Bir sevinç, bir heyecan, bir manevi iklimdir bayramlarımız.

Ve her iklim tabiri caizse bir başlangıcı muştular; bahar doğumunu, sonbahar ise ihtiyarlığı simgeler.

Ya bayramlar!

Bahar mıdır, Sonbahar mı?

Birkaç günlük tatilin heyecanına kapılıp heveslerimizi mi yeşerteceğiz, yoksa gözü yollarda bekleyen büyüklerimizin yüzlerini mi güldüreceğiz?

Evet sevgili okurlarım bir aylık Ramazan seferimizin kutlu durağı Ramazan Bayramı'na ulaşmanın iştiyak ve hazzı içindeyiz. Yaşımız kaç olursa olsun her bayram çocuk oluruz yeniden.

Anne-baba, akraba-eş, dost, komşu ziyaretleri ile evlerimiz bereketlenir. Hayat telaşesi içinde ihmal ettiğimiz kapıları çalma fırsatı buluruz bu rahmet günlerinde.

Bayramlar telaşları da barındıran kıpır kıpır günlerdir. Memleket, eş dost, akraba... hasretlerini gidermek isteyenlerin de, tatil planları yapanların da fırsat bildiği zamanlardır bayramlar.

Evet bize yürümeyi öğreten, gözünden sakınıp büyüten, yemeyip yetiren... anne, baba, dede, nine... kimimiz varsa onlara koşarız.

Çünkü bugün bizi büyüklerimize götürmeyen bayramlar, yarın birer büyük olarak çocuklarımızın yollarını gözlediğimiz bayramlara dönüşecektir!

Ve yola çıkarken de unutmamak gerekir ki sevdikleriniz sizi sağ salim görmek ister.

İşte tam da bu noktada adeta kavimler göçünü andıran bir trafik yoğunluğu içinde buluveririz kendimizi. Yoldur biter elbet. Bayramdır geçer elbet. Ama bu tatlı kavuşma heyecanlarımız uykusuz ve yorgun birer direksiyon savaşçısına dönüştürmesin bizi. Plansız, dikkatsiz ve son derece aceleci bir seyir anlayışı bayramlara ağır ve kara bir gölge düşürmektedir sevgili okurlarım. Yakın tarihimiz bunun çok ağır ve acı hatıralarıyla doludur.

Geç olsun ama güç olmasın der atalarımız. Gideceğimiz yerde ve döneceğimiz yerlerde bekleyenlerimiz var. Geç kaldık diye ağlamazlar ama bir daha sarılamazsak bir ömür dinmez gözyaşları. Kurallara uyan, sevdiklerine doyan bahtiyarlar olalım inşallah.

Ve sevinçtir bayramlar. Ama, öksüz ve yetimlerin buruk bir gönülle, sevdiklerinden yoksun olarak geçirecekleri bu günlerde eksiktir sevinçleri. Bu bayram ve her bayram o gönülleri de yalnız bırakmayalım sevgili okurlarım. Annesizlere anne, babasızlara baba, kardeşsizlere kardeş, evlatsızlara evlat olamayız belki de ama; sızlayan yüreklere "ben de varım" diyen bir sıcak dost sesi, gönül eli olabiliriz. Olabilmeliyiz.

Bir bakım ve onarım mevsimi olarak içinden çıktığımız Ramazan okulundan çok şeyler öğrenmiş olarak kavuşacağız inşallah bu bayrama. Bayramlar biraz da mezuniyet törenleridir bu yönüyle. Oruçtan, zekâttan, fitreden; sabırdan, hoşgörüden, halden anlamaktan damağımıza ne nasip olmuşsa onu üfleme vaktidir. Elimizle, gönlümüzle, sözümüzle şifa olma zamanıdır. Maddi ve manevi varlığımızla hayatın derdine derman olmaya koşma vaktidir. Ramazan'ı on iki aya, orucun maneviyatını yeryüzüne, veren el olmanın bereketini insanlığa yaymanın en doğru karargahıdır bayramlar.

Şimdi yenilenmiş ve tazelenmiş beden ve ruh varlığımızla "cicilerini" giymiş bayram çocukları gibi hayatlarımızı Ramazan'a çevirelim inşallah sevgili okurlarım. Niyetlilik bitmedi, iftar bitmedi. Hayırlı ve yapıcı niyetlerle huzurlu ve huşu içinde gönül iftarlarında buluşmak üzere Ramazan Bayramı'nı tebrik eder; ülkemize, milletimize ve tüm insanlığa hayır getirmesini dilerim...

Sağlıkla kalınız.