Küreselleşme karşıtı hareket 82 ülkeye yayıldı. Kapitalizmin 'Mekke''si Wall Street'i işgal sloganıyla yola çıkan paydaşlarımız, sesini yavaş yavaş duyurmaya başladı.
'Arap Baharı'yla demokrasinin geldiğini savunan medya, her nedense bu başkaldırıya pek bir duyarsız. Sadece gösteriler ekrana yansıtılıyor. Oysa o insanların bu başkaldırısının gerçek nedenleri masaya yatırılıp gözler önünde tartışılmıyor. Zira fotoğrafın tüm çıplaklığıyla gösterilmesi bir ayna işlevi görebilir.
Ama fotoğrafın yeterince gösterilmemesi, o fotoğrafı ve içerdiği anlamı ne yok eder ne de azaltır.
Bugün küresel kapitalizm ciddi bir kriz içinde. Uzmanlar bu krizin diğerlerine benzemediği vurgusunu yapıyor. Ekmek, adalet, eşitlik ve kardeşlik isteyen insanlık, içindeki bir avuç tirana başkaldırıyor.
Bazıları bu başkaldırı fotoğrafının böyle sunulmasını 'romantik' bulduğunu söylüyor. Aslında mezarlıktan geçerken ıslık çalıyor. Kapitalizm mal ve hizmetlerin sunumunda ideal sistem olarak sunuldu.
Sonuç?
Dünyanın en güçlü ülkesinin en zenginlerini oluşturan yüzde 1'i, kalan yüzde 99'unun toplam zenginliğinden daha fazlasına sahip.
Bir milyar insan aç... Bir milyar insan obez...
Tekelleşen Batı'nın vicdansız tiranları (ki bir avuçtur) yerküre üzerinde hemen her coğrafyada paydaşlarını ya buldu ya da yarattı.
Onları ya ele geçirdi ya da iş ortağı yaptı. Siyaset uluslararası bir ihale sistemidir.
Batı, sistemin merkezine vicdanı değil aklı koydu. Sistematiğini akıl üzerine inşa ederken zihniyet ve hassasiyeti ayrıştırdı. Bilim ve duygu arasında stres oluşturan bir fay hattı inşa etti. Bu fay hattı öncü sarsıntılarla kendinde biriken stresi zaman zaman dışa vurdu.
Kürşat Bumin, yeni bir 'ethos'un; yani bir arada yaşama etiğinin kapıda belirdiğini söylüyor.
İnsanlık hiç şüphesiz ki bu eşikte.
Bu yeni ethos'un en alttaki tuğlası hakkaniyet olacaktır.
Peki neden adalet değil de hakkaniyet?
Hakkaniyet kadim bir değerdir de ondan. Önünüze dört aç çocuk geldiğinde ekmeği dört eşit parçaya bölüp bu çocuklara dağıtmak adalettir. İçlerinde en sıska olana daha büyük bir parça vererek diğerlerine o ekmeği dağıtmak ise hakkaniyettir. Şimdi insanlığın içinde bulunduğu bu vicdan çölüne daha dikkatli bakın. Ne o ekranlar ne o emredici vaazlar... İstedikleri kadar uyuştursunlar veya korkutsunlar... Bunun adı isyandır. Evet, isyan!