Libya'daki rejim devrilirken Batılı güçler bir yandan da yönettikleri süreçle Arap Baharı'nın özünü çürüterek hegemonyalarını genişlettiler.
İç savaş eşiğini geçmiş Libya'dan kaotik manzaralar gelse de Libya'nın artık emperyal sistemin yörüngesine oturduğu ve operasyonun galibinin Libyalılar olmadığı kesin.
Irak işgalinden aşina olduğumuz halkın sevinç gösterileri, İngiliz SAS komandolarının peşine takıldığı BP'ye ihale veren Kaddafi, koalisyon güçleriyle hemhal olmuş muhalif liderler, Batılı planın tıkır tıkır işlediğinin delilleri.
Meczup-otokrat liderin heykellerini hırsla kıran Libyalılar henüz tarihlerinde gerçekten neyin değiştiğini anlayacak haleti ruhiyede değiller.
Tabii ki Libyalı isyancıların İngiliz özel birlikleriyle aynı silahları taşımaları ve Batı patentli yeni yönetimin kayıp Kaddafi'yi bulana vereceği 1.7 milyon dolarlık ödül gibi küçük ayrıntıları eklemeliyiz.  
Libya müdahalesi Batılı petrol devlerine zaten tahsis edilmiş petrol rezervleriyle ve Libya'ya 'liberal demokrasi' ihraç etmekten ziyade Arap halk ayaklanmalarının gidişatını denetim altına almayı hedeflediği açıktı...
Egemen küresel sistem kendilerine tehdit algıladıkları toplumsal kalkışmaları Libya'da  yozlaştırarak ülkeyi 'demokratik yüzlü emperyalizmle' teslim aldılar...
Ve böylece Batılı müttefikler Kuzey Afrika ve Ortadoğu'yu içine alan jeo-politik coğrafyaya derinden yerleşip bir ayağı Afrika bir ayağı Ortadoğu'ya uzanacak stratejik pozisyonlarını sağlama almış olacaklar...     
Paralarını Avrupa bankalarında saklayan İtalya'ya yasadışı göçmen girişini engellemekle övünen, silah lobilerinin yüz milyonlarca euroluk müşterisi Kaddafi  ise henüz yakalanamadı... 
Ama kabileci, bölgeci çekişmelerle dolu Libya'daki isyancılara gönderilen 'yardım', sunulan askeri-siyasi  danışmanlık hele hele askeri müdahaleye yapılan yatırımın misliyle karşılığını alma zamanı geldi...
Batılı güçler şimdi savaş ganimetlerini bölüşme aşamasındalar...
Ve ekonomik süreç başlatıldı...
Şimdiye dek 20 bin kişinin öldüğü Libya'nın yeniden inşası 100 milyar dolarlık bir pazar oluşturuyor. Şu anda küresel şirketler Libya'ya üşüşmüş durumda, daha petrol üretim tesislerine ve doğalgaz rezervlerine sıra gelmedi...     
Bu arada İngiliz istihbarat subaylarının vızır vızır sahadaki 'sivil' çalışmaları, yine eski İngiliz askerlerinden oluşan özel güvenlik şirketleri, Fransız ve Katar Özel Harekat birliklerinin katkılarına naif dünya 'işte isyancılarının zaferi' diye seviniyor...
Aylardır Libya'da olan ve isyancılar gibi giyinen İngiliz askerleri de Trablus harekatından sonra üniformalarına kavuşmuş olmalılar.