Bazen koyu bir bulut çöküyor. Çöktükçe koyulaşıyor, koyulaşıyor, göz gözü görmez oluyor. Gelip o karanlık, insanın yüreğine oturuyor. Ali Akel'in Yeni Şafak'tan bir yazı yüzünden kovulması hadisesi öyle kara bir bulut işte. İnsanın umudunu tüketen bir bulut...
***
Akel geçtiğimiz hafta Uludere ile ilgili  sert bir yazı yazdı. 'Özür açıklanmaz, dilenir' dedi. Başbakan'ı çok ağır eleştirdi. Ve üzerinden birkaç gün geçmeden 16 yıldır çalıştığı gazetede kendini kapının önünde buldu. Peki ne oldu? Yazıyı önce yayınlayıp sonra da yazarı kovmak, yıllarca emek verdiği kurumdan bir günde tek bir yazı yüzünden gönderilmek ne anlama geliyor?
***
İşin gazete mutfağı boyutunu anlamak için tanıdığım ve vicdanına güvendiğim Yeni Şafak Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Yusuf Ziya Cömert'i hayal kırıklığı içinde aradım. 'Neden?' diye sordum, 'Nasıl yaptınız?', 'Niçin korumadınız?' Sesi sıkıntılıydı. Dedi ki 'Nagehan ben gazetede yoktum. Bir süre önce by-pass oldum. Hastanedeydim. Gazeteye 10-15 gün içinde döneceğim. Şayet ben işin başında olsam bunlar yaşanmazdı. Çünkü o yazıyı gazeteye koymazdım. Ben Uludere konusunda en doğru konuşanın Başbakan olduğunu düşünüyorum. Ona bu kadar ağır yüklenilmesini doğru bulmuyorum.' 'Peki kim kovdu Ali Akel'i?' sorusuna 'patronların kararı' cevabını verdi.
***
Kısacası yayın yönetmeni o yazıyı basılmadan görse işler başka türlü olacakmış. Yazıyı bizler bilmeyecekmişiz. Ali Akel de işine kaldığı yerden devam edecekmiş. Tabii yazısının basılmamasını kabul ettiği takdirde...
***
Yusuf Ziya Cömert'in yaklaşımıyla maalesef biz köşe yazarları zaman zaman karşılaşırız. Ben bu bakışı hiç doğru bulmam. Yazarın her yazısı gazetenin çizgisiyle çakışmalı mıdır? Aykırı görüşler dillendirilemez mi? Aksine! Bence bir yazar inandığını yazabileceği bir ortamda olduğunu hissederse potansiyelini kullanabilir. Tabii hakaret, hedef gösterme gibi suç teşkil eden yazılar kaleme almadığı sürece... Ancak bu meslekte 'yazıma hiç karışılmadı' diyecek yazarın sayısı da bir elin parmaklarını geçmez maalesef. Öyle ya da böyle gazetenin müdahalesine uğruyor yazılar. Benim de daha önce girmeyen yazılarım oldu. Bir de Yeni Şafak'ın belli bir fikri temsil eden gazete olduğunu da hatırlayalım. Yani 'bizde hükümete de yakın olan yazsın, Ergenekon'a inanmayan da' gibi bir tavrı zaten yok...
***
Demek ki gazetenin yayın yönetmeni olmadığı bir günde normalde girmeyecek bu yazı girmiş ve Yeni Şafak'ın patronları, belki Hilal Kaplan'ın yazdığı gibi 'Başbakan'a dava ve kader ortaklıklarından' belki de 'Aman Başbakan rahatsız oldu' çekincesinden akılalmaz bir şekilde 16 yıllık çalışanlarını kovmuşlar...
***
Ben bu meselede Yeni Şafak'ı yüzde 100 hatalı buluyorum ama bu hadise nedeniyle sanki o gazetede hiç eleştiri çıkamaz ya da hükümet kendisini eleştirenleri kapı önüne koyuyor yorumlarını da kasıtlı ve yalan olarak değerlendiriyorum. Ali Bayramoğlu uzun zamandır Yeni Şafak'ta yazıyor. Zaman zaman AK Parti'ye ve Başbakan'a çok sert eleştiriler de yapıyor. Yapmalı da. Bayramoğlu hiç de hükümet tarafından 'persona non grata' ilan edilmiyor. Aksine çok da seviliyor. Bayramoğlu gibi başka isimler de var... 'Hükümet attırıyor' meselesine gelince... Yusuf Ziya Cömert'e onu da sordum. 'Hiçbir şekilde hiç kimsenin bu konuda dahli olmadığı gibi haberleri de yoktu. Hatta haberler çıktıktan sonra Yalçın Akdoğan 'ne oluyor?' diye sordu. Başbakan'a da başka bir yerde sormuşlar ama konuyu bilmediğini, Ali Akel'i tanımadığını söylemiş.'
***
Kısacası ortak geçmişten mi, 'Başbakan hoşlanmaz' ön kabulünden mi bilinmez ama bir şekilde patronaj maalesef 'kraldan çok kralcılık' yapmış. Çok tatsız ve telafi edilmesi şart bir durum. Aksi halde meslek bir kez daha yara alacak... Keşke Ali Akel'e Başbakan sahip çıksa ve gazetesine yeniden alınması çağrısı yapsa...