Evet; içimiz yanıyor, analar ağlıyor, çocuklar yetim kalıyor… Hemen hemen her hafta bir terör saldırısıyla sarsılıyoruz. FETÖ bırakıyor, DEAŞ alıyor, DEAŞ’ın bıraktığı yerden PKK terör örgütü devam ediyor. Alçaklar için asker, polis, sivil, çoluk çocuk, kadın, erkek, genç, yaşlı fark etmiyor.

Ancak, bütün bunlar yaşanırken, büyük resmi görmeyi ihmal etmeyelim…

Özellikle 15 Temmuz’un ardından başlatılan ‘tam bağımsız Türkiye’ mücadelesinin sonucudur bunlar. Çok uzun bir süre ihmal edilen büyük ülke reflekslerinin faturasıdır bu saldırılar. Kurulan oyunda piyon olmak yerine, oyun kurucu olmak için yapılan hamlelerin sonucudur yaşadıklarımız.

Aslına bakarsanız günü kurtarmak da mümkün! ABD’nin başını okşadığı, Avrupa Birliği ülkelerinin sırtını sıvazladığı, durumu idare eden Türkiye olmak çok da zor değil.

Peki ya 10 yıl sonrası?

BU BEDEL BOŞUNA DEĞİL

İdare-i maslahatçı bir Türkiye, bundan 10 yıl sonra bugünkü Suriye’den çok daha kötü bir tabloyla karşı karşıya kalır. Bu bir öngörü değil, ‘Üst Akıl’ın ajandasındaki gerçek! Bugünkü mücadelenin asıl hedefi de bu tehlikeyi önlemek.

İşte bu nedenle oyun kurucu ülke olmak istiyoruz. İşte bu nedenle yeni Sevr planlarını bozacak hamleler yapıyoruz. İşte bu nedenle dirsek gösteren İran’a rağmen Rusya ile anlaşarak, Suriye’deki katliamı sonlandırmak için mutabakat imzalıyoruz. İşte bu nedenle boğaz boğaza geldiğimiz Irak’la ortak bir nokta bulmak için ziyaretler düzenliyoruz. İşte bu nedenle terör örgütlerini destekleyen sözde müttefik ABD’ye, militanlara kucak açan AB ülkelerine ağız dolusu itiraz ediyoruz.

Bunları yaparken de bedel ödüyoruz. Yarın çok daha büyük bedeller ödememek için bugün şehitler veriyoruz. Oyunları bozduğumuz için FETÖ, DEAŞ, PKK birlik olup, akıl hocalarının desteğiyle, topyekûn saldırıyor. Bir süre daha saldırmaya devam edecekler. Ancak, bu kararlı mücadeleye devam edersek, gözyaşlarımızı içimize akıtırsak, sonunda pes edecekler.

Bugün ‘tam bağımsız Türkiye’ hedefi için mücadele ediyoruz, bunun için ölmek gerekiyorsa, ben dahil, ölelim. Böyle kutlu bir hedef uğruna ölünmeyecek de ne zaman ölünecek?