Şans, kader kısmet... Hepsi hikaye...
Bu yenilginin bahenesi yok...
Nuri atsaydı , Volkan tutsaydı...
Hepsi hikaye...
Romanya 'ya gücümüz yetmedi...
Hadi açıkca söyleyelim...
Kendi kendimize böbürleniyoruz ama kalitemiz de yetmedi...
Romanya, Galatasaray'ın beğenmeyip gönderdiği Tamas, Stancu ve benzeri futbolcularla bize daha üçüncü maçımızda 'havlu' attırdı...
Yani yeni bir şampiyona, yeni  umut ama en acısı yeni bir ıska...
Bu kaçıncı ıska...
Niye rakipler değil de hep biz ıskalıyoruz...
Avrupalı ile oynayınca çok açık ama çok açık görülüyor...
Onlar kadar hızlı değiliz... Onlar kadar çabuk değiliz... Onlar gibi takım olamıyoruz...
Bir ilk yarı izledim, gözlerime inanamadım... Sağdan Gökhan, soldan Hasan Ali topu kaldırıyorlar...
UMUT SANDVİÇ OLDU
Ceza alanının içinde tek başına Umut...
Önünde, arkasında, sağında, solunda birer savunma oyuncusu...
Yetmedi, bir metre geride de bir stepne bekliyor...
Garibim Umut, sandviç oldu.
Topu bile göremedi...
Bir adamla hücum mu olur?
Neye çoğalamıyoruz, niye Umut'u ve umutlarımızı yalnız bırakıyoruz?
Biz rakip kaleye, beş - on pas yapmadan gidemedik... Romanya her atağında bir uzun top yapıp tehlike yarattı...
Maçın tek golü de böyle geldi...
Peki biz niye bu uzun topu atamıyoruz, niye rakibin arkasına adam kaçıramıyoruz...
15 gün önce Galatasaray'ın Braga maçı, dün Milli takımın Romanya maçı...
İĞNE DELİĞİ KALMADI
Özellikle ikinci yarıları tek kale oynadık...
Ne değişti...
Romanya takımı öyle bir savunma yaptı ki, topun geçeceği iğne deliği bile bırakmadı...
Bir son dakika,  bir Nuri Şahin kafası...
Başka pozisyonumuz yok...
Düşünün üç şut atmışız, ikisi sol kanat savunmasıcı Hasan Ali'den...
Gerisini siz düşünün...
Ama ektiğimizi biçiyoruz...
Bile bile lades oluyoruz...
Futbol dünyamıza şöyle bir bakın...
Ne iyi gidiyor da , milli takım iyi gitsin...
Anlayacağınız;
Böyle başa, böyle traş...