Gayrimeşru örgütler, kendilerini başka ülkeleri kontrol altında tutmak için kullanan devletler sayesinde yaşıyor.

Almanya'da Kızıl Ordu fraksiyonu (RAF), İtalya'da Kızıl Tugaylar (BR), Fransa'da Action Directe (AD) vb gibi aşırı solcu terör örgütleri, 70'li yılların başlarında kuruldu.

Ortak özellikleri, 2. Dünya Savaşı sonrası Avrupa'nın yeniden inşası ve büyümesi sırasında vahşi kapitalizme karşı olmalarıydı.

Anlaşılır gibi görünebilir.

Ama onları 'terör örgütü' sınıfına sokan, cinayet, infaz, bombalama, adam kaçırma, fidye, soygun gibi yöntemler kullanmalarıydı.

İdeolojik olarak Sovyetler Birliği Komünizmi'ni paylaşıyor, ülkelerini yönetilemez hale getirerek 'sosyetik devrim' yapmayı hedefliyorlardı.

Sovyetler de, karşısında büyüyen, güçlenen Batı'ya karşı onları destekliyordu.

Bu örgütler, ülkelerini uzun süre teröre boğdular.

1980'lerin ortasından itibaren dağılmaya başladılar.

90'ların sonuna kadar tamamen ortadan kalktılar.

Hemen hemen aynı yıllarda...

Sovyetler'in de aynı tarihlerde zayıflaması ve dağılması tesadüf değildi tabii.

Moskova'dan aldıkları mali destek kesildi, ideolojik desteğin anlamı kalmadı.

Hiçbir örgüt, bir başka Avrupa ülkesine kaçıp barınamadı.

Başka nedenler de var: Zamanın önde gelen solcu entelektüelleri şiddeti meşrulaştıran teoriyi ve terör pratiğini kınadı.

Örgütlerde itirafçılar çoğaldı.

Almanya'daki gibi elebaşları 'cezaevinde intihar etti'!..

Şiddete bulaşmayanlar sol partiler içinde eridi.

Buna rağmen ne Almanya RAF'ın ne İtalya BR'nin ne de Fransa AD'nin peşini bırakmadı.

Almanya, daha birleşmeden önce Doğu Almanya'ya kaçan 10 RAF üyesini bulup hapse attı.

İki militan 1999'da Avusturya'da yakalandı, biri çatışmada öldürüldü.Halen bulunamayan 4 RAF'çıyı da hala arıyor.

Her cinayette RAF izi var mı yok mu bakıyor.

İtalya, 2009'da, bir yeni oluşumu ilk toplantısında yakalayarak sıkı takibini gösterdi.

İdeoloji, teori ve pratikleri kötü bir kopya olan Türkiye'ye yönelik terör yapan örgütlerin nasıl hayatta kaldıklarını bu örneklere bakarak anlayabilirsiniz.

Sovyetler'in bıraktığı terör örgütü mirasını Avrupa ülkeleri birbirlerine karşı kullanmadı.

Ama kendi içlerindeki örgütleri bitirdikten sonra, hep birlikte kopyasını Türkiye'ye karşı desteklediler.

70'li yıllarda Türkiye'de de Avrupa'dakilerin benzeri örgütler aynı şekilde yok oldu.

Ama yerine, tam da onların bittiği yıllarda PKK ortaya çıktı.

Avrupa'dakinin aksine solcu, sosyalist kim varsa şiddeti meşrulaştırdı.

Terörü kınamak yerine devleti kınadı.

Arkalarında bitmekte olan bir Sovyet ideolojisi ve soğuk savaş gücü değil kapitalist Avrupa oldu...

Olan biten ne kadar basit değil mi...

RUSYA TÜRKİYE İLE ANLAŞIYOR, ABD VE AVRUPA DA ANLAŞMALI

Atlantic Council analisti emekli ABD subayı Rich Outzen'in son makalesi önemli.

Benim cümlelerimle özeti şu:

"Rusya'nın Türkiye'nin Suriye'de YPG'den kaynaklanan güvenlik kaygılarını 'anladığını' söyledi. Bu Türkiye'de 'yeni harekata zımni destek' olarak değerlendirildi.

Her ne kadar Rusya, Türkiye'ye yönelik tehdidi 'ABD kontrolündeki YPG tarafı' olarak anlıyor ama Türkiye'nin Rusya'nın kontrolündeki Tel Rıfat bölgesindeki YPG'yi de kast ettiğini biliyorsa da; YPG'ye yönelik Türk operasyonundan yarar umuyor.

Zira zayıflamış bir YPG, ABD'nin de elini zayıflatıyor, YPG'yi Esad'a yaklaştırıyor; ayrıca İran'ın kuzey bölgesine nüfuz etmesini de önlüyor.

...

Yeni bir Türk harekatını anlamak için bazı 'sakıncalı gerçekler' artık anlaşılmalıdır:

ABD'nin ortağı Suriye Demokratik Güçleri (SDG) gerçekte YPG tarafından yönetiliyor ve YPG'ye de PKK egemen. PKK da ABD ve AB için 'terör örgütü'...

YPG, 2003'te PKK'dan ayrıldığını ilan etse de ideoloji, yöntem ve komuta ilişkilerini korumaktadır.

PKK ayrıca Esad rejimi ile de 'zımni ittifak' içindedir ve bu ittifak sadece Türkiye'ye değil, Suriye muhalefetine ve PKK'lı olmayan Kürtlere karşı bir ittifaktır.

YPG, Türkiye ve Suriye'deki bombalı araçlı ve diğer terörist saldırılardan vaz geçmiş değil.

...

Türkiye'nin 30 km'lik 'güvenli bölge'sini tamamlama harekatı, Suriye iç savaşını sona erdirmek için müzakere pozisyonunu güçlendirecektir. Ayrıca, Suriyeli müttefiklerini koruyacak, sığınmacı dönüşlerini sağlayacak, bölgenin yeniden Türkiye'ye yönelik terör üssü olarak kullanılmasını önleyecek.

Harekatları, Türkiye'de yapılacak seçimler, Kürt karşıtlığı veya Erdoğan'ın sözde hastalıklı düşünceleri açısından açıklamaya çalışanlar, bu mantığı görmezden geliyor.

...

Moskova'nın Ukrayna'daki askeri sorunları; ABD'nin harekatları engelleme kabiliyetinin olmaması; buna karşı Türkiye'nin sahip olduğu insansız hava araçlarının Libya, Suriye, Karabağ ve Ukrayna'da gösterdiği başarısı; artan askeri kapasitesi ve Rusya-Ukrayna savaşında arabulucu rolü, İsveç ve Finlandiya'nın üyelik başvurusunda NATO üzerindeki etkisi, Türkiye'nin elini güçlendiriyor.

...

Rusya ve ABD'nin Türkiye'nin geri adım atmasını sağlamaları pek mümkün değil. Zira, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın Suriye'deki terör tehdidine karşı 2016'dan bu yana dediğini yapacağını ortaya koydu.

...

Peki şimdi ne yapmak gerekir?

Palavralar ve tehditler işe yaramaz.

Ekonomik yaptırımlar önceki operasyonları caydırmadı.

Silah ambargosu zaten yürürlükte ve işe yaramıyor.

ABD, harekatı askeri yöntemlerle de durduramaz.

...

Ama;

ABD'nin, daha önce yapılan anlaşma gibi, Türkiye'nin kazanımlarını kabul ederek ve net sınırlar üzerinde ısrar ederek operasyonu sınırlandırma ihtimali var. Bu, ABD için en iyi seçenek olabilir.

Ruslar aynı gemideler ve Lavrov Ankara ziyaretiyle, Türkiye'nin yeni harekatından Rus çıkarlarına en az zarar verecek sonucu almaya çalışıyor.

ABD ve Avrupa da benzer şekilde en üst düzeyden, karşılıklı olarak kabul edilebilir şartlar aramak için çalışmalı.

Sadece Türkiye'yi 'uyarmak' veya 'kınamak' geçmişte işe yaramadı, yine yaramaz."

Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu, geçen ay, Türk Medya Ankara Temsilcisi Melik Yiğitel'e, "ABD'liler 'endişeleri anlıyoruz' diyorlar; sadece anlamayın gereğini de yapın. Biz gereğini yaparız" demişti.

Muhatap ülkelerde karar vercilerin dışında herkes, 'gereğinin ne olduğunu' gayet iyi anlamış.

Karar vericiler ise hâlâ bulundukları yükseklikte oksijen azlığından muzdarip, bilinç kaybından kurtulamamış görünüyor.

Outzen'in makalesine bir ek yapmam gerekirse;

Türkiye, -bunu Erdoğan olarak da anlayabilirsiniz- başta terörle mücadele olmak üzere, Ege ve Akdeniz'de uluslararası hukuk ve anlaşmalardan doğan hakları, AB üyeliği sürecinde karşılaştığı haksızlık ve adaletsizlere karşı 'eskisinden çok daha net, keskin, güçlü' bir şekilde; söz sahibi olduğu 'her uluslararası platformda' mücadele edecek.

Bu mücadelesini de 'gerektiğinde sahada sonuçlar alarak' destekleyecek.

Yunanistan'ın Lozan ve Paris anlaşmalarını çiğneyerek Ege adalarını askerileştirmesine karşı Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın dün verdiği 'şaka yapmıyorum' mesajı, Suriye'de yapılan ve yapılacak harekatlardan bağımsız düşünülmemelidir.

Terörle ve her türlü uzantılarıyla mücadele konusunda NATO için koyduğu şartlar da öyle...

Türkiye, ABD ve AB'nin 'gelmesin' diye çaba gösterdiği 'o gün'e geldi...

THE REPUBLIC OF TÜRKİYE

Türkiye, uluslararası alanda 'Turkey' olarak kullanılan adının 'Türkiye' olarak kullanılmasını istedi. BM, kararı onayladı ve resmi sitesinde yazım değişikliğini gerçekleştirdi.

Yakıştı da...

Gecikmiş bir adımdı...

"Ne olacak canım, ikisi de aynı şey, alışılmışı varken... Hem İngilizce dünya dili" demeyin...

Fransızlar dememiş mesela...

NATO bu yüzden ikili 'logo' kullanır: 'NATO/OTAN'...

NATO, İngilizce 'North Atlantic Treaty Organization'un, OTAN, 'Organisation du Traité de l'Atlantique Nord'un kısaltmasıdır.

İngiltere-Fransa ortaklığıyla 1970'lerin başında geliştirilen ve 25 Temmuz 2000'de 113 kişinin öldüğü ilk ve tek kazasından sonra üretimden kaldırılan sesten hızlı yolcu uçağının adı, İngiltere'nin Concord ısrarına rağmen Fransızca Concorde olarak konulmuştur.

Örnekleri çok.

Umursamayanlar da var.

Ama Türkiye oldu, güzel oldu.