FETÖ’ye karşı verilen mücadelede, geçen süreç içinde alınan mesafeyi göz ardı etmeden, hâlâ yapılması gerekenlerin ne denli fazla olduğunu da unutmamalıyız.

Özellikle mücadelenin; niteliği, işleyişi, aktörleri, yol ve yöntemi, titizliği ve her şeyden önemlisi kurumsallaşma boyutu meselenin özünü oluşturmaktadır.

Bu bağlamda bir dizi soruyu hepimiz sormalıyız. Birbirimize sormalıyız, herkese sormalıyız.

Bu soruların cevabının ne olduğunu aslında hepimiz biliyoruz.

Soruları sıralayarak; mücadelenin esasını belirlemeyi, geldiğimiz noktayı saptamayı başarmalıyız. O halde sıralayalım;

-FETÖ mücadelesinde herkesin üzerine düşeni eksiksiz yaptığı söylenebilir mi?

-Yapılan mücadele; kılı kırk yararak, özenle, titizlikle, FETÖ’nün işine yarayacak düzeyde hiçbir zaman haksızlıklara, mağduriyetlere yol açmadan yapıldığı söylenebilir mi?

-Mücadelede aktif olarak yer alması gerekenlerin istisnasız tamamının aynı düzeyde hassasiyetler taşıdığını, yılmadan, korkmadan, tereddüt etmeden mücadelede nefer olduğu söylenebilir mi?

-FETÖ’nün hemen her kurumda varlığı, izi düşünüldüğünde her kurumun aynı düzeyde, aynı hassasiyetle ve aynı kararlıkla mücadele verebildiği söylenebilir mi?

-FETÖ’ye karşı mücadelede Cumhurbaşkanı Erdoğan kararlılığının hemen herkeste aynı düzeyde olduğu söylenebilir mi?

-“Hiç kimse mücadele etmese, ben varım ben yeterim” diyebilenlerin yani bizim tabirimizle “yılmaz savaşçıların” sayısı yeterli düzeyde midir?

-FETÖ’ye karşı mücadelede kripto FETÖ unsurlarının tamamı deşifre olmuş mudur?

-FETÖ’nün, ülke içindeki varlığı tüm kılcallarına kadar kurutulmuş, köreltilmiş ve tamamen sonlandırılabilmiş midir?

-Örgüt içinde var olan dayanışma ve her şeye rağmen olumlu beklenti; çözülme, erime sürecine bütünüyle girmiş midir?

-FETÖ’nün küresel ağı diri ve canlı durumunu yitirmiş midir? Arkasındaki küresel efendileri desteklerini çekmiş midir?

-FETÖ’ye karşı mücadelede, kurumsallaşmış bir mücadele düzeneğinden söz edilebilir mi?

-Örgüt; Türkiye’nin siyasi zemininde etkinlik sağlayabilme kabiliyetini tamamen yitirmiş midir?

-Darbeye doğrudan iştirak edenlerde dahil, örgütün hukuki süreçlerden geçmiş ve geçmekte olan mensupları tamamen pişman olmuş mudurlar?

Bu soruların tümünün tek cevabı var; “hayır”. Maalesef durum budur.

Bu arada Türkiye’nin birçok kurumunda bizim tabirimizle FETÖ mücadelesinin yılmaz savaşçıları mevcuttur ve kararlılıkla mücadele neferliğine devam etmektedirler. Mesela; Kırıkkale Emniyet Müdürü iken Emniyet KOM Daire Başkanlığına yeni atanan Mahmut Çorumlu, İstanbul Başsavcısı İrfan Fidan, İstanbul Emniyet Müdürü Dr. Mustafa Çalışkan, HSK Başkanvekili Mehmet Yılmaz, Fetömetre mucidi Deniz Kuvvetleri Kurmay Başkanı Tümgeneral Cihat Yaycı bu mücadelenin ilk akla gelen sembol isimleridir.

O halde esas mesele; FETÖ’ye karşı mücadelenin çok bileşenli olduğunu unutmadan, kapsamlı, titiz ve her şeyden önemlisi kişilere odaklı değil, tamamen sağlam bir kurumsal anlayışla sürdürülmesidir.

Meseleyi kimse hafife almamalıdır. Arkasındaki küresel efendilerinin desteği sürdüğü sürece Türkiye’nin içyapısının ahengini bozmak için her yolun deneneceğini unutmamak gerekir. Bunun için muhalefet partilerinin pozisyonuna odaklanılacağı aşikardır.

Bu noktada bir süredir ifade ettiğimiz; “Türkiye’nin iç politikası, ABD’nin dış politikasıdır” vurgumuz kapsamında fırsat buldukça iç politikaya yönelik hamlelerin yapılacağı bilinmelidir. Bugünlerde basına yansıyan Millet İttifakı’nın paydaşı iki partinin bazı temsilcilerinin IMF heyetiyle görüşmeleri de bu vurgunun bir hamlesi olarak görülmelidir.

Tüm bu hamleler, çabalara rağmen ve FETÖ’ye karşı mücadelede yapılması gerekenlerin varlığına karşın bu ülkenin ne mücadele ruhu ne de mücadele neferleri eksilecektir. Bunu bilmeyenler de yaşayarak öğreneceklerdir…