28 Şubat İttifakı'nın 6'lı masasından bir cumhurbaşkanı adayı çıkmayacağı kesin gibi görünüyor.

Masadaki en küçük sandalyeye oturan bile 'aday kriterleri' koymaya kalktıysa durum budur.

Masa dışında, İstanbul ve Ankara belediye başkanları sahada adaylık çalışmalarını sürdürüyorlar.

Bunu, adaylık sorularına 'yuvarlak' cevaplar vermelerinden anlıyorsunuz.

Son duruma dair duyduklarımı isimlere göre yazdım, 've çevresi' diye genişleterek okuyun:

Aslında aday için 'konuşulmayan' bir temel görüş ayrılığı var: Sağdan mı olacak soldan mı?

Soldan masada tek CHP var ve HDP'nin desteğini alabileceği algısıyla 'iki parti' gibi hareket ediyor.

Masadaki diğer 5 parti sağda ve 'kazanacak aday' ifadesiyle aslında 'sağcı olsun/biz belirleyelim' diyorlar.

Zira sol oylar -HDP dahil- cumhurbaşkanı seçmek için yeterli değil.

Potansiyel adaylar arasında tercihini veya istemediği isimleri saklayanlar, kriz yaratmamak için 'seçilebilecek aday olmalı' bahanesine sığınıyor.

'Mansur Yavaş mı, Ekrem İmamoğlu mu' sorusunu sağ-sol okuyun. İmamoğlu 'sol' değil ama CHP'nin sosyalist kanadı onu istiyor, 'her kalıba girebildiği' düşüncesiyle.

Yavaş da MHP'den CHP'ye geçerek ülkücüleri idare edebildiği için, ittifakın sağ kanadının adayı olup 'solcuları idare edebileceği' düşünülüyor.

Kılıçdaroğlu, belediye başkanlarının aday olmaması konusunda kararlı, kendisi aday olmak istiyor, ancak ortaklar ikna edici bir isim önerirse razı gelebilir.

Akşener, Kılıçdaroğlu'nu istemiyor, İmamoğlu'nu tercih ediyor; çok sıkışırsa Mansur Yavaş'tan yana oy kullanabilir. Gerekçesi 'kazanacak aday'...

Karamollaoğlu da 'kazanacak aday' vurgusunu yapıyor; onun tercihi masadan Ali Babacan, dışarıdan Abdullah Gül; olmazsa Mansur Yavaş.

Babacan ve Davutoğlu'nun kafasında aralarından biri veya yeniden Gül formülü olsa da, gerçekçi düşünerek, Kılıçdaroğlu ve İmamoğlu'na soğuk, Yavaş'a sıcak bakıyorlar.

CHP'de Kılıçdaroğlu'nu isteyenler İmamoğlu'nu uzun süre önce liste dışında bırakmıştı, son zamanlarda İmamoğlu grubundan Kılıçdaroğlu'na dönüş başladı.

Ancak bunlar Kılıçdaroğlu'nun adaylığı için 5 partiyi ikna etmiyor. Ayrıca Akşener ve HDP de İmamoğlu'nu desteklemekten vazgeçmiş değil; en azından henüz.

Bu yüzen son günlerde CHP'den 'bizim adayımız Kılıçdaroğlu' açıklamalarını daha sık duyuyoruz.

Kılıçdaroğlu da 'devlet kurumlarına baskın, karanlık eylemi vb çabalarını' yoğunlaştırdı.

CHP seçmenine 'ben bu kadar mücadele verirken dışarı mı iteceksiniz, benim getirdiklerime mi yedireceksiniz' mesajı veriyor.

Heybenin dibinde irice bir turp daha var.

6 parti de anketlere büyük önem veriyor.

Bir başka deyişle, yukarıda anlattığım durum, anketleri çok önemli hale getiriyor.

CHP ve İYİ Parti'nin yaptırdığı anketlerden de Yavaş birinci çıkıyor.

Bu durumdan da Kılıçdaroğlu'nun dışında rahatsız olan yok gibi.

Millet İttifakı partilerinden birinin yetkili isimlerinden bir dostum, "İmamoğlu tanınmıyordu, AK Parti karşıtı koalisyon rüzgarıyla seçildi, ama çok öne çıktı, çok konuştu, insanlar onu tanıdıkça desteklerini çektiler. Şimdi de Mansur Yavaş tanınmamanın, öne çıkmamanın, az konuşmanın avantajını yaşıyor" dedi.

Ona göre, Akşener'in oyu hâlâ İmamoğlu'ndan yana ama Kılıçdaroğlu'na karşı kişisel tercih yapamayacağı ve İmamoğlu'nun desteği de azaldığı için yavaş yavaş anketleri bahane etmeye başlayacak.

TARİH TEKERRÜR EDİYOR / 1914 BENZERLİĞİ

HDP'li Garo Paylan, 'Türkler Ermenilere soykırım uyguladı' kararı alması için TBMM'ye önerge verdi.

Paylan Ermeni etnik kimlikli Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı ve milletvekili.

Sadece tarihi bir yalanı söylemiyor, millete de hakaret ediyor, Ermeni çetelerin katlettiği Müslüman halkın ruhlarını sızlatıyor..

Dahası, Ermenistan'ın Karabağ'dan atıldıktan sonra başlattığı Türkiye ile yakınlaşma çabalarını sabote ediyor.

Sözüm ona 'solcu' olduğu halde, Türkiye'de kışkırtılmaya çalışılan 'yabancı düşmanlığı'nın rüzgarını Ermeni düşmanlığına çevirmeye çalışıyor.

Ermeni-Türk, Ermeni-Müslüman tartışması ne kadar büyürse mutlu olacak!

Kim kimi kesti, kim kimi doğradı, karnını deşti, başını kesti lafları havalarda uçuşurken mutlu olacak!

Çünkü onun 'zihinsel ataları' da öyle yapmıştı.

Öte yandan, yazı da yazdığı Agos gazetesinin kurucusu merhum Hrant Dink, onun gibi, onlar gibi olmadığı için katledildi.

Yerlerine, Hrant'ın kınadığı "Batı'nın arkasını sıvazladığı" Paylan gibi modeller geldi.

Kaset kumpası ile genel başkan değiştiren partileri konuştuğumuz kadar, bunun üzerinde de durmalı değil miyiz?

Partisi HDP, genel başkanı tarafından "Sırtını PYD'ye, YPG'ye, YPJ'ye dayadığı" açıklanan bir parti.

PYD, YPG, YPJ, militan maaşlarını ABD Savunma Bakanlığı'nın ödediği bir 'lejyoner örgüt'...

HDP'nin eski yönetici ve milletvekillerinin bazıları ya PKK terör örgütüne katılmış ya da örgütün destek aldığı ülkelere kaçmış.

Aralarında teröristleri yöneten, çukur teröründe silah ve malzeme taşıyan, yakalanan teröristlerin cep telefonlarını çalarak delil karartanlar da var.

Türkiye'ye karşı yabancı ülkelerle ittifak halinde çalışıyorlar.

Şimdi dönün 1900'lerin başına bakın.

Zor değil.

İnternetten binlerce araştırmaya, makaleye, kitaba erişebilirsiniz.

1914'te Osmanlı'da kaç Ermeni siyasi partisi bulunduğunu, Meclis-i Mebusan'a 18 Ermeni milletvekilinin nasıl seçildiğini, 4'ünün neden yemin etmeye bile gelmediğini, birinin Rusya'nın Osmanlı'ya karşı kurduğu Ermeni Taburu'na katıldığını ve Muş'ta çatışmada öldüğünü, birinin yurtdışına kaçtığını, ikisinin Ermeni çetelere elebaşılık yaptığını göreceksiniz.

Aynı anda partilerinin de sırtlarını İngiltere, Fransa ve Rusya'ya dayayarak, Balkanlar'da yenilmiş Osmanlı'dan daha fazla imtiyaz istemelerini, 'vermezseniz iç savaşa gider' diye tehdit etmelerini okuyacaksınız.

O günlerde yapılanlarla bugünlerde olanlar arasındaki benzerlikler bizi uyandırmayacaksa, hiçbir şey uyandırmaz.

Mesele, "Asala terörü bitti yerine PKK'yı koydular"dan daha fazladır.

'Soykırım' iddiası, Türkleri 'belini doğrultamayacak hale getirme' hedefinin bir parçasıdır.

Payandaları da etki ajanlarıdır.