Tartışmayı başlatan CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu ve yardımcısı Gürsel Tekin. “Fuat Avni” adlı hesaptan ortaya atılan iddianın CHP yönetimi tarafından sahiplenilmiş olmasının son iki yılda CHP’nin içine girdiği kirli ittifakları açıklaması bakımından önemi bir yana...
Bu kirli ittifakın “kapatma davası” tartışmasıyla aslında bir algı operasyonu peşinde olabileceği, seçimlere doğru giderken bir yandan mağdur rolüne oynamak, diğer yandan “muhalif siyasi hareketlere hayat hakkı tanımama” olarak özetleyebileceğimiz kadim 90 yıllık rolünü AK Parti iktidarına boca etmek isteyebileceği ihtimali de –şimdilik- bir yana...
Gerçekten de CHP hakkında kapatılma davası açılabilir mi?
Anayasanın 68. Maddesi’nin 4. fıkrasında siyasi partilerin hangi gerekçelerle kapatılabileceği yazılı. Buna göre “Siyasî partilerin tüzük ve programları ile eylemleri, Devletin bağımsızlığına, ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne, insan haklarına, eşitlik ve hukuk devleti ilkelerine, millet egemenliğine, demokratik ve lâik Cumhuriyet ilkelerine aykırı olamaz; sınıf veya zümre diktatörlüğünü veya herhangi bir tür diktatörlüğü savunmayı ve yerleştirmeyi amaçlayamaz; suç işlenmesini teşvik edemez.”
Bu maddenin dayandığı temel kabullere dayalı olarak Anayasa Mahkemesi tarafından şu ana kadar 24 siyasi parti kapatılmış durumda. CHP tek parti diktatörlüğü ve darbe dönemlerinde kapatılanları dâhil edersek, sayı 100’ü bulur.
Bu gerekçelere ve son 5 yılda siyasi partilerin eylem ve söylemlerine baktığımızda şunu söylemek yanlış olmayacaktır:
Kapatılamayacak hiç bir siyasi parti yoktur!
Buna CHP de dâhil.
AK Parti’nin kapatılma gerekçeleri malum: Atatürk ilke ve inkılaplarına aykırılık, laiklik ilkesine aykırı eylemler.
HDP’nin kapatılma gerekçeleri de malum: Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmezliği esasına aykırılık. Buna suç işlenmesini teşvik etmeyi de pekâlâ ekleyebiliriz.
CHP de pekâlâ eşitlik ve demokrasi ilkelerine aykırılıktan, hatta şiddet içerikli sokak hareketlerine çağrı nedeniyle kapatılabilir. MHP’nin durumu da pek farklı değil. Diğer partilere hiç girmeyelim.
Şu an siyasi partilerin kapatılması yönünde herhangi bir girişim yoksa, bunu, anayasanın bu faşizan, antidemokratik ve militarist tercihlerine rağmen, demokrasiyi ve sivilleşmeyi önemseyen, en azından siyasi partilerin kapatılmasının doğru olmadığını düşünen bir yüksek yargı profiline borçlu olduğumuz ortada.
Ve elbette CHP’nin canı pahasına değiştirilmesine karşı çıktığı bu anayasa bu imkânı sunmasına rağmen, siyasi parti kapatma davası açılmıyor. Yabancı ülkelerden para yardımı iddiasına rağmen...
Ama kapatma davasının hazırlığı olarak medya da dillendirdikleri gerekçe başka ve oldukça tuhaf: Yakında piyasaya bir kitap çıkacak. Atatürk’ün manevi torunları o kitap üzerinden CHP ve İş Bankası’na yönelik iddialar dile getirecek ve bu da kapatma davasına yol açacak!
1982 Anayasası’nın faşizan, antidemokratik ve militer kuralları ve felsefesine göre dahi bu gerekçeyle parti kapatma davası açılması mümkün değil. Kabul edelim ki CHP’nin yine canla başla savunduğu “367” safsatası bile bir ciddiyet kırıntısı içeriyordu...
CHP’liler haddi zatında “maskaralık” mahiyetindeki bu iddiayı ciddi bir şekilde kamuoyu gündemine taşıyor, ardından böyle bir işin kapatma davasına götürülmesini maskaralık olarak niteliyorlar.
CHP’lilerin yerinde olsam bu tür “maskara” maskaralıklar ile toplumun gündemini meşgul edeceklerine CHP’yi, geçmişi ve arşivi nedeniyle “demokratik devlet”, “insan hakları”, “millet egemenliği”, “sınıf ve zümre diktatörlüğü” gibi çok daha ciddiye alınması gereken kriterler üzerinden yeniden tartışmaya açar ve geçmişle hesaplaşmayı tamamlardım.
Zira bu parti bazen geçmişiyle ilgili olarak “afazi” bir tutum takınıyor, bazen de bilinçli bir şekilde o geçmişe sahip çıkıyor. Ama toplumsal ve tarihsel bellek ortada. Ve CHP’nin sahip çıkmaktan vazgeçmediği o geçmiş bu temel kriterleri fazlasıyla ihlal eder vaziyette...