Avrupa düşünce kuruluşlarındaki uzmanlar, geçen yaz, "Trump yeniden seçilirse" karamsarlığı içindeydiler. Ancak yine de, "birinci döneminden daha ağır başlı davranır; kurumları dinler, Avrupa ile müttefiklikten çıkarları olduğunu anlar" iyimserliğini öne çıkarıyorlardı.

Karamsar gerekçeler doğru çıktı.

Trump; kurumları dinlemek yerine onları dönüştürmeyi seçti; bütün kadroları değiştirdi. Avrupa ile ortaklıktan çıkarları olduğunu değil, Avrupa'nın kendi çıkarına ABD'den yararlandığını söyledi.

Üzerine bir de Rusya-Ukrayna savaşında-şimdilik tam olarak Rusya'dan yana değil ama-Ukrayna'ya karşı tavır aldı.

Oysa Ukrayna'yı Rusya'ya karşı NATO üyeliği sevdasına ABD ve Avrupa birlikte kışkırttı.

Rusya'nın saldırısını önlemeye yönelik hiçbir şey yapmadılar.

Rusya'yı zayıflatmak ve zayıf göstermek için Ukrayna'yı kullandılar.

ABD'li vahşi senatörlerin dediği gibi, "Onlar ölecek, Amerikalılar ölmeyecek, biraz para harcayacağız!"

Trump'ın, ABD Başkanlarının 'Beyaz Ev'inde misafir ettiği Ukrayna Cumhurbaşkanı Zelenski'ye muamelesi, "Para verdik minnet duy ve biat et" karakterinin dip seviyesiydi.

Avrupa buna yabancı değil.

Trump bu karakteri dedesinin geldiği Avrupa'dan alıyor.

Trump'ı eleştirmek, Avrupalı liderleri daha iyi birer karakter sahibi yapmaz.

Avrupalı liderlerin, son Türkiye ziyaretlerinde en çok paradan söz ettiklerini hatırlamak yeterli.

NATO'nun Avrupalı ortakları ve Kanada liderleri, Ukrayna lideri Zelenski'nin yanında durdu.

Füze, uçak, silah, mühimmat, para vaatleri havada uçuştu.

"Asker gönderelim" bile dediler.

Ama kimse şu soru üzerinde konuşmadı: "Nereye kadar?"

Rusya'nın savaş üretimiyle 'taşıma su' ile mi yarışacak Ukrayna?

Avrupa liderleri, kaç yıl daha milyar eurolar ödeyebilecekler?

İktidarlar ABD'deki gibi değiştiğinde ne olacak?

Elbette bu soruları ve cevaplarını biliyorlar: Sürdürülemeyecek.

İlk anda güçlü bir destek gösterip, Trump'a nazire yapıyorlar.

Ama onlar da 'en kısa sürede' barış, en azından sükunet arıyorlar.

Ellerinde de Trump'ın söylediğinden çok farklı seçenekler yok.

"Asker göndeririz" tafrası da boş.

Ukraynalıları kendileri için ölüme sürükleyenlerin hiçbiri Ukrayna için ölmeye hazır değil.

"Biz 'Barış Gücü'nden söz ediyorduk" diyecekler.

ABD de Avrupa da, Rusya'yı değil Ukrayna'yı 'barışa zorluyor'!

Sanki savaşı Ukrayna başlatmış gibi...

Zelenski'nin, "ABD ile yer altı kaynakları anlaşmasına hazırım" mesajını Avrupa'dan vermesi neden?

Biri açıkça söyleyerek, diğerleri 'öyle değilmiş' gibi yaparak...

Putin iki tarafa da, Bond filmindeki gibi "Rusya'dan Sevgiler" gönderiyor.

ZELENSKİ DERSLERİ: BATICI LİDERCİK ROLÜNE SOYUNANLARA DİKKAT

Avrupalı liderler Trump'ın Zelenski'ye davranışını üstlerine alınmış görünüyorlar.

Aynı muamele ile karşılaşmak her an mümkün...

Düşünsenize, Macron ayrı fırça yiyor, Meloni ayrı...

Yapar mı, yapar.

Zira İkinci Dünya Savaşı'nda da, sonrasında Marshall Yardımları için de çok para harcadı ABD.

Trump için eski yeni fark etmez, gündeme getirebilir pek ala...

Bizim farkımız bu.

Kimsenin parasıyla bağımsız olmadık.

Ülke sınırlarımızı kendi kanımızla çizdik, cetvelle çizip vermediler.

Ülkemizi ayağa kaldıracağız diye kimsenin vesayetine girmedik.

Para veya 'batılı yerine konulmak' için ülkemizi komşularımızla savaşa sokmadık.

Bu yazdıklarım, bunların denenmediği anlamına gelmez.

Defalarca denendi.

Yerli ve milli isimleri, kadroları devletten uzaklaştırdılar.

Darbelerle siyasi iradeyi 'iktidarsız' hale getirdiler.

Türkiye'yi vesayetlerine sokacak parti lideri bile buldular.

"50 cent'e muhtaç" edenler geldi yerlerine.

IMF kredisine bağımlılık Beyaz Saray'da utandıran görüntülere yol açtı.

Seçim ittifaklarını Batılı ülke büyükelçiliklerine onaylatanlar da çıktı sonraları...

Milli insansız-insanlı savaş uçağı, helikopter, füze kalkanı, elektrikli otomobil yapılmasından; Ege ve Akdeniz'de Türk Donanması'nın etkinliğinden, Azerbaycan'ın Karabağ topraklarının işgalden kurtarılmasından, Libya'da iç savaşın bitirilmesinden "tıpkı bir Batılı gibi" üzülen, endişe duyanlar...

Ve tabii;

Ayasofya'nın cami olmasından, İstanbul'u rakip Avrupa şehirlerinin önüne geçirecek projelerden tıpkı bir "Batılı gibi" öfkeye kapılan daha az kifayetli ama daha çok muhteris olanlar da...

Zelenski nezdinde bütün Avrupa liderlerinin Washington'da gördüğü "bağımlı" muamele, Türkiye içinde Batı bağımlısı siyasi muhterislerin nelere mal olabileceğini yeterince anlatmış olmalı.

DEĞİŞTİRİCİ, DÖNÜŞTÜRÜCÜ GÜÇ

Türkiye Libya'da iç savaşta meşru hükümet tarafında yer aldı ve müdahil oldu; paralı çete lideri Hafter püskürtüldü.

Bugün, Türkiye iki tarafı birleştiriyor, Hafter'in oğlu İstanbul'da ticari ortaklıklar peşinde koşuyor.

Türkiye, Azerbaycan'ın Ermenistan işgalindeki Karabağ'ı geri almasına destek verdi; bugün Ermenistan Başbakanı Paşinyan Türkiye ile dostluk için kendi ülkesinde 'batı yanlıları' ile mücadele ediyor.

Türkiye, Suriye'de muhaliflere destek verdi; muhalifler kazandı. Dün Türkiye ile Şam arasında arabuluculuk için Rusya'dan yardım isteniyordu, bugün Rusya, Şam ile 'deniz üsleri' konusunda Türkiye'den arabuluculuk istiyor.

Türkiye, müttefiklerinin ambargolarının da etkisiyle savunma sanayini geliştirdi; havacılıkta, kara araçlarında ve sistem yazılımlarında uzmanlaştı. Dün araç-gereç satmasına ambargo konulan Avrupalı savunma şirketleri, bugün Türk şirketleri tarafından satın alınıyor.

Türkiye, terörle mücadelede güvenlik kabiliyetlerini güçlendirdikçe 'sivil siyasi özgüveni' de arttı. Düne kadar 'Batı örnekleri'yle çözüm ararken Batı'dan durdurulan çözüm, bugün siyaset içinde, siyasi liderlikle çözüldü.

Fazlası var, eksiği yok...

'ERDOĞAN ÇÖZERSE ATATÜRK OLUR'

Yıllar önce 'çözüm süreci' başladığında böyle diyenleri çok duydum Ankara'da.

Bazılarının samimiyetini not etmeliyim, sürecin her aşamasını 'aman bozulmasın' endişesiyle izlediler. Ama çoğunun gözlerinde 'bozulsun' beklentisi vardı.

Terör örgütünün Batılı himayecileri süreci bozdurdu. Siyasi ve mesleki ikballerini onlara bağlayanlar da rahatladı.

Üzgün göründüler kameralar önünde ama sevindiler.

Bugün de aynı yüzleri görüyor, aynı sesleri duyuyorum.

Aynı kişiler...

Dedim ya, birçoğu 'olmasın' istemiyor.

Ama Erdoğan'a Atatürk demek istemiyorlar.

Rahat olun, demeyin.

Erdoğan da demenizi istemez kanımca.

Fitne çıkarmayın yeter.