Biz hep küllerinden doğan, yeniden yola revan olan bir milletiz. Bitti denilen zamanları başlangıç çizgisi kabul ettik her daim. Ergenekon Destanında dağı eriten bizdik. 1453'te gemileri karadan yürüten de, Çanakkale'de 215 kg'lık mermiyi sırtlayan da biz olduk.

Ayağa kalkmanın, sarsılsa da yıkılmamanın, kırılmamanın hikayesini yazan bizdik hep. Tarihe altın harflerle yazılan mucizevi destanlarda hep milletimizin imzası vardır. Yarı aç yarı tok, yamalı kıyafetlerle kurtuluş mücadelesi vermiş ve nihayet kazanmış bir asil milletiz biz hamdolsun.

Bugün bir büyük deprem felaketi ile yeniden büyük bir hikâye yazmak için yollara düştük. 06/02/2023 saat 04.17'de başladık yine birliğimizi, dirliğimizi ispat etmeye. Yurdumuzun dört bir yanından akın akın yardımlar deprem bölgelerine yağmaya başladı. Gücü yeten, eli uzanan kendisi koştu. Gidemeyen malını, parasını seferber etti. İmkânı olmayan, gözünden akan yaşla imzaladığı dualarını semaya saldı.

Ümitsizlik yoktu kitabımızda. Vazgeçmek yoktu. Yığılıp kalmak yakışmazdı bize. Hiç de yakıştırmadık zaten. Bir yıkımdan bir inşa süreci çıkarma zamanıydı şimdi. Türk milleti kolları sıvadı. Damarlarımızdaki asil kanda mevcut olan kudret devreye girdi. Kardeşlerimiz ağlarken gülemezdik. Gülmedik. Canlarımız yanarken serinleyemezdik. Serinlemedik. Onlar darda iken felah bulamazdık. Bulmadık. Biz acının olduğu yerde hep merhem olduk, hiç tuz olmadık.

Bu günlerimizi de fırsat bilen izzet yoksunu "dışı benzerimiz, içi benzemezimiz" maskeli kuklalar da yok değil tabii ki. Sosyal medyada, televizyonda, basında, sahada rastladık/rastlıyoruz bu kenelere. Acze düşmemizi bekleyen, zafiyetimizden beslenmek için salya akıtan, el ovuşturan bu sansarlara da milletimiz en güzel cevabı verdi. Laf değil icraat üreten bir devlet-millet yürüyüşünün önünde bu fitne operatörleri tutunamaz zaten.

Ümidimiz de enerjimiz de hedeflerimiz de tastamam yerinde hamdolsun. Yapılacak çok iş var evet ama ne yılgınlığa yerimiz ne de yılmaya niyetimiz var evelallah.

Bugünleri de, gelecek her günü de birlikte aşmak için kenetlendik. Yalnız da değiliz üstelik. Evelallah dostlarımız var. Türkî ve İslâmî devletler var. Kadim dostlarımız, kaderdaşlarımız var. Her sıkıntılarında Türkiye'yi yanında görenlerin vefası var hamdolsun. İlk günden itibaren arama-kurtarma ekipleri, aynî ve nakdî yardımlarıyla imdadımıza koşanlar var. Biz "gel" demeden "biz varız kardeş" diyenlerimiz var.

Yatağı döşeği, kızının çeyizini arabasına yükleyip yola revan olan canparelerimizden uçak ve gemilerini seferber edenlerimize kadar hepsine bilvesile minnet ve şükranlarımı arz ederken cılız kalan, sembolik olarak tabloda yer tutmaya çalışan "büyük devletlerin, Batı'nın" yardım anlayışına da teessüflerimi belirtmek isterim.

Bugün destek günüdür. Bugün imar günüdür. Bugün kenetlenme günüdür. Bugün "ben de varım" deme günüdür. Bir depremzedenin üzerinden bir taşı olsun kaldırmanın, kuruyan bir dudağa bir damla su, eksilen bir aileye evlat-kardeş, anasız-babasız kalan bir yetime-öksüze kucak olma günüdür bugün. "İt ürür kervan yürür." Biz asaletimizi zor günlerdeki duruş ve tavrımızla şekillendirdik/şekillendireceğiz de. Bırakın acziyetini ihanetiyle süsleyenler kendi çamurlarında debelenedursunlar.

Gün, gücümüze fitnenin bağını dolaştırmadan bu enkazı kaldırma günüdür. Gün gecemizi gündüzümüze katma, gözümüzü yarınların büyük Türkiye hedefine dikme günüdür...

Yeri gelmişken değinmeden geçmeyeyim, deprem sonrası Trabzon'da UEFA kapsamında oynanan futbol müsabakasının koreografisi, seyirci bütünlüğü, tüm kulüplerimizin hep birlikte duruşu, depremzede şehirleri ve vatandaşlarımızı seyircilerin hep bir ağızdan hatırlamaları ilerisi için ümitvar olmamıza işaret olarak çok kıymetliydi. Futbolda öne çıkan bu durumun her sahada büyüyerek devam edeceğinden şüphem yok.

Ateş düştüğü yeri yaksa da, o ateşi söndürmek devletimizin ve bir o kadar da milletimizin üzerine düşen bir borç, bir vefa fırsatıdır.

Şimdi yeniden başlamanın tam zamanı!

Sağlıkla kalınız.