Son çeyrek asırdır Müslümanlar, dünyanın pek çok coğrafyasında katliamlara maruz kalmalarına rağmen bir de "terör" etiketiyle yaftalandılar. Fakat artık rüzgâr tersine dönmüş durumda. "Terör ne, terörist kim" soruları ödenen büyük bedellerin sonunda doğru cevaplarını buluyor.

Avusturalya'da Yahudi sivilleri hedef alan ve ikisi çocuk 16 kişinin yaşamını yitirdiği saldırıda kimse Müslümanları suçlamadı. Çünkü bu kanlı saldırı, Esat'ın zulmünden Avusturalya'ya gidip yeni bir hayat kurmaya çalışan İdlibli Ahmed el Ahmed'in kahramanlığı sayesinde durdurulabildi.

Kendi canını hiçe sayıp, saldırganın elinden silahını almayı başaran Ahmed Avusturalya'nın milli kahramanı oldu. Olay İsrail'in kendisini mağdur göstermek için tezgahladığı bir provokasyon muydu, bilmiyoruz.

Öyle olsa bile 43 yaşındaki iki kız babası bir Müslüman sayesinde oyun bozuldu. Kimse dönüp İsrail'in mağdur olduğunu konuşmadı. Çünkü tüm dünya İsrail denen canavarın gerçek bir terörist yapılanma olduğunu artık biliyor.

Fanatik bir Hristiyan Yeni Zelanda'da camileri teker teker basıp insanları namaz kılarken katlettiğinde kimse Hristiyanlığı suçlamamıştı. Fakat tam tersi olduğunda suçu bireysel bir terör eylemi olarak göstermek yerine suçlanan şimdiye kadar daima İslam ve Müslümanlar olurdu.

Bu anlayışın değişmesine iki temel şey sebebiyet verdi.

Birincisi, İsrail ve yoldaşlarının dünyaya terörün gerçek yüzünü göstermiş oldukları gerçeğidir.

İkincisi ise Suriye başta olmak üzere Müslümanların eziyet gördükleri pek çok coğrafyada kazandıkları "zaferler"dir.

İdlibli Ahmet sivillerin canını kurtardığı gün, kendi doğduğu şehirde DEAŞ terör örgütü dört Suriye askerini hunharca katlediyordu. Terörün hedefinin gerçekte kim ve terörün ne olduğunu bundan daha iyi gösteren bir şey olamazdı herhalde.

Suriye Cumhurbaşkanı Ahmet Şara, bir ABD televizyonu kendisine geçmişini hatırlatarak sorduğu soruya "terörist görmek isteyen 70 bin insanı katleden Netanyahu'ya, bir milyon vatandaşını öldürüp milyonlarcasını mülteci durumuna düşüren Esat'a baksın" diye cevap vermiş.

Şayet zafer kazanılmamış olsaydı, kimse Şara'nın sözlerini dikkate almazdı.

Terör yaftası artık gerçek sahibini buluyor. Çünkü Müslümanlar yaşadıkları büyük acıya rağmen bunun bedelini asla sivillere ödetmediler. İlkeli ve ahlaklı tutumlarından ödün vermediler.

Kör bir öfkeyle intikam saldırısı yapanlara arka çıkmayıp, yalnızlaştırdılar. Terörü bir devlet politikası haline getiren İsrail'den ne kadar farklı olduklarını gösterdiler.

Fakat yine de ahlaki üstünlük tek başına yeterli olmuyor.

Karabağ'da, Libya'da, Afganistan ve Suriye'de kazanılan başarılar sayesinde artık "tanımları" da biz belirler hale geldik.

İşte terörsüz bölgeyi böyle inşa edeceğiz.

Ahlaki üstünlüğümüz ve sahadaki zaferlerimizle.