Geçen hafta Bodrum'dan bahsederken en sevdiğim yeri anlatmayı unutmuşum. Çarşıda Meyhaneler Caddesinde yani Manavların arkasında bulunan Nazlı Meyhane.  Selahattin Başkan (Selahattin Zengin) artık sahibi. Bodrumluların çok sevdiği Selahattin Başkan Bodrum'da eğlence adına birçok mekana hayat vermiş bir isimdir. Şimdide Nazlı Meyhane ile salaş bir ortamda Bodrumlulara ve müdavimlerine hizmet veriyor. Nazlı Meyhane'de meyhane kültürü ile insanlar iç içe. Mezelerde kullanılan tüm malzemeler yerli. Size tavsiye edebileceğim en güzel tatlarından birisi Bodrum'a özgü çiçek dolması. Eğer yolunuz Bodrum'a ve Nazlı Meyhane'ye düşerse sizinle garson olarak Orhan Şahan ilgilensin.

Böyle bir yaşam var mı?
Televizyon tarihinde iz bırakmış isimlerden biridir Şebnem Dönmez. Bende çok severim kendisini. Geçenlerde dergileri karıştırırken röportajını okudum. Röportajı okurken de çok ünlü bir isim nasıl şöhretten vazgeçer diye de düşünmedim değil. Bence şöhret bir nevi bulaşıcı hastalık... Kurtulmak çok zor. Şebnem Dönmez de kendini yaşadıklarını ve hayatını özetlemiş röportajda. Şebnem Dönmez kurtulmuş, kendine yeni felsefeler yüklemiş. Bakın neler demiş röportaj'da: 'Yaşamak benim en önemli işim gibi geliyor. Çok uzun zamandır yoğun çalışmıyorum. Oyunculuk benim sevdiğim bir şey ama var oluş  biçimim değil. Çalışmak zorunda hissettiriliyoruz ya, ben öyle hissetmiyorum. Bence en önemli şey; yaşamak ve nefes alıp vermek. Tanınmış ve güzel olmak insanın üzerinde büyük bir yüke dönüşebiliyor. Önemli olan bu yükleri taşıyarak ama bu taşıma halinin içine sıkışmadan istediğiniz gibi hareket edebilmek. Çok sevdiğim bir arkadaşımın gözünün içine bakmak ya da kardeşimle bir anımızı paylaşmak... Bence, hayatın anlamı bunlarda gizli. Kendimi bildim bileli yazı yazıyorum. Sonunda bir yazı  atölyesine katıldım ve harika insanlarla tanıştım. Başka şeylerin yönettiği bir hayat yaşasaydım, bunu yaşayamayacaktım. Ben sonuç odaklı yaşamıyorum.' Sadece alıntı yaptım, hep böyle gidiyor röportajın seyri.  Bana ilginç ve garip geldi... Ben çözemedim. Anlattıklarından onun mutlu olduğunu çıkarıyorum. Ama yine de çözemedim. Böyle bir yaşam var mı, varsa da süper gerçekten.

Bu müze görülmeli
Yakın arkadaşım Tunç Kökkaya nam-ı diğer 'Tunç Anane' bana sürekli Masumiyet Müzesini yazsana diyor. Bende ona söz verdim bu hafta yazacağıma dair. O sürekli gezip gördüğü yerleri herkes ile paylaşmak ister. Masumiyet Müzesi de şimdi onlardan biri. Orhan Pamuk'un 2008'de çıkan romanıyla aynı adı taşıyan Masumiyet Müzesi, 3 ay önce açıldı. Müzeye elinde Masumiyet Müzesi kitabı olanlar ücretsiz girebiliyor ama kitaba sahip olmayanlar tam bilete 15 TL, öğrenci biletine ise 10 TL ödeyerek gezebiliyor. Masumiyet Müzesi, bir romandan esinlenerek kurulan ilk müze. Çukurcuma'da 1897 yılında yapılmış tarihi bir binada yer alıyor.  Orhan Pamuk'un romanıyla aynı zamanda üzerinde çalışmaya başladığı ve on yılı aşkın bir sürede tamamladığı müzede binin üzerinde eşya yer alıyor.  Müze, romanın kahramanları Kemal'in, büyük aşkı Füsun'u hatırlatan eşyaları toplayıp bir müzede bir araya getirmesi fikrini hayata geçiriyor. Müzede, 1950-2000 yılları arasındaki gündelik hayatı anlatan eşyalarla birlikte fotoğraf ve filmler de var. Masumiyet Müzesi Salı ve Pazar günleri arasında saat 10.00 ile 18.00 arasında Cuma günü ise saat 21.00'e kadar açık.

Sabırsızlıkla bekliyorum
Sosyal medyada fenomen haline gelen, 'Terbiyesizim' ve 'Panpa' şarkıları ile büyük beğeni toplayan Oğuzhan Uğur'a bayılıyorum. Kendi çektikleri klibi ilk izlediğimde çok beğenmiştim, şimdi albüm çalışmalarına başlamışlar. Oğuzhan Uğur 3 Ekim'de İstanbul Jolly Joker'de bir konser vermeye hazırlanıyormuş. Hatta aldığım duyumlara göre Eylül ayında çıkaracağı yeni albüm şarkılarını ilk kez 'de bu konserde seslendirecek seslendirecekmiş. Oğuzhan Uğur'un eğlenceli ve enerjik şarkılarıyla birleşen sahne performansı bence kaçmaz. Yeni şarkıları da sabırsızlıkla dinlemeyi bekliyorum.

twitter.com/ozguraras
ozgurlebasbasa@gmail.com