Başbakan 'demokrasi'den bahsediyor, birkaç yüz metre ötede gencecik insanlar meydan dayağı yiyor.

Polis tarafından öğrencilere uygulanan bu şiddet bize ne anlatıyor?
İnanın bu fotoğraf karelerinden alınacak çok ders var.
İlki çıplak bir gerçek.

Bir tarafta tanesi bir milyon liralık zırhlı Mercedesler... Diğer tarafta yumurta ve slogan...

Bir tarafta 'Ülkeye demokrasi getirdik', öte tarafta anayasal hakkını kullanan vatandaşına meydan dayağı...
İlk çarpıklık ve gerçeklik burada...
Kabulü mümkün olmayan, anlaşılması imkansız bir tezat.
Yani koca bir yalan var ortada.

Devlet nedir?
Bir toprak parçasında yaşayan insanları bir arada tutma kuvveti olan bir siyasadır.
Bu soyut varlık aslında yanlıştır.

Marks'a göre bir sömürü aracıdır. Egemenler için vardır. O aygıtı ele geçiren daima ezer.

İslam hukukunda ise devlet tanımı yapılmayan bir siyasadır.
'Sizden, hayra çağıran, iyiliği emredip kötülüğü meneden bir topluluk bulunsun. İşte onlar kurtuluşa erenlerdir' ayeti aslında devletin rolünü işaret eder...
Bireyin (kulun) iyiliği esastır. Bu hak daima gasp olunur.
İmtiyaz hakkı daima gasp eder.

Bu fotoğraf karesine sıkışan derin anlam da aslında budur.
Bu köleliği fark edip kafasını kaldıranın ensesine inen sopa kimindir?
O polis kimdir? Rolü nedir? O sopayı taşıma ve kullanma yetkisini kimden alır?
Bir tarafta egemenler ve temsilcileri... Öte tarafta buna isyan edenler...
Peki diğer tarafta kim var?

Onlar bu düzenin asıl kaybedenleri... İzleyenler... Susanlar... İtaat edenler...
Bu bir gösteri değildi efendiler... O televizyonda her gece izlediğiniz dizilerden bir sahnenin çekimi de değildi...

O dayak yiyen çocuklar ve dayak atanlar, aynı anda içerde 'ülkede demokrasi var' diyenler ve onu dinleyenler bir sahnenin farklı aktörleriydi...
Sanmayın ki o sahne sizin dışınızdadır... O sahnenin bir köşesinde de siz varsınız.
Kafanıza o sopanın inmemesi, inmesinden çok daha vahim bir gerçektir.