Bu yazımda taze bir acıdan; taze bir hayatın yaşanmamışlıklarla dolu yarınlarının bir cani tarafından çalınışından bahsetmek istiyorum.

Yakın komşumuz olan Mustafa Damar beyin biricik kızı, genç akademisyen Ceren Damar’ın Hukuk Fakültesi 4. sınıf öğrencisi Hasan İsmail H. tarafından kopya çekmesine göz yummadığı gerekçesiyle vahşice katledildiği haberini basından takip etmişsinizdir. Üzüntümüz büyük ve sonsuzdur.

Bu menfur olayı bir komşu, bir baba olmanın ötesinde bir bilim insanı olarak şiddetle ve nefretle kınıyorum. Derin bir teessür ile öğrendiğim bu katlin etkisinde neler yazabilirim, bu vahim tabloyu nasıl ifade edebilirim aslında bilemiyorum. Kopya gibi bir ucuz ve adi sebebin müsebbibi olduğu halde, bir insanın kendisini bu konuda uyarmakla görevli mesleki namus sahibi öğretmenine bu ağır bedeli ödetme hakkını nasıl bulduğunu anlamakta zorlanıyorum.

İfadesinde: “iki el ateş ettim, sonra bıçakla saldırdım; kendimi kaybetmişim!” diyen katil, hangi anlayışı, hangi psikolojiyi, hangi mazeret ve sebebi temsil etmektedir?

Taptaze bir çiçek; işine ve adalete düşkün, yeni evli bir öğretim üyesi kızımız hangi suç, hangi haketmişlik ile bu zulme maruz kalmıştır?

Kopya çeken bir öğrenciye hakkettiği cezayı vermek, hukuk gibi ulvi bir olgunun mensubunda bulunmaması gereken aşağılık bir ilmi hırsızlığının karşısında durmak mıdır bu tabloyu kendisi ve sevenleri için kana boyayan?

Maalesef gelecekte adalet dağıtmak üzere yetiştirilen bir Hukuk Fakültesi son sınıf öğrencisi, hayatının baharında, adalet sevdalısı bir eğitimciyi katlederek adaleti darmadağın etmiştir.

Bu hadise yaşanmasaydı ve bu katil bir hukukçu olarak devletimizin yargı sisteminde görev alsaydı, nasıl bir ruh hali ile hangi kararların altına imza atacaktı kim bilir! İnandığı değerler uğruna hukukçu olmayı, öğrenciler yetiştirmeyi seçen sevgili Ceren, hayatına mâl olan elim olayda bile bir caninin hukukçu olmasını engelleyerek adalete hizmet etmeye devam etmiş, son görevi bu olmuştur.

Bu konunun yargıya intikal eden boyutuyla ilgilenmiyoruz elbette.

Biz toplumda infial uyandıran bu hazin ve vahşi manzaranın sebebinin ne denli ucuz, müsebbibin ne denli akla ve izana uymaz bir vahşetin mimarı, maktulünün ise bu hikayenin en ve yegane masumu oluşu ile ilgileniyor, kaybımızın sadece bir akademisyen değil adalet tesis etmeye çalışırken hem de adalet ocağı bir ilim yuvasında; kendi payına düşen mazlumiyet ile Rabbine kavuşan bir fidanın acısı ile ciğer yangınımızı ifade ediyoruz. Varlık sebebimiz ve hayatımızda notlardan, sınavlardan, finallerden daha önemli şeyler olduğunu; insanlara ahlakın ve yaşama saygının en önemli şey olduğunu bir an önce öğretmemiz gerekiyor. Daha kaliteli bir eğitim için ahlaki bir sorumlulukla görevini yaparken ölümsüzleşen Ceren kızımızın cenazesinde konuşan kıymetli eşi Levent’in “Benim genç arkadaşlarımdan küçük bir istirhamım var. Arkadaşlar, bunu söylemek benim haddime düşmez ama iyi bir hukukçu, iyi bir mühendis, iyi bir doktor değil iyi bir insan olmaya çalışın. “ sözleri hislerimize tercüman olmuştur.

Evet Ceren Hoca sen kendini adadığın eğitim yolunda, inandığın değerler doğrultusunda ödenebilecek en büyük bedeli ödeyerek aramızdan ayrıldın. Son dersinde bize, insanlığa öyle bir ödev verdin ki bu ödev boynumuzun borcu gönlümüzün vefa nöbeti oldu. Bu son ders, son ödev, son cinayet olsun Allah’ım!

Bu duygularla Ceren Damar’a Allah’tan rahmet, kederli ailesine, akademik camiamıza ve öğrencilerine baş sağlığı diliyorum.

Merak Ediyorum:

Kaşıkçı cinayeti sonucunda kim (hangi ülke), kime (hangi ülkeye veya ülkelere), ne kadar diyet ödedi?

Sağlık ve afiyet içinde kalınız.