Önceki gün AKŞAM'ın manşetiydi; ABD bunca uçak gemisini, B12 ağır bombardıman uçaklarını ve mühimmatını, füzelerini İsrail kıyılarına kimin için yığdı?

Mesele İsrail'i korumaksa, balistik füze savunma sistemini göndermişti zaten.

Ama anlaşılan, İsrail'in saldırılarına karşılık veren olursa, isim verelim, İran'ı vurma planı da hazır.

Güçlü ülkelerin, birbirleriyle savaşlarını 'üçüncü bölgelerde' verdikleri ve bunun için doğrudan kendi silahlı güçleri yerine 'proxy/uzak sunucu' dedikleri 'vekil güç' kullandıkları bilinir.

Bu vekil güç, bazen doğrudan üçüncü devletler ama çoğunlukla devlet dışı organizasyonlar olur.

İran'ın Hizbullah'ı, ABD'nin Suriye'de PKK/YPG'yi kullanması gibi.

Vekil güç, asıl gücün çıkarlarına hizmet eder.

Gerektiğinde kendisine zarar gelmesini, maliyet ödemeyi de kabullenir.

ABD ile İsrail arasında bir vekil güç konuşulacaksa, İsrail'in ABD'nin vekil gücü olduğundan söz edilebilir olmalıydı.

Ama İsrail adına 'saldırı' durumuna geçtiğinde 'vekil güç' tanımı artık ABD için geçerli olur.

ABD'nin Ortadoğu'daki çıkarları için İsrail'i koruması anlaşılabilir.

Ama İsrail'in vahşette bu kadar ileri gitmesine kol kanat germek ABD'ye nasıl bir yarar sağlıyor?

Açık ki, sağlamıyor.

Aksine zarar veriyor.

Buradan bakınca, ABD siyaseti de bu 'vekil güç' konumundan uzakta değil.

Zira İsrail ABD yönetimi ve siyasetine dilediğini yaptırabiliyor, yaptıklarını savundurtabiliyor ama ABD yönetimi ve siyaseti İsrail yönetimine bırakın bir şeyler yaptırtmayı, 'dur', hatta 'bekle' bile diyemiyor!

ABD'nin -en azından kendi halkının çoğunluğunu inandırdığı- demokrasi, özgürlükler, adalet ve insan hakları savunuculuğu iddiasını toprağa gömüp, üzerine beton döküyor.

Kimin veya neyin adına?

Değerlerini kaybeden ülkelerin önce kabiliyetlerini sonra da güçlerini kaybetmesi sadece zaman meselesidir.

İŞÇİNİN EMEKLİLİK PRİMİNE ÇÖK, EĞLENCEYE HARCA!

Ankara Büyükşehir Belediyesi, Cumhuriyet Bayramı için 69 milyon TL konser parası ödeyecek.

Başkan Mansur Yavaş, parayı inkar edemedi, "Daha ödemedik, inceleyeceğiz" demekle yetindi.

Ne yapacak?

Müteahhidi arayıp, "Yahu milletin diline düştük, sen şu faturayı biraz kıs" mı diyecek?

"Başkan, batarız. İhale yaptık, fiyatı verdik, onayı aldık. Şarkıcıya, davulcuya, zurnacıya para verdik" cevabı almayacak mı?

Belki, "Başka yerden çaktırmadan kapatırız" diyerek ikna edecek, rakamı düşürecek...

Sonra önümüzdeki ballı ihalelere bakacağız!

Ne demişti İstanbul'daki mevkidaşı, "İstanbul nimet nimet"...

Ama Ankara'nın nimetleri yetmiyor demek ki, işçinin primine çökmeye kadar geliyor sıra...

Birkaç günlük eğlence için 69 milyona onay veren Ankara Büyükşehir Belediyesi, kendi işçisinin, memurunun 'gelecek güvencesi' olan SGK primlerini yatırıyor mu dersiniz?

Yazık ki hayır.

Geçen mart ayında 'SGK yüzsüzü' belediyeler açıklanmıştı.

Aralarında AK Partili belediyeler de var.

Ama borçlu başka yüzsüz başka.

Yüzsüz, borcu olduğu halde har vurup harman savurana denir.

ABB, mart ayında 5,7 milyar TL borçluydu SGK'ya.

Diğer borçluların çoğu, adları ortaya atılınca apar topar ödeme kuyruğuna girdiler SGK ile.

Ama Mansur Yavaş'ın belediyesi, marttan sonraki 5 ayda borcunu 2,6 milyar TL daha biriktirdi!

Eh, 8,3 milyar TL SGK'ya borç takılmış, bunun içinde 69 milyon çerez parası...

SGK borcu deyince sıradan bir 'devlete borç' gibi anlaşılıyor ya.

Yanlış.

SGK primi, işçinin, memurun emeklilik güvencesi demek.

Çalışanların primi yatırılmadığında SGK açığı Hazine'den kapatmak için hükümetlerin kapısına dayanıyor.

Hükümetler de Hazine'den para verirken eli sıkı davranıyor.

Olan emeklilere oluyor.

Suçlu da hükümet oluyor!

Primleri yatırmayan yüzsüzler, "Hükümet emekliye düşük zam yaptı" diye bir de muhalefet yapıyor!

"CHP'li Cumhurbaşkanı adayı" rolüne ısınma hareketleri yapan Mansur Yavaş, SGK primlerinin üzerine yattığı kadar davul zurna müteahhidinin 69 milyon alacağının üzerine yatabilecek mi?

Yatamayacak.

"ŞANSÖLYE'NİN ZORLUKLARI" DEMİŞTİM...

Almanya Başbakanı Olaf Scholz'un Ankara ziyareti öncesi, Türkiye'ye uyguladıkları örtülü-açık ambargoları kaldırma vaatlerine şüpheyle baktığımı yazmıştım.

Dayandığım gerekçeleriyle birlikte...

Olumlu beklenti için somut verilere ihtiyaç var, o adımları görmek gerek görüşümü paylaşmıştım.

Scholz Ankara'da, gündemdeki en somut konu olan Almanya'nın da ortağı olduğu Eurofighter Typhoon savaş uçaklarının Türkiye'ye satılmasının önünü açan bir konuşma yapmıştı.

Çok açık konuşmamıştı.

Ben de aslında Almanya'nın Türkiye ile işbirliği konusunda 'zorunlulukları' olduğunu, ancak siyaseten de bazı 'zorlukları' olduğunu belirterek, 'bir ölçüde' anlayışla karşılamıştım.

Aradan geçen birkaç haftada, Scholz'un Ankara'da Eurofighter dahil birçok konuda 'olumlu izlenim' bıraktığını öğrendim.

Önceki hafta Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın BRICS zirvesi için gittiği Kazan seyahatine katılmıştım, orada sordum, anladığım kadarıyla onda da olumlu bir kanaat var.

Almanya'da Federal Meclis seçimleri 28 Eylül 2025'te gerçekleşecek.

Ondan önce bir erken seçim ihtimali yok.

Ama koalisyon hükümeti ve ortada bir 'Merkel' olmaması, siyasi liderliği 'ölçülü' konuşmaya zorluyor.

Türkiye için, neyin nasıl söylendiğinin bir önemi yok. Yeter ki işler yürüsün.

Ama Almanya için -en azından iç politikada- bir siyasi liderlik mevzubahis olacaksa bundan fazlası gerekir.

Aşırı sağ, geleneksel sağ partileri zayıflatıyor. Sol ve Yeşiller, İsrail politikalarıyla geri gidiyor. Şimdilik Sosyal Demokratlar bu durumdan en az etkileniyor gibi. Ama arada yeni bir sol-liberal parti öne çıkmaya başlıyor. Bu belki Sosyal Demokratlar için yeni alternatif olabilir.

Scholz'un bazı konuları mırıldanarak konuşması bu bakımdan şimdilik anlaşılabilir görünüyor.