ORKUN BULUT
orkunbulut@gmail.com

Arz-talep ve fiyat denklemine baktığınızda balıkçılara hak vermemek elde değil. Seven olduğu kadar sevmeyen de var kabukluları. Ama rafine zevklere sahip, yaşamın ödülünü yemek olarak görenler bu kabukluları yemek için seyahat etmek zorunda kalıyorlardı. İstanbul’un klasikleri arasına giren Kuruçeşme Park Fora bu riski alıp ıstakozun yanına istiridye ve tarak da ithal etmeye başladı. Bu haberi bana veren iletişimci Serpil Ercan’ın oluşturduğu, Türk yeme-içme sektörüne yön veren gazetecilerin olduğu bir ‘kabuklu’ davetine koşa koşa gittim. İlhan Çulha’nın ev sahipliğinde, mesleki duayenlerimiz Mehmet Yaşin, Teoman Hünal, Ali Esat Göksel, Kenan Erçetingöz, Müge Akgün ve Ersin Süzer’le birlikte butik bir tadım daveti gerçekleşti. Hem sohbet hem de lezzetlerle dolu gecenin en büyük sürprizi ‘Fine de claire’ istiridyelerdi.
‘Fine de claire’ istiridyeler
Park Fora girişteki koridora ‘fine de claire’ istiridye ve ıstakozları muhafaza edebileceği havuzları kurmuş. Tedarik konusunda da oldukça hassas davranılmış. İstiridyeler Fransa’nın Carantec ve Brest bölgesinden geliyor. Bu bölgede özel havuzlarda 4 yıl boyunca dinlendirilerek ‘fine de claire’ kıvamına geliyor. Ürünün farkını anlamanız için buzlu serviste, en doğal halde yemenizi öneririm.
Bu havuz yatırımının ardından ıstakozlarsa bu konuda şöhrete sahip Amerika’nın Maine bölgesi ve Kanada’nın Nova Scotia bölgelerinden getiriliyor. Mekânın yerli ıstakoz ve istiridyeleriyse Saroz Körfezi’nden getiriliyor. Havuzun farkını yediğinizde damakta bıraktığı ‘taze’ tatla anlıyorsunuz.
Kabuklulardan bahsederken ‘tarama’nın hakkını vermezsek ayıp olur. En eski İstanbul mezelerinden biri olan bu lezzeti Park Fora çok iyi uygulamış. Zaten boğaz kıyısında yediğiniz mezeleri en lüks Yunan restoranlarında bile bulamazsınız. Çünkü en iyi Rum mezelerini yapanlar aslında ‘Anadolu Rumları’dır. Taramanın tarifi de onlardan yadigâr…

Anlar’ın yeni dönemi…

Yeme-içme sektöründeki yatırımlar büyüdükçe lezzetler kadar mimari operasyonlar da önem kazanmaya başladı. Bu konuda ise yaptığı eserler ile yarattığı büyüleyici atmosferle Mahmut Anlar’ın yeri ayrıdır. Mahmut Anlar’ın tasarımlarında yarattığı görsel detaylar yazdığım yazılarda bana bile farklı bir ilham verir. Vogue, Anjelique, Salomanje, Mikla, The Marmara Pera, W Hotel, Chilai gibi mekânlara gittiğinizde görüyorsunuz; bu adamın kendi modası var! Bu modayı da; Mercedes ve BMW’nin kasa değiştirme yılı gibi yaklaşık 7 senede değiştirdiğini gözlemlerim. Geçtiğimiz yıllarda Anlar, gri ve siyahların üzerine tasarımlar yapıyordu. Bu yıl hayata geçecek bazı Anlar uygulamalarının projelerini gördüm. Bu yıl açık ton ve bol renkli tasarımlar hazırlıyor. Bu renklerin arasına siyah-beyaz kontrastlar ve uyumlu ara renkler de var. Projelere hayran olsam da açık tonları kullandığı bu yeni stilde uygulayacağı ‘aydınlatma’ sistemlerini de merakla bekliyorum…

Valelerle ‘papaz’ olmayın!

Şu sıralar eğlence hayatının en büyük konforu da zulmü de mekânlardaki ‘vale’ problemi. Bence trafikten çok daha büyük olan metropollerdeki park sorunu için olmazsa olmaz denilecek hizmetlerden biri. Eskiden bu işi ‘kapıcı’ adı altında yapan kişiler sektör büyüyünce şirket açıp, kurumsallaştılar. Kurumsallık olunca da eskisi gibi büyük vale bahşişleri yerine standart (yine de yüksek) ücretler belirlendi. Bu ‘vale’ sisteminde aslında işin özünde hizmet var. Yani isteyen alır, istemeyen almaz. Geçtiğimiz günlerde Özgür Şef’in Ataşehir şubesinde Hardal’ların ortağı Uğur Karabayır’ın ağabeyi Murat, enteresan bir olay yaşamış. Arabasını daha önce sorun yaşadığı valeye vermek yerine kendisi park eden Karabayır, valenin aracını zorla polise çektirdiğini anlattı. Uzun yıllardır tanıdığım Murat Karabayır’ın yalan söylediğini sanmasam da olayın doğruluğunu mekân tarafından teyit edemedim. Yine de buna benzer birçok olayın İstanbul’da yaşandığını her gün duyuyorum. Bence siz siz olun, valelerle ‘papaz’ olmayın…