- Yüzde yüz yandaşlar: Kim oldukları, ne yaptıkları belli. Efendileriyle gelip, efendileriyle giderler. Hiçbir inandırıcılıkları yoktur... Dinci ya da sonradan dönüştürülmüş gazetelerde yazarlar. Tek bir ilkeleri vardır: 'Padişahım sen çok yaşa!' Ne yapılırsa alkış tutarlar, ne emredilirse onu yazarlar. İktidarın her kararını överler, her demeci alkışlarlar, bütün başbakanların okumayı en çok sevdiği gazetecilerdir.

- Rafine yandaşlar: Çoğu sol kökenlidir ve dönmüştür. En büyük özellikleri geldikleri yere durmaksızın küfretmeleri, geçmişlerinin intikamını alma çabalarıdır. Her devrin adamlarıdır. Her iktidarı evlerinde ağırlar, her lidere çanak tutar ve yanağını okşarlar. Biraz daha zeki ve kurnaz oldukları için iktidarın her yaptığını över gibi görünmek istemezler. Kendilerine 'demokrat' ve 'liberal' süsü vermek için Başbakan'ı canını çok sıkmayacak konularda eleştirir gibi görünürler. Medya üzerine çıkışlarda 'Olmadı Başbakan' derler, heykel konusunda 'Sanata saygı' diye çağrıda bulunurlar... Bu göstermelik muhalefet bitince biata kaldıkları yerden devam ederler.

- Gizli yandaşlar: Onları muhalif, iktidarın üzerini çizdiği yazarlar zannederiz. Genellikle Başbakan'ı, hükümeti, icraatları eleştirirler. Kendilerine göre bir hesapları vardır: Yüzde 80 eleştiri, yüzde 20 övgü... Ama o yüzde 20 yok mu... En kritik anlarda verdikleri destek yüzde 80'lik eleştirilerini unutturur bile. Hükümetin en fazla köşeye sıkıştığı anlarda 'Bir saniye' diyerek iktidardan yana tavır almaları altmetni fark etmeyen okuru şaşırtır, ama ikna eder. En kıymetli yandaş grubudur. Çünkü sermayeleri ustaca kurdukları inandırıcılıklarıdır.

Bir balon sönüyor
Televizyon dünyasında bir Kanal D efsanesi almış başını gitmiş... Kanal D'nin başarılarının mimarı olarak sunulan İrfan Şahin de Doğan Grubu'nda hiçbir televizyon yöneticisinin sahip olmadığı konuma, ayrıcalıklara sahip ve bütün TV grubunun başında...
Ancak bu aralar efsane biraz çatırdıyor sanki. Kanal D'de epey panik yaşanıyor. İşin ilginci de 'dahi çocuk' diye pazarlanan İrfan Şahin'in her projesi elinde kalıyor.
Son zamanların en çok konuşulan dizilerine bakın... 'Ezel', 'Muhteşem Yüzyıl', 'Canım Ailem' gibi yapımlar hep başka kanallarda parladı. Şahin'in Show TV'de rekorlar kıran 'Muhteşem Yüzyıl'a pek yüz vermediği söyleniyor. Ama bu yüzden de 'muhteşem günler' ve 'muhteşem rating'lerden mahrum kaldı!

'Şüphe' dizisi pek tutmadı... 'Behzat Ç'nin sürekli yayın günü değiştiriliyor, kendi projesi diye tutması için ısrar ediliyor... 'Çok Güzel Hareketler Bunlar' transfer oldu...
Nasıl oldu da bu kadar parlatılan bir TV yöneticisi böyle bir kriz yaşıyor diye araştırdım... Yanıtını bulmak zor olmadı: 'Muhteşem kadın' Doğan TV'den gitti de ondan.

Kim mi muhteşem kadın? Türk televizyonculuğunda 'Yaprak Dökümü' gibi eski eserleri günümüze adapte etme modasını başlatan, 'Çocuklar Duymasın'ı keşfeden, 'Asmalı Konak'ı hayata geçiren, tutan dizilerin yapımcılarını Doğan Grubu'na götüren ve piyasada 'dizi mucidi' olarak bilinen Melis Civelek...
Kanal D'yi de onun içinde olduğu yapımlar sırtlıyordu bunca zaman... Bu diziler teker teker bitince 'dahi çocuğun' sırrı da ortaya çıkmış olacak mı bakalım.

Oktay Ekşi sandalyenin üzerine çıktı mı
Dün, Oktay Ekşi'nin CHP'ye katılmasının ardından 'Zaten ayakkabılarını çıkarıp, sandalyenin üzerine çıkıp alkışlamıştı' lafları yine dolanmaya başladı.
Söz konusu olayın gerçekleştiğinin iddia edildiği CHP Kurultayı'ndaydım. Tarihe not düşmek adına ne olduğunu hatırlatmak isterim. Oktay Ekşi ve o zaman çalıştığı Hürriyet gazetesinin diğer yazarları tam önümüzdeki masadaydı. Kemal Kılıçdaroğlu salona girdiğinde ciddi bir kaos yaşandı, herkes onu görmek için birbirini ezmeye kalktı. Korkunç, karmakarışık bir kurultaydı. O an Oktay Ekşi ve yanındaki Tufan Türenç sandalyenin üzerine çıktı. Sadece ilgiyi daha yakından görebilmek için.
Oktay Ekşi'nin ayakkabılarını çıkardığı yalandır...
Kemal Kılıçdaroğlu'nun konuşmasına alkış tuttuğu da...

Bir ırkçılığı eksikti
Bener Onar, kendi blog'unda (antoniobenerrivo.blogspot.com) yazınca ve twitter'da önüme gelince fark ettim... Okan Bayülgen ve Ceyhun Yılmaz programda geyik muhabbeti çeviriyorlarmış, Karabükspor'un Afrikalı futbolcusu Emenike'den söz açılmış ve Bayülgen şu tatsız yorumu yapmış:

'Bu nedir hocam? Tekneyle gelen arkadaşlardan mı?'
Neresinden tutulur bilmiyorum... Ne kadar terbiyesiz, yanlış, düzeysiz olduğuna bile değinmiyorum...

Okan Bayülgen'in 'gündelik ırkçılığın' da ayıp olduğunu bilecek olgunlukta olduğunu düşünürdüm. Değilmiş; Ceyhun Yılmaz'dan hiçbir zaman o kadar emin değildim zaten.
Bener Onar'ın şu sözlerine kulak kabartırsa belki ırkçılık hastalığından kurtulabilirler:

- 'Lafı evelemeye gevelemeye gerek yok: Okan B., televizyon kariyerinin en utanılacak programına imza atmıştır ve en kısa sürede Emenike'den ve 'tekneyle gelenler' diye aşağıladığı insanlardan özür dilemelidir (yetmez ama evet). Sadece derisinin rengi nedeniyle Emenike'yle dalga geçmesinin, kendisine 'bu' diye hitap etmesinin herhangi bir bahanesi olamaz. İnsan ticareti sadece Türkiye'nin değil tüm dünyanın içini burkan sarsıcı hikayelerle dolu bir meseledir. Bir TV şovuna malzeme edilemeyecek kadar üstünde hassasiyet gösterilmesi gereklidir.

- 'Türk toplumunda 'Bizde ırkçılık yoktur. Hele ki zencileri çok severiz' diye hakim bir görüş var. Zencileri severler çünkü onlara komik gelirler. Yabancı toplumlarda 'ırkçı' sayılan her türlü pisliği yaparlar ama bunun ne anlama geldiğini idrak edemezler. Ceyhun Y.'nin Okan B.'ye yanıtı da bu minvalde: 'Bu Emmanuel Emenike. Emmanuel bu hale gelmiş düşün. Afrika kökenli bir abimiz. O kadar tatlı bir adam ki.' (Ceyhun Y.'ye ayrıca hatırlatmak lazım Emenike Nijeryalı. Afrika kökenli falan değil 'has' Afrikalı kendisi!)'

Umarım bu rezillik başta Karabükspor taraftarlarında, ardından spor basınında, sonra da vicdan sahibi olan, etik'e inanmış insanlarda gerekli yankıyı bulur.