Sarko'nun iç siyasi hesap veya değil bu adımı, bir başka dış politika golü olarak AKP hanesine yazmıştır. Bunun üzerine elbette söylenecek bir araba sağlam laf var.
Ama, 'Libya'da NATO'nun ne işi var?'dan hangi noktaya savrulduğumuz ortada!
Fakat bunca kakafoni arasında gelin sizi Batı'dan Güney'e götüreyim...
Yok canım Güneydoğu'ya değil. Türkiye'nin güneyine...
Bölgede meydana gelen krizlerde temel dış politika refleksimiz ne olarak sunuluyor?
'Oyun kurucu Türkiye...'
'Komşularla sıfır sorun politikası'nın aldığı son kavramasal çerçeve bu! Ancak realite bu süslü lafları yalanlıyor.
Irak'ta İran etkisini okuyamamaktan kaynaklı bir 'açığa düşme' hali fiilen yaşanıyor.
Yakındoğu Haber'den Alptekin Dursunoğlu, sadece Irak politikasındaki yanlışları bakın nasıl sıralamış:

1- Irak Başbakanı Nuri el-Maliki, Amerikan askerlerinin çekilmesinden doğan boşluktan yararlanarak, İran'ın cesaretlendirmesiyle Tarık Haşimi ve Salih Mutlak'ı tasfiye etmek istemektedir.
Halbuki Irak Yüksek Yargı Şurası Tarık Haşimi konusunda tutuklama kararı verdiğinde Başbakan Nuri el-Maliki Washington'da bulunuyordu ve Washington aradan bir aya yakın bir zaman geçmesine rağmen hala Maliki'yi bu 'tasfiye operasyonundan' caydıracak bir açıklama dahi yapmadı.

2- Tarık Haşimi hakkında verilen tutuklama kararı hukuki değil, siyasidir.
Halbuki Tarık Haşimi hakkında verilen tutuklama kararı, Haşimi'nin kişisel korumalarının verdiği ifadelere dayandırılarak, 10 üst düzey yargıçtan oluşan Irak Yüksek Yargı Şurası tarafından verilmiştir.

3- Maliki, mezhepçi davranarak Irak siyasetinden Sünnileri tasfiye etmektedir.
Halbuki Irak Yüksek Yargı Şurasını oluşturan 10 yargıcın 8'i Sünni 2'si Şii'dir. Öte yandan bunun gerçekten bir tasfiye operasyonu olduğu varsayılsa bile burada tasfiye edilenler Sünniler değil, Cumhurbaşkanı Yardımcısı Tarık Haşimi ve Başbakan Yardımcısı Salih Mutlak'ın şahsından ibarettir.

4- Türkiye dışında Irak'la ilgili olarak herkes (nedense İngilizce olarak) sekteryan (taifeci) davranmaktadır ve bu da Irak'ın ulusal bütünlüğüne yönelik bir tehdittir.
Halbuki İran'ın Şiileri, Arap ülkelerinin Sünnileri desteklediği gibi Türkiye de Türkmenleri desteklemektedir. Türkmen Cephesi'nin Türkiye tarafından kurulduğu ve yönlendirildiği bilinmektedir ve Türkiye'nin özellikle Irak anayasasının 140. maddesi çerçevesinde Kerkük'ün Kürdistan bölgesine bağlanmaması için öne sürdüğü argümanların en önemlisini de Türkmen varlığı oluşturmaktadır. Öte yandan Türkiye'nin Irak hükümetinde Türkmenlere bakanlık verilmesi konusunda yaptığı girişimler de herkesin malumudur.

Dolayısıyla İran'ın 8 yıl savaştığı Irak'ta nüfusun yüzde 65'ini oluşturan Şiilerin, yine aynı şekilde Sünni Arap ülkelerinin nüfusun yüzde 17'sini oluşturan Sünni Arapların kazanımları için çaba göstermesi ne ölçüde taifecilikten kaynaklanıyorsa, Türkiye'nin Irak'taki toplam nüfusun yüzde 2'sine tekabül eden Türkmenlerin kazanımları için çaba göstermesi de o ölçüde taifecilikten kaynaklanmaktadır.
Bunlar kritik yalın gerçeklerdir. Tıpkı, Arap birliğinin belirleyici rol oynadığı Suriye meselesi gibi... Suriye'de tamamen açığa düştüğümüzü kabul edelim. Batı'nın süngüsü olmaya adım adım yaklaşıyoruz.

Bu arada gözlerden kalabilecek çok kritik bir görüşme geçtiğimiz günlerde Erbil'de meydana geldi. Suriye Ulusal Konseyi adlı örgütün lideri Burhan Galyon ve Lübnan Kuvvetleri Lideri Semir Ca'ca', Federe Kürdistan Bölgesel Yönetimi Başkanı Mesud Barzani ile görüştü. Aynı günlerde Dışişleri Bakan Yardımcısı Feridun Sinirlioğlu oradaydı.

Ca'ca', Lübnan iç savaşında Falanjist grupların liderliğini yapan, İsrail kuklası olarak bilinen ve son derece kirli bir siyasi şahsiyet. Burhan Galyon ise Türkiye'nin kanatları altındaki Esad karşıtı grubun lideri...
Bu toplantının katılanları bile tek başına güneyimizin nasıl bir savaşa sürüklendiğinin karinesidir.
Ortadoğu'nun dengelerini okuyamayan Davutoğlu, Türkiye'yi son derece tehlikeli bir denklemin aktörü haline getiriyor.