Koronavirüs sürecinde de acayip şeyler yaşıyoruz.

Türkiye’de en olumsuz veri ile dünyadaki en olumlu veri kıyaslanıyor.

Güney Kore çok test yapıyor ama biz yapmıyorduk!

Almanya daha iyi tedavi ediyor ama biz edemiyorduk!

İtalya’da daha çok kişi ölmüştü ama bizdeki kadar hızlı ölmemişlerdi!

İngiltere ‘sürü bağışıklığı’na bıraktık, kendi kendimize atlatırız dedi.

Patladı.

103 bin vaka, 13 bin 729 ölüm!

İsveç de ‘sürü bağışıklığı’na bıraktı.

Patladı.

12 bin 540 vakadan bin 333 ölüm!

Sadece ABD, İtalya, İspanya, Fransa, İngiltere değil, Almanya, Belçika, Hollanda Türkiye’nin çok çok üstünde ve çok daha hızlı bir yayılmayla karşı karşıya.

Hele hele, Türkiye’de bir Allah’ın kulu, bırakın politikacıyı, ‘sürü’ bağışıklığı deseydi başına gelecekleri düşünün!

Ama hayır!

Bu ülkelerin dillerini konuşabilmekle övünen ‘Türk’ler, o dillerde yazılmış haberlerin aksine o ülkeleri değil Türkiye’yi topa tutmakla meşgul.

Topa tutmak diyorum, zira buna ‘eleştiri’ demek, eleştiriye haksızlık.

Bunlara ‘muhalif’ demek de muhalifliğe haksızlık.

Tamam;

Avrupa, ABD battı, bitti, gitti demeyelim.

Doğru da değil bu.

Bu durumdan çıktıklarında yine büyük devletler olacaklar.

Belki en önce yine onlar çıkacak.

Tamam;

Biz şahaneyiz, mükemmeliz, teğet geçti de demeyelim.

Zira bu da doğru değil.

Hatta her gün yeni bir tedbir alarak eksikleri kapatmaya, önlemleri arttırmaya çalışıyoruz.

Tamam;

Türk’ün Türk’e propagandasını yapmayalım…

Ama;

Türk’ün Türk’e dezenformasyonuna neden bu kadar meraklıyız?

Allah’tan bu tiplerin ve sözlerinin sağlık çalışanları üzerinde de bir ağırlığı yok da, işlerini moralleri bozulmadan yapabiliyorlar.

EKMEK, SU, GAZETE…

Geçen hafta sokağa çıkma yasağına medya da hazırlıksız yakalandı.

Ancak kararın açıklandığı cuma akşamından itibaren, ‘olası yeni sokağa çıkma yasakları’ sırasında gazete dağıtımı için çalışmalar başladı.

Çözümü İletişim Başkanlığı açıkladı.

Bütün gazeteler ring halinde çalışacak dağıtım araçları, su bayileri ve Vefa Sosyal Destek Birimleri tarafından evlere ulaştırılacak.

Dileriz bu haftaki ilk uygulamadan sonra sistem biraz daha geliştirilir, özellikle dağıtım araçlarının sitelere servis yapması gibi halkın gazetelere erişimi daha da kolaylaştırılabilir.

Ben İletişim Başkanlığı’nın gazete dağıtımına ilişkin düzenlemeleri açıklamadan önce söze “Devletimiz bu iki gün boyunca halkımızın acil ve temel ihtiyaçlarının karşılanmasına yönelik düzeni sağlamaktadır” diye başlamasını önemsedim.

Zira gazete, -henüz su şişeyle satılmıyorken- “iki ekmek, bir gazete” diye ısmarlanırdı bakkallara sabahları.

Gazetenin ‘temel ihtiyaç’ konumunu koruması, halkın haber alma hakkının korunması anlamına geliyor.

Bu konuda çaba gösterenlerin hakkını teslim etmeliyiz.

Ben kendi tanıklığımdan sorumluyum. Bu konuyu sıcağı sıcağına Sabah Ankara Temsilcisi Okan Müderrisoğlu’nun aramasıyla konuşmaya başladık. Son konuşmamız önceki akşamdı ve sonuç alınmak üzereydi.

Sözcü yazarı Deniz Zeyrek’in ve fiili gazeteciliği bırakmış olsa da meslekten desteğini çekmeyen CHP Eskişehir Milletvekili Utku Çakırözer’in çabalarını da eklemeliyim.

İçişleri Bakanı Süleyman Soylu ve nihai olarak İletişim Başkanı Prof. Fahrettin Altun’un olgunlaştırdığı bir çözüm oldu bu.

Halkın gazetelere erişimini sağlayacak bir çözümün Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın olurunu alacağından zaten sanırım herkes emindi.

Her gün gazete için emek verenler ve okurlarımız adına çözüme katkı veren herkese teşekkürler.

ETİMOLOJİ: GAZETE

Kelimenin kökeni Venedik dilinde ‘kesecik’ ve ‘bozuk para birimi’ anlamına gelen ‘gaza’ya dayanır. İlk gazetelerin ortaya çıkmasıyla birlikte ‘parayla satılan haber bülteni’ anlamında İtalyanca ‘gazetta’, Fransızca ‘gazette’ olarak kullanılmış; gazetelerin yaygınlaşmasıyla birlikte Türkçe dahil birçok dünya diline taşınmıştır.

Kaynaklarda, eski Yunanca ‘gáza’ ve eski Farsça ‘ganz’ kelimesinin de ‘hazine’ anlamına geldiği, bu nedenle Venedik’te ‘kesecik/bozuk para’nın da kökeni olabileceği belirtilir.

Netice, gazete adı, fiyatını gösteren bozuk paradan gelse de, zaman geçtikçe ‘hazine’ anlamını da içermiştir denilebilir.

İngiltere’de bu adın ilk kullanımı da enteresan. 1665’te Oxford’da ‘vebaya karşı’ yayınlanan bir bildiri için kullanıldı.