Her geçen gün azgınlaşan kapitalizmin günümüz dünyasına etkisi ve bu vahşi ahbap-çavuş kapitalizminin sözüm ona alternatifi diye pazarladığı devrimci-sosyalist Che Guevara kültü üzerine yazıyorum bir süredir. Trajikomik olan 'Kapitalist düzeni yıkmak için Che gibi devrimci olmak şarttır', 'Che'nin felsefesi kapitalizme karşı insanlığın umududur' diyerek bize bu sosyalist gerillayı pazarlayanların, bizzat vahşi kapitalist düzenin ağababaları ve baronları olması... Guevara gibi silahlara ve savaşa tapan; barbar ve zalim bir ikon, kapitalizmin alternatifi diye pazarlandıkça her zaman mevcut çarpık ekonomik düzenin kazanacağını biliyorlar bu baronlar. Bir nevi ölümü gösterip sıtmaya razı ediyorlar insanları...
***
O yüzden Che tişörtleri, saatleri, şapkaları, stickerları, kitapları, şarkıları, görselleri, filmleri ve daha birçok 'Che ürünü' bizzat dev Amerikan firmaları tarafından üretilip, satılıyor. Kapitalist çevreler Che'den güzel geçiniyor. Akıl tutulması yaşayan zavallı solcular da bu tezgaha su taşıyor. Salı günü de yazdığım gibi,  vahşi kapitalistlere yardım ve yataklıktan başka bir şey yapmıyor bu sosyalistler... Acınası ve üzücü bir haldeler. Bana karşı yazılan metinler de bu patetik hali örnekliyor maalesef.  Öte yandan bana gelen birçok mailden görüyorum ki vicdan ve akıl sahibi kimi solcular da bu büyük kapitalist oyuna karşı uyanmışlar ya da en azından bugüne kadarki tavırlarını sorguluyorlar. Küfürname gönderenler kadar çok değiller ama sayıları az da değil. 'Ben haksızlıkla ve adaletsizlikle mücadele etmek için solcu oldum. Che eğer yazdığınız gibi devrim bahanesiyle zalimlik yapmış biriyse, onu defterden silerim ama somut örnek verin bana. Özgür bir beynin tabusu olmaz. Che de tabu değil' diyor üniversite birinci sınıfta okuyan bir okurum mesela.
***
Zihni böyle berrak, açık fikirli, dogmaları olmayan her okur velinimetimiz... Vereyim somut örnek: Che'nin gerilla arkadaşı Regis Debray'ın (Loues soient nos seigneurs: Une education politique, Gallimard,1996) kitabından örnek. Debray anlatıyor:
'Che bölük komutanıydı ve kısa zamanda sertliğini herkesin görmesini sağladı. Bölüğünden çok genç bir gerilla biraz yiyecek çalmıştı. Che hiç mahkeme yapmadan hemen o gün kurşuna dizdirdi o genci...'
Bir başka yerde Debray, binlerce muhalif Kübalı'nın telef edildiği zulüm kamplarının fikir babasını da açıklıyor:
'1960 yılında Guanaha Yarımadası'nda devrimci çizgide olmayanlar için ilk zorunlu çalışma kampını, resmi adıyla 'çalışma yoluyla ıslah kampı'nı kuran Fidel değil Che'dir.'
***
Her şey bir yana Che'nin vasiyeti gözümüzün önünde duruyor. Şu satırlar kendisine ait:
'İnsanı verimli, şiddetli, seçici ve soğukkanlı bir öldürme makinesi haline getiren etkili nefret devrim için çok gereklidir'
Evet, ortada Rakel Dink'in muhteşem benzetmesiyle 'Bir bebekten katil yaratan karanlık'ı öven, insanın bir 'cinayet makinesi'ne dönüşmesini alkışlayan profesyonel bir barbar, Cabana hapishanesinde hem başsavcılık hem de hakimlik yaparken bu barbarlığını da uygulamaya geçirmiş, binlerce insanı kurşuna dizdirmiş bir zalim var. İnfazların birçoğunda bizzat orada bulunmuş, ölü bedenleri 'devrimin zaferi' olarak gören, 5 Şubat 1959'da Luis Paredes Lopez'e yazdığı mektupta 'İnfaz mangalarının idamları Küba halkı için bir zorunluluktur' diye kendini soğukkanlı biçimde savunan bir katil...
İnsanlığın umudunu Che'de görenler, bu barbarlığı alkışlayanlar hiç mi utanmıyorlar? Utanmıyorlarsa vahşi kapitalistlerle beraber bu barbarı sevmeye devam etsinler ama sakın bir daha vicdan ve adaletten bahsetmesinler!