"Önce Nişantaşı'na gittik. Ecrin, oradaki bir parkta kedilerle oynadı. Çocuklar acıkınca bir hamburgerciye gittik. Yusuf kumpir yemek istediğini söyledi. Yürüme mesafesindeki kumpircilere baktık. Herkes birbirine yakındı ve yürüyorduk. Ben de mağazaların vitrinlerine bakıyordum... Patlamanın basıncını sırtımda hissettim. O an Yusuf ile Ecrin'in yerde yattığını gördüm, bir adım bile atamamışlardı. Yusuf'un nabzını kontrol ettim, yaşamıyordu. Ecrin, nefes alıyordu. İki parmağını sadece bir deri parçası tutuyordu. Tampon yapmaya çalışırken, ambulansı aradım. İkisi de gitti..."

Bundan sadece birkaç ay önce yaşandı bu. Canımız İstanbul'umuzun göz bebeği İstiklâl Caddesi'nde PKK'nın terörist saldırısında babasıyla birlikte hayatını kaybeden 9 yaşındaki biricik Ecrin kızımızın annesine ait bu sözler.

Sadece Ecrin kızımız mı? 10 aylık Bedirhan bebekten Trabzon'un yiğidi Eren Bülbül'e; diri diri yakılan Serap Eser kızımızdan Aybüke ve Necmettin öğretmenler dâhil olmak üzere yüzlerce öğretmen şehide; sadece ve sadece emeğiyle para kazandıkları için şehit edilen yüzlerce işçiye ve Fırat Çakıroğlu gibi şehit öğrencilere; binlerce polis ve asker şehide kadar... Hangimizin ailesinde, akrabalarında PKK denen cinayet örgütünün şehit ettiği bir vatan evladı yok ki?

İşte bu PKK denen ve terör örgütlerinin de en vahşisi olan yapının KCK Sözleşmesi adlı kendi belgelerinde bahsettikleri siyasi uzantı ile yapılan görüşme Türk siyasi tarihine ve demokrasi tarihimize kara bir leke olarak geçti. Bizzat terörist başı Öcalan'ı "lider" kabul eden; PKK'yı terör örgütü olarak tanımayan; belediyeleri, yönetimleri Kandil tarafından atanan, PKK'nın dağ kadrosuna eleman devşirme sürecinde aktif rol üstlenen ve PKK'ya her bakımdan sahip çıkan bir sözde parti.

Üstelik herhangi bir demokratik hukuk devletinde varlığı söz konusu olamayacak bu sözde partiyle yapılan görüşme herhangi bir rutin görüşme veya terör örgütünün silahlarını gömmesi için yapılmış bir stratejinin parçası da değildi. Seçim ittifakı görüşmesiydi!

Seçim ittifakı kurmak için görüşme yapmak, pazarlık masasına oturmak ve siyasi söylem birliği yapmak sadece pespaye bir siyasi ahlâk veya vatanseverlik yoksunluğu değildir. Aynı zamanda da o yapıyı meşru kabul etmek ve ittifak kuracak bir ortak paydaya sahip olduğunu resmen ilan etmek demektir.

Yani bazı zekâ yoksunlarının söylediğinin tersine Çözüm Süreci'ndeki görüşmelerden farklıdır. Yöntemi doğru veya yanlış bulun, Çözüm Süreci'nde HDP ile yapılan görüşmeler bir terör örgütüne taviz vermeden silah bıraktırmak ve teslim olmalarını sağlamak için yapıldı. Terör örgütüne taviz de verilmedi, partisine meşrutiyet de atfedilmedi. Sürecin hatalarının olması ve neticede sabote edilerek örgütün tasfiyesinin başarısız kılınması ayrı konu lâkin bunun o yapıyı meşru kabul eden hatta amaç, eylem, söylem ve program birliği yaparak seçim ittifakı kurmakla hiçbir alakası yok. Seçim ittifakı kuranları tarihin nasıl tanımlayacağı açık.

Düşünebiliyor musunuz? ABD, İngiltere veya Fransa'da DEAŞ'ın bir siyasi partisi olacak ve o ülkelerin muhalefet partileri bu partiyle pazarlıklar yapıp, söylem ve program birliğiyle seçim ittifakı kuracak! Fantastik film senaryosu gibi değil mi? Ama işte bu senaryoyu bize yaşatanlar var. Küresel senaristlerin figüranları olanlar...

Mustafa Kemal Atatürk'ün mirasına konup âdeta Ondan intikam alırcasına politikalar uygulayanlar...

Şehitlerimizden de utanmıyorlar, Mustafa Kemal Paşa'dan da utanmıyorlar.

Bu utanmayanların yanında oturmaya devam edip, masadan kalkmayanları ve hatta pişkin pişkin savunanları da kuşkusuz tarih yazıyor. Mesela "milliyetçi" olduğunu iddia edip bu denklemin parçası hâline gelenlerin en bayağı konularda bile isterlerse nasıl kıyameti kopardıkları bilinirken bu son süreçteki suskunlukları, tepkisizlikleri dikkatlerden kaçıyor sanıyorlarsa yanılıyorlar. Yalnızca ilkesel olarak değil, politik olarak da kendi çöküşlerini hazırlıyorlar.