Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en önemli günlerini yaşıyoruz. İnanın, insanın içi titriyor. Bir süredir yapılan müzakereler sonucunda PKK’ya ‘silah bırakma’ çağrısı yapıldı. Son birkaç yıldır yapılan ve ‘sessiz devrim’ olarak nitelendirilen gelişmeler, bugünkü noktaya gelinmesinde çok etkili oldu. Bunu inkâr etmemek gerekiyor.

Artık her şey tartışılabilir!
Silahların, şiddetin olmadığı, kanın dökülmediği, demokratik olgunluğun tavan yaptığı bir ortamda her şeyi konuşmak mümkün. Yerel yönetimler reformu çerçevesinde özerklik, yarı özerklikten tutun da, kimlik kavramının daha özgürce tanımlanması ve tabii ki yeni anayasa.
Özellikle son 2 yıldır hükümet bu konuda üzerine düşeni layığıyla yaptı. Çözüm sürecini sekteye uğratmak amacıyla, yeri geldiğinde çok kanlı olaylara imza atılan provokasyonlara rağmen, hükümet süreçteki kararlılığını, hassasiyetini korudu. Gelinen noktaya bakıldığında, HDP'den bazı isimlerle İmralı’nın da, temel parametreler konusunda üzerine düşeni yaptığını söylemek mümkün.

Paralel tahriklere dikkat!

Kandil’in de bu aşamadan sonra ‘silah bırakma’ çağrısını boşa çıkaracağını düşünmüyorum. Ancak, silahlara vedanın konuşulduğu bu günlerde bilindik çevrelerin boş durmayacağını varsaymak hiç de güç değil. Başta ‘paralel örgüt’ unsurları olmak üzere, PKK içindeki paralel yapılanmanın planlarına karşı da hazırlıklı olmak gerekiyor.
Ve bütün bu tartışmalar çerçevesinde yeni anayasa ile birlikte gündeme gelecek olan başkanlık sistemi. Bu sistemin önemi artık çok daha kritik. Silahların bırakılmasıyla birlikte başlayacak her türlü müzakerenin çok daha sağlam bir zeminde tartışılması, kararların ivedilikle alınabilmesi ve çözüm sürecinin nihayete ulaştırılması açısından başkanlık sistemi büyük önem arz ediyor. Bugünkü parlamenter sistemle, her yapılana ‘yok’ diyen bir muhalefetle, kısacası çok başlılığın olduğu böyle bir ortamda çözüm sürecinde sonuç alınmasının zorluğu ortada.
Bütün sıkıntılara rağmen bugünün keyfini çıkarmak herkesin hakkı.