanışı olarak pazarlanıyor. Peki, Türkiye bu fotoğrafta nerede? 11 Eylül sonrası dağıtılan kartlarda Türkiye de payını almıştı. Ilımlaştırılmış İslam'ın model ülkesi olarak bölgede umulmadık bir zirveye oturdu... ''Komşularla sıfır sorun'' politikasının güney ayağı hiç şüphe yok ki Suriye üzerinden kuruluydu. Ancak bu rol şimdi gerçekten zorlama kaçıyor. Zira düzen çatışmaya değişiyor. Ve çatışan taraflar varsa bir yere basmak durumundasınız. 
Bağımsız gözlemcilere göre 200'ü geçen ölü sayısıyla Suriye'nin içine sürüklendiği bu kanlı tablo aklı başında her Türk açısından bir endişe kaynağı olmalı. Beşşar Esad Türkiye'deki yakın dostlarının tavsiyelerine kulak tıkıyor. Her geçen saat vehametini arttıran Suriye tablosuna Türkiye daha ne kadar sessiz kalabilecek?

DURUM HAYRA ALAMET DEĞİL
Batılı güçler Ürdün ve Suudi Arabistan üzerinden bölgeyi karıştırmaya devam ederken hemen her ülkede bir yandaşı elbette var. Bir tarafta Sünniler, karşı tarafta ise Şiiler. Görünen o ki Türkiye safını ister istemez seçmiş durumda. Dün Esad'ın bir numaralı düşmanı Haddam'ın memleketi Banyas'a Suriye ordu birlikleri girdi. Burada yakalanan silahlı kişiler emir ve finansman desteğini Saad Hariri'den aldıklarını iddia etmiş. Yani Suriye rejimi protestoları kanla bastırırken düşmanını da komşusunu da tanımlıyor. Bu tavır hayra alamet değil. Türkiye açısından hiç değil...