Başörtüsüne düşmanlığın zirveye çıktığı yıllarda, yasakçı zihniyet ona bir ad verdi: türban. Hem adı koydular hem de hükmü. Bu hırçın ve öfkeli güruh, başörtüsünü bir inanç göstergesi değil, sözde bir "siyasi simge" ilan etti. Uydurdukları bu anlamla yetinmediler; kelimenin içine kendi korkularını, öfkelerini ve tahammülsüzlüklerini doldurdular.

Onlara göre Anadolu'daki Türk kadını başını yemeniyle, tülbentle, yaşmakla örterdi. Oysa türban Atatürk devrimlerine meydan okuyan gerici bir semboldü. Yıllarca aynı masalı okudular.

Bu ilkel yasağa direnen bizler ise hep aynı şeyi söyledik: "Bunların hepsi bahane! Yasakçıların derdi bir metrelik kumaş değil. Bunlar İslam'a düşman"

İlkel bir İYİ Partilinin hakaretine maruz kalan Mihalgazi Belediye Başkanı Zeynep Güneş Akgün'e yapılan saldırı yıllardır söylediklerimizi bir kez daha kanıtladı. Çünkü Zeynep Hanım şalvarı, yeleği ve başındaki tülbentiyle asırlardır Türk kadını nasıl giyiniyorsa öyle giyinmişti. Fakat o da bu laik histeri nöbeti geçirenlerin hışmından kurtulamadı.

Gerçekte türban çözümünü ilk defa 1984'te YÖK Başkanı olan İhsan Doğramacı dile getirmişti. Ona göre başörtüsü dini bir anlam taşıyordu. Oysa türban Avrupalı kadınların da kullandığı modern bir başlıktı. Öğrenciler boynu açıkta bırakan bu modern başlığı kullanırsa sorun kendiliğinden çözülecekti.

Fakat 90'lara gelindiğinde saçı içinde toplayan türbana, boynu da örten başörtüsüne geçit vermedikleri gibi bereye hatta kimi yerde peruğa bile yasak koydular. Dert ettikleri ne saçın teliydi ne göremedikleri kulaklar.

Onlar Allah'ın bir hükmünden tüm istikbali uğruna vazgeçmeyen bu iradeye düşmandılar. Kavgamızın temel taşı budur. Sonsuza kadar da böyle olacak.

Müsavat Bey tepkileri görünce dümeni bu yana kırmış. Millete tumturaklı edebiyat parçalayarak bu rezaleti örtmek mümkün değil. Çünkü sorun daha derinde. Oturup kendine şunu sorması gerekiyor: "Daha sahici bir ülkücü olma iddiasıyla çıkılan bu yolda, partiyi Anadolu kadınına tepeden bakan, İslam düşmanı bir zihniyetin barınağı hâline nasıl getirdik?"

Türban ve lale

Yasaklara karşı türbanı çözüm olarak dayatanların hedefi kadınların daha Avrupai bir görünüme sahip olmasıydı. Böylece Türkiye devrimlerin yolundan sapmamış olacaktı. Saçma diyebilirsiniz. Bu güruhun hangi söylediği deli saçması değildi ki?

Temelde bir erkek başlığı olan türbanı zamanında kadınlara çözüm diye dayatmışlardı. Türban Batı dillerinde sarığın karşılığı. Osmanlı elçileri ilk defa 18. yüzyılda görevli olarak gittikleri Avrupa'yı kıyafetleriyle o kadar etkilemişlerdi ki, Batı'da türban modası başlamıştı.

Yeri gelmişken, "lale"nin türbanla ilginç bir bağı vardır. Bir yanlış anlaşılma, Türklerin ana yurtları Türkistan'dan Anadolu'ya getirdikleri lalenin Avrupa'da "tulipa" adıyla tanınmasını sağlamıştı. Şöyle ki, Kanuni döneminde Alman İmparatorluğunun Türkiye elçisi olarak ülkemize gelen Busbeq, aynı zamanda bir botanikçidir.

Bir Türk köylüsünün sarığına iliştirdiği laleyi görüp çok etkilenir ve ismini sorar. Kendisine laleyi değil, başındaki sarığın kumaşını sorduğunu sanan köylü "tülbent" diye cevap verir. Busbeq, lalenin soğanını alır ve Habsburg sarayının botanikçisine gönderirken adını "tulpan" diye yazar. Avrupa'da hayranlıkla karşılanan bu çiçeğin ismi artık tulipa olarak bilinecektir. Lale Avrupa'yı o kadar derinden etiler ki, 17. yüzyılda Hollanda'da tulipmania (lale çılgınlığı) dönemi yaşanır. Bazı özel lale soğanları bir ev fiyatına satılır hale gelir.

Zeynep Hanım'ın başındaki beyaz tülbentin böyle bir hikayesi var işte. Kimisinin ruhuna işlemiş düşmanlığı gün yüzüne çıkartıyor, kimisinin Türk'e duyduğu hayranlığı.